را النهایة فی علم الدرایة نهاده است. مؤلف، این رساله را در آخر کتابش لوائح اللوحین فی أسرار شهادة الحسین، نام برده است.
۱ الوجیزة
از: محمّد جعفر بن سیف الدین شریعتمدار استر آبادی
ر. ک: الإیجاز.
۹۰. الوجیزة
(عربی)
از: مؤلف ناشناخته
نسخهها:
۳۱۶. مشهد، آستان قدس رضوی: ۱۲۹۰۹، نستعلیق، بدون نام کاتب، در کربلا، در ضمن مجموعه [فهرست الفبایی آستان قدس: ۶۰۱].
۹۱. الوجیزة فی الدرایة (الوجیزة فی کلّیات الرجال)
(عربی)
از: ابو الحسن بن حسین یزدی (۱۲۴۴ ق)
رساله کوتاهی است در درایه و کلیات علم رجال، مؤلف از مسوده آن در آخر شعبان ۱۲۳۷ ق فراغت یافته، و پس از وی یکی از شاگردانش در سال ۱۲۴۲ ق آن را از سواد به بیاض برده است. در الذریعة ۴۸/۲۵ عنوان شده که این رساله در یک مقدمه و شش مقاله و یک خاتمه دارای یازده فایده تنظیم شده، ولی در فهرست دانشگاه تهران ۶۸۸/۱۶ که نسخهای از این رساله معرفی شده آن را دارای یک مقدمه و سه مقاله و یک خاتمه، معرفی نموده است. همچنین در الذریعة سه نسخه برای این رساله در کتابخانههای نجف (کتابخانۀ محمّد رضا فرج اللّٰه، کتابخانۀ شیخ علی کاشف الغطا، کتابخانۀ شیخ محمّد سماوی) معرّفی نموده است.
[الذریعة: ۹۱/۱۰ با عنوان «رجال المولی ابی الحسن» و ۴۸/۲۵ با عنوان «الوجیزة فی الدرایة»؛ مصفی المقال: ۲۸]