الوجیزة فی الدرایة الوجیزة فی کلّیات الرجال

۹۱. الوجیزة فی الدرایة (الوجیزة فی کلّیات الرجال) (عربی) از: ابو الحسن بن حسین یزدی (۱۲۴۴ ق) رساله کوتاهی است در درایه و کلیات علم رجال، مؤلف از مسوده آن در آخر شعبان ۱۲۳۷ ق فراغت یافته، و پس از وی یکی از شاگردانش در سال ۱۲۴۲ ق آن را از سواد به بیاض برده است. در الذریعة ۴۸/۲۵ عنوان شده که این رساله در یک مقدمه و شش مقاله و یک خاتمه دارای یازده فایده تنظیم شده، ولی در فهرست دانشگاه تهران ۶۸۸/۱۶ که نسخه‌ای از این رساله معرفی شده آن را دارای یک مقدمه و سه مقاله و یک خاتمه، معرفی نموده است. همچنین در الذریعة سه نسخه برای این رساله در کتاب‌خانه‌های نجف (کتاب‌خانۀ محمّد رضا فرج اللّٰه، کتاب‌خانۀ شیخ علی کاشف الغطا، کتاب‌خانۀ شیخ محمّد سماوی) معرّفی نموده است. [الذریعة: ۹۱/۱۰ با عنوان «رجال المولی ابی الحسن» و ۴۸/۲۵ با عنوان «الوجیزة فی الدرایة»؛ مصفی المقال: ۲۸]

آغاز: الحمد للّٰه‌الذی جعلنی من اهل الدرایة و میز لنا الصحیح والسقیم من الروایة. انجام: و تاریخ ولادة الشیخ تاریخ وفاة التلعکبری. نسخه‌ها: ۳۱۷. تهران، دانشگاه تهران: ۷۷۴۹، عنوان معرّفی: الوجیزة فی کلّیات الرجال، آغاز: برابر نمونه، انجام: برابر نمونه، نستعلیق، محمّد تقی بن محمّد اسماعیل استرآبادی، ۱۲۴۲ ق، رسالۀ دوم مجموعه، کل ممجموعه ۱۶۱ برگ، ۲۷ سطر، ۱۷ * ۲۴ [فهرست دانشگاه تهران: ۶۸۸/۱۶].