درایة الحدیث
ج ۱، ص ۲۹–۳۰، ش ۲۷
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۱، ص ۲۹–۳۰، ش ۲۷
۲۷. درایة الحدیث
(عربی)
از: مؤلف ناشناخته
بخشی از رسالهای مفصّل در علم درایه است. در این نسخه، اندکی از فصل اوّل و مقدمۀ کتاب، موجود است و دنبالۀ آن از نسخه افتاده و یا نوشته نشده است.
مؤلف از الفوائد الرجالیة بهبهانی یاد میکند.
آغاز: المراتب الاوّل فی بیان بعض مصطلحات اهل الرجال فی التوثیق و التوهین و غیرهما و قد رتبت تلک المقدمات علی مقدمة و ثلث فصول و خاتمة سائلاً من اللّٰه... مقدمة اصطلح المتأخرون للخبر باعتبار السند اقساماً خمسة.
انجام: و قد حکی بعض الفحول عن جماعة من المحققین انه اذا قال النجاشی ثقة و لم یتعرض.
نسخهها:
۱۰۵. تهران، مجلس شورای اسلامی: مجموعه طباطبایی ۵۵۲، آغاز: برابر نمونه، انجام:
برابر نمونه، نسخ، بدون نام کاتب، قرن ۱۳ ق، رساله سوم مجموعه، «۴۰ پ - ۴۵ پ» ۶ برگ [فهرست مجلس: ۲۵۵/۲۲].