● توحید و نجوم (رسائل در) / گوناگون / فارسی
towhīd va nojūm (rasā'el dar)
تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۱۸۳۴۳
بیکا، تا: ۱۳۰۸ق؛ انتقالی از کتابخانه پهلوی - مجموعه؛ اندازه: ۱۶/۵×۲۱/۵سم [رایانه]
التوحید و نفی التشبیه و الجبر ← التوحید
● التوحید و نفی الجبر و التشبیه / کلام و اعتقادات / عربی
at-tawḥīd wa nafy-ul jabr wa-t tašbīh
حسنی، قاسم بن ابراهیم، ۱۶۹ - ۲۴۶ قمری
ḥasanī, qāsem ebn-e ebrāhīm (786 - 861)
رسالهای بسیار مختصر در توحید و نفی جبر و تشبیه.
آغاز: اعلم یا أخی علمک الله الخیر و الهدی و جنبک جمیع المکاره و الردی ان الله خلق جمیع عباده العقلاء المكلفين لعبادتی ...
۱. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۱۶۰۸/۶
آغاز: برابر
نسخه اصل: کتابخانه واتیکان -رم ۱۱۶۲؛ خط: نسخ، بیکا، تا: با تاریخ ۷۰۹ق؛ مصحح؛ ۴ص (۳۶۵-۳۶۸) [عکسی ف: ۵ - ۱۹]
۲. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۷۱/۲۲
آغاز: برابر
نسخه اصل: کتابخانهای در یمن؛ خط: نسخ، بیکا، تا: ۲ رجب ۱۰۶۶ق؛ ۳ص (۵۱۶-۵۱۹) [عکسی ف: ۱ - ۹۱]
● توحید الهداة للنجاة من المهلكات / کلام و اعتقادات / فارسی
tawḥīd-ul hudat li-n-nijāt min-al muhlikāt
سید فاضل همدانی، ق۱۴ قمری
seyyed fāzel hamedānī (- 20c)
تاریخ تألیف: ۸ محرم ۱۳۴۴ق
کتابی است در رد صوفیه که در رد آنها به اخبار و احادیث استناد کرده است.
مشهد؛ شیخ علی حیدر؛ شماره نسخه: ۱۳۲۹
آغاز: خداوند جل شأنه بعد از خاتم انبیاء صلوات الله و سلامه علیه و آله؛ انجام: و صلی الله علی محمد و آله اجمعین و لعنة الله علی اعدائهم اجمعین
خط: نسخ، بیکا، تا: ۵ ذیقعده ۱۳۴۵ق؛ جلد: تیماج مشکی، ۷۳گ، ۸ سطر، اندازه: ۱۳×۲۰/۵سم [مؤید: ۳ - ۲۷۲]
التوحيدية ← اثبات وحدة الواجب
توحیدیه ← توحید
توحیدیه ← تفسیر لا اله الا الله
توحیدیه ← ابطال وحدة الوجود
● التوحيدية / کلام و اعتقادات / عربی
at-tawḥīdīyya
ابن سینا، حسین بن عبدالله، ۳۷۰؟ - ۴۲۸ قمری
ebn-e sīnā, hoseyn ebn-e ‘abd-ol-lāh (981 - 1038)
در سه «اصل»: ۱. اثبات واجب؛ ۲. وحدانیت او؛ ۳. نفی علل از او؛
شرح و حواشی:
۱- نزهة العقول و خلاصة المحسوس و المعقول فی شرح رسالة التوحيد لابن سینا
قم؛ حجتیه؛ شماره نسخه: ۷۱۹/۳
خط: نسخ و نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۳ [ف: - ۱۲۵]
● التوحيدية = تحقيق كلمة التوحيد = ترکیب «لا اله الا الله» = التهليلية / کلام و اعتقادات / عربی
at-tawḥīdīyya = taḥqīq-u kalimat-it tawḥīd = tarkīb-u «lā ilāh-a illa-l lāh» = at-tahlīlīya
حسینی استرآبادی، فضل الله بن محمد کیا، ق ۱۰ قمری
hoseynī estarābādī, fazl-ol-lāh ebn-e mohammad kīyā (- 16c)
رسالهای کوتاه در اثبات توحید باری تعالی که با استفاده از آیه شریفه «لا اله الا الله» نگاشته و در پاسخ سه سؤالی است راجع به کلمه مبارکه توحید، که محیی الدین نامی پرسیده؛ در سه «باب»: ۱. فی ترکیبها؛ ۲. کلام مع بعض الافاضل؛ ۳. ما قاله الفاضل التفتتازانی
آغاز: الحمد لله الواحد الحمد بالتحميد و الصلاة على النبى الداعي الى التوحيد و على آله واصحابه الذين حضوا ... اما بعد فان كلمة التوحيد مما صنف فيها رسائل و تكلموا فيه اهل الفضايل ...
انجام: لا يجوز حمل الاعلى البدل ايضا لان المبدل منه في حكم السقوط فيصير التقدير لو كان فيهما الا الله لفسدتا و فساده ظ للمتامل
[الذریعة ۴۸۸/۴؛ اعیان الشیعه ۴۰۱/۸؛ دنا ۴۰۵/۳ (۱۹ نسخه)]
۱. تهران؛ شورا؛ شماره نسخه: ۴۵۶۶/۶
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، بیکا، تا: با تاریخ ۹۶۰ق؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج قهوهای، ۳گ (۲۶پ-۲۸ر)، اندازه: ۱۵/۵×۲۱سم [ف: ۱۲ - ۲۶۱]