العالم و اثبات المحدث، باب اطلاق القول بانه شیء، باب انه لایعرف الا به، باب ادنی المعرفة، باب المعبود، باب الکون و المکان، باب النسبة، باب النهی عن الکلام فی الکیفیة، باب فی ابطال الرؤیة، باب فی قوله لاتدرکه الابصار و هو یدرک الابصار، باب النهی عن الصفة بغیر ما وصف به نفسه، باب النهی عن التجسیم و الصورة، باب صفة الذات، باب حدوث الاسماء، باب الاسماء و اشتقاقها، باب الحرکة و الانتقال، باب جوامع التوحید، باب البدا و باب الاستطاعه. گویا این رساله از کتاب «التوحید» شیخ صدوق انتخاب شده است.
قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۳۸۲۶/۷-۱۹/۱۵۶
آغاز: بسمله باب حدوث العالم واثبات المحدث عن علی بن ابراهیم بن هاشم ... قال لی هشام بن الحکم کان بمصر زندیق فبلغه امر ابی عبدالله (ع) فخرج الی المدينة ليناظره؛ انجام: فاذا فعلوا کانوا مع الفعل مستطیعین قال البصری أشهد أنه الحق و انکم اهل بیت النبوة و الرسالة
خط: نستعلیق، بیکا، تا: ۱۰۵۷ق؛ جلد: تیماج قهوهای، ۹گ، ۳۳-۴۳ سطر، اندازه: ۱۲×۱۹/۵سم [ف: ۲ - ۱۰۶۵]
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۲۹۶/۱۰
نسخه اصل: همان نسخه بالا [عکسی ف: ۳ - ۶۶۲]
● التوحید عند العارفین و المحققین / عرفان و تصوف / عربی
at-tawḥīd ‘ind-al ‘ārifīn wa-l muḥaqqiqīn
مؤلف در صفحه ششم میگوید: «فعلیک بمطالعة کتابنا المسمی بالحکمة المتقنة».
همدان؛ مدرسه غرب همدان؛ شماره نسخه: ۱۱۸۲/۷۳
آغاز: الحمد لله رب العالمین و الصلوة علی خیر خلقه محمد و آله اجمعین، اما بعد فان مسئلة التوحید علی النحو الذی؛ انجام: و النظر هذا اذا لم یکن له شیخ مکمل یر شده فی کل مقام و ینزل و اعلم ان تحقیق الکلام فی هذا الموضع انما یحتاج الی کلام مبسوط لا یحتمله هذا المختصر و هذا آخر ما اردنا ان نورده فی هذه الرسالة تمت ...
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۰ یا ۱۱ق؛ با سر لوحهای زرین؛ کاغذ: اصفهانی نازک، ۱۰گ (۳۳۶پ-۳۴۵)، ۲۴ سطر (۱۰×۲۰)، اندازه: ۱۷×۲۷سم [رشت و همدان: ف: - ۱۴۸۱]
التوحید فی علم العقود ← ضبط عقود الاعداد
توحید کثیر ← توحید
● توحید محمدی = التوحید الحقیقی / کلام و اعتقادات / عربی
tawḥīd-i muḥammadī = at-tawḥīd-ul ḥaqīqī
طبری، محمد کاظم بن رضا، ق۱۳ قمری
ṭabarī, moḥammad kāzem ebn-e rezā (- 19c)
نویسنده میگوید چون درک حق و معرفت خالق و اثبات وجود خدا و توحید او از اهم مسائل است لذا این رساله را در توحید پرداختم. خاصه آنکه یکی از دوستان از من خواست تا این رساله پرداخته شود. در یک «مقدمه» و یک «مقصد» و یک «خاتمه»: مقدمه: در بیان اموریکه سر و کار به مسائل ماوراء الطبیعی دارد و دانستن آن از واجبات است چون مسائل وجود و عدم و دور و تسلسل و امثال آن؛ مقصد: در اثبات واجب الوجود و مسائل آن در چهار فصل؛ خاتمه: در اثبات توحید واجب الوجود.
آغاز: بسمله، الحمد لله المتوحد فی الوهیته المتفرد فی ربوبیته ...
انجام: وفقنا الله و ایاکم للاهتداء الى الحق و الوصول الى الذات المطلق و هو خیر مسوول و الصلوه علی محمد و اله الطاهرین.
۱. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۱۸۸
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، کاتب = مؤلف، تا: ۱۲۵۷ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج سبز، ۵۰گ، ۱۲ سطر (۶×۱۴)، اندازه: ۱۱/۵×۲۰/۵سم [ف: ۷ - ۱۶۳]
۲. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۱۱
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، کاتب = مؤلف، تا: ۱۲۵۷ق؛ با سرلوح، مجدول؛ مهر: ناصر الدین شاه؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج قرمز، ۵۱گ، ۱۲ سطر (۶/۵×۱۴)، اندازه: ۱۱/۵×۲۱/۵سم [ف: ۷ - ۱۸۲]
۳. تهران؛ شورا؛ شماره نسخه: ۴۳۴۱/۱
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: ۲۵ جمادی الثانی ۱۲۵۷ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج زرد، ۱۲گ (۱-۱۲)، ۲۰ سطر (۱۴/۵×۱۸)، اندازه: ۱۸×۲۲سم [ف: ۱۲ - ۴۵]
توحید مفضل ← التوحید
● توحید مفضل (ترجمه) / کلام و اعتقادات / فارسی
towḥīd-e mofazzal (t.)
روغنی قزوینی، محمد صالح بن محمد باقر، - ۱۰۷۵ قمری
rowqanī qazvīnī, moḥammad sāleh ebn-e moḥammad bāqer (- 1665)
وابسته به: التوحید = توحید مفضل = کتاب الفکر = کنز الحقایق و المعارف مفضل بن عمر (قرن ۲)
سال تألیف: صفر ۱۰۸۰ق؛ محل تألیف: مشهد مقدس