فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۷، ص ۸۸۸

۸۸۸ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۷
آغاز و انجام: برابر؛ و «قد فرغت من کتابت هذا الکتاب المسمى بتذكرة الشوشتریة فی عصر یوم الخمیس ستة و عشرون من شهر ربیع الثانی سنه ۱۲۲۵ بید الحقیر المحتاج الى الله الغنی اسدالله بن المرحوم طیب الموسوی طاب ثراه. گر بهم بر زده بینی خط من عیب مکن ×× که مرا محنت ایام بهم بر زده است / غریق رحمت یزدان کسی باد ×× که کاتب را بالحمدی کند یاد/ این نوشتم تا بماند یادگار ×× من نمانم خط بماند روزگار» خط: نسخ، کا: اسدالله بن طیب موسوی، تا: ۱۲۲۵ق؛ یادداشت شهر ذیقعده ۱۲۲۵، یادداشت مرحوم نخجوانی واقف محترم؛ واقف: نخجوانی، جلد: چرمی مقوا، ۳۰۴گ، ۱۵ سطر اندازه: ۱۴/۵×۲۰/۵ [ف: ۱-۲۳۷] ۳. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۲۵۵۳/۱ خط: نسخ، کا: ابوالحسن بن محمد حسن بن ابوالحسن بن عبدالله موسوی، تا: جمعه ۳ رجب ۱۲۲۸ق؛ از روی نسخه اصل مؤلف و او نواده مؤلف و دارنده نسخه بوده در ربیع الثانی ۱۲۲۸؛ کاغذ: فرنگی، جلد: روغنی در زمینه مشکی با گل و بوته، ۲۱۵ص (۱-۲۱۵)، ۱۷ سطر (۸/۵×۱۵/۵)، اندازه: ۱۵×۲۱سم [ف: ۹-۱۳۴۶] ۴. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۶۸۲ آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق، کا: سید محمد بن محمد هادی، تا: غره جمادی الثانی ۱۲۳۳ق؛ از روی نسخه‌ای که به سال ۱۲۰۰ نوشته شده بود، دو بیت شعر به خط سید ضیاء الدین هاشمی به تاریخ ۱۵ شهریور ۱۳۰۹ ش؛ جلد: مقوایی عطف تیماج قرمز، ۹۹گ، ۱۷ سطر، اندازه: ۱۴/۵×۲۰/۵سم [ف: ۲-۳۴۲] ۵. تهران؛ مفتاح، محمد حسین؛ شماره نسخه: ۵۰۰/۳ خط: نسخ، بی‌کا، تا: ۱۲۴۹ق [ نشریه: ۷-۲۴۵] ۶. تهران؛ مدارک فرهنگی؛ شماره نسخه: ۱۵۷/۱ آغاز: بسمله فصل اول آورده اند که در قضیه توفان نوح که عالم غرق آب و معموره زمین خراب؛ انجام: برابر خط: نسخ خوب، کا: احمد بن ملا محمد تقی دارابی الاصل شهره به شیرازی، تا: شنبه ۹ ذیقعده ۱۲۷۵ق، جا: نجف اشرف؛ تملک: «محمد جزائری»؛ کاغذ: فرنگی حنایی، جلد: مقوایی روکش کاغذ زرشکی، ۱۰۵گ (۲پ-۱۰۶ر)، ۱۹ سطر (۸/۵×۱۷/۵)، اندازه: ۱۵×۲۶/۵سم [ف: ۱۴۳] ۷. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۷۳۴۲ آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق، کا: عبدالوهاب، تا: ۶ ربیع الاول ۱۲۹۵ق، به دستور امیر اسد الله؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، ۱۷۰گ، ۱۴ سطر، اندازه: ۱۵×۲۰سم [ف: ۱۹-۱۳۹] ۸. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۶۱۱۳ آغاز: برابر انجام: و حاذقی بلطایف الحیل یکی از آنها از ممر حلق او بیرون آورده او را اخبار نمود که این مرض علاج پذیر نیست و الله یعلم. خط: شکسته نستعلیق، کا: محمد نظری، تا: ۲ ذیقعده ۱۳۰۶ق، جا: شوشتر، حسب الامر بندگان آقای سعدالملک؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، ۲۳۷ص، ۱۴ سطر، اندازه: ۱۳/۷×۲۰سم [ف: ۴۵-۱۵] ۹. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۶۶۷ آغاز و انجام: برابر خط: نسخ، بی‌کا، تا: ۱۳۰۹ق، جا: شاید شوشتر؛ اهدایی: امیر شهاب الملک؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج قرمز، ۸۹گ، ۲۲ سطر، اندازه: ۱۶۵×۲۳۰سم [ف: ۶-۲۳۷] ۱۰. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۵۶۳۵ آغاز و انجام: برابر نسخه حاضر چهل و پنج فصل (یک فصل بیش از چاپی) دارد اما زیاده بر نسخه چاپی مطلب ندارد بلکه قسمتی از فصل ۶ (از جمله مزارات قدیمه ...) با عنوان فصل ۷ جدا شده و در نتیجه شماره دیگر فصول نیز به دنبال آن آمده؛ خط: نستعلیق، کا: اسدالله آصفی شوشتری، تا: ۱۳۱۷ق؛ کاغذ: فرنگی تیره نازک آهاردار، جلد: تیماج سرخ، ۱۸۶ص، ۱۹ سطر، اندازه: ۱۴/۵×۲۲/۵سم [ف: ۱۷-۹۲] ۱۱. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۵۳۱۰ خط: نستعلیق، کا: عبدالمجید اسدی کاظمی، تا: ربیع الثانی ۱۳۲۲ق، جا: لندن، نویسانده عبدالحسین کاشانی برای الیس در ربیع الثانی ۱۳۲۲ جولای ۱۹۰۴؛ از روی نسخه‌ای که مستر سامن Salmon کاپیتان صاحب دستور داده بود تا محمد حسن محرر پسر آقا محمد رضا پسر آقا حبیب الله وزیر شوشتری در ۲۵ شوال ۱۳۱۳ از روی نسخه آقا شیخ محمد علی آن را نوشته است این نسخه اخیر را هم سامن هنگامی که به شوشتر آمده بود از آن شیخ محمد علی گرفته و خواسته بود که از روی آن برایش بنویسند؛ کاغذ: فرنگی، جلد: گالینگور زرکوب، ۱۲۴گ، ۱۲ سطر (۱۱×۱۹)، اندازه: ۱۸×۲۶سم [ف: ۱۵-۴۲۰۰] ۱۲. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۳۷۵۲ خط: نسخ، کا: علی اکبر بن عبدالوهاب الموسوی بن احمد بن محمد بن طبیب بن محمد بن نورالدین بن نعمة الله جزایری، تا: ۵ ذیحجه ۱۳۴۳ق؛ کاغذ: کاغذ فرنگی، جلد: رویه کاغذ، ۱۵۲گ، ۱۶ سطر، اندازه: ۱۴/۸×۲۱/۵سم [ف: ۲-۱۲۲] ۱۳. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۳۰۰۳/۲ آغاز: همیشه عجم غالب و حاکم و عرب رعیت و زیر دست بوده، اکنون که به برکت اسلام حق تعالی با شما است، غلبه شما به آن سبب است نه به قوت این سپاه ... فصل ششم: در بعضی کتب تواریخ از ابوموسی اشعری منقول است؛ انجام: برابر خط: نستعلیق، کا: عبدالله موسوی اشتهاردی، تا: ۱۳۵۸ق؛ افتادگی: آغاز؛ مصحح با عبارت «بلغ قبالاً، تمام شد مقابله، تصحیح این کتاب مبارک از روی نسخه مصححه در شب چهارشنبه، سوم ربیع الثانی سنه، ۱۳۶۰ هـ و أنا الاحقر ابن الحسین، علیمحمد الدزفولی و بلغ قبالاً ۵ ذی الحجه ۱۳۵۸»؛ کاغذ: فرنگی
۸۸۸

گزارش اشکال یا پیشنهاد