آغاز: برابر؛ انجام: تفخیم میکند از برای تعظیم. و الله اعلم بالصواب.
در فهرست نام مؤلف نیامده و به استناد فهرست مجلس ۱۳۰۷/۱۰ ذکر شده است؛ خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ کاغذ: فرنگی نخودی، جلد: تیماج حنایی، ۱۸گ (۲۲پ-۳۹ر)، ۱۲ سطر، اندازه: ۹×۱۹سم [ف: ۳-۳۲۳]
● تجوید / تجوید / فارسی
tajvīd
قاری دیلمی، کمال الدین حسین
qārī deylamī, kamāl-od-dīn hoseyn
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۸۲۵۶
بیکا، تا: ۱۰۹۹ق [د.ت. مجلس]
● تجوید / تجوید / فارسی
tajvīd
آقا بیگ، عبدالرحیم بن علی، ق ۱۱ قمری
āqā beyg, ‘abd-or-rahīm ebn-e ‘alī (-17c)
رساله مختصری است در آداب قرائت مشتمل بر نه «باب»: ۱. فضل و ثواب قاری؛ ۲. آداب قرائت؛ ۳. بیان استعاذه؛ ۴. بیان بسمله؛ ۵. بیان مخارج حروف؛ ۶. بیان دانستن لین و مد؛ ۷. بیان ادغام بدانکه؛ ۸. (در نسخه «نهم» کتابت شده) بیان وصل وقف؛ ۹. (در نسخه «دهم» آمده) در بیان خاتم.
مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۵۴۳۹/۲
آغاز: الحمدلله رب العالمین و العاقبه للمتقین و الجنة للموحدین و النار للملحدین ... اما بعد بدانکه بعد از معرفت خدای تعالی و ایمان کامل بر بنده مطلع مکلف هیچ چیز فاضلتر از نماز نیست؛ انجام: یعنی از یک طرف و ب م از هر دو لب است
خط: نستعلیق، کا: ملک احمد بن غلامعلی کلوخانی، تا: ۷ صفر ۱۰۵۴ق؛ کاغذ: حنایی آهار مهره، جلد: مقوا با روکش کالینگور، ۱۰گ، ۱۴ سطر، اندازه: ۱۲×۱۹سم [ف: ۲۳-۱۵۸]
● تجوید / تجوید / فارسی
tajvīd
بلقیس، ق ۱۱ قمری
belqeys (-17c)
تاریخ تألیف: نیمه رمضان ۱۰۸۹ق
رساله کوتاهی است در تجوید در چهارده «باب».
قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۵۰۷۱-۲۵/۱۶۱
آغاز: قرائت سنت است لقوله تعالی اذا قرأت القرآن فاستعذ بالله من الشيطان الرجيم اكثر علما بر این اند که این امر برای استحباب است؛ انجام: و وقف به الحاق هاء السکتة برای ابقاء حرکة آخر است مثل ده قد فرغت من هذا التالیف ... و لجمیع المومنین و المومنات برحمتک یا ارحم الراحمین
از باب دوم تا آخر؛ خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ افتادگی: آغاز؛ مجدول مذهب و الوان؛ جلد: تیماج قهوهای، ۲۸گ، ۹ سطر، اندازه: ۱۰×۱۴سم [ف: ۲-۷۲۹]
● تجوید / تجوید / فارسی
tajvīd
قاری گیلانی، ملامیر، ق ۱۱ قمری
qārī gīlānī, mollā-mīr (-17c)
اهداء به: شاه طهماسب
قواعد تجوی را بسیار مختصر به نام شاه طهماسب و در دوازده «فصل» بیان کرده است.
۱. اصفهان؛ ابوالبرکات، رضا؛ شماره نسخه: ۵۹/۱
آغاز: به نام خدایی که از امر کن ×× بر آورد ایوان چرخ کهن؛
انجام: این رساله تمام بی نقصان ×× شد به نام خوش شه دوران / شد به نامش تمام این نسخه×× زان سبب یافت نام این نسخه / هست تألیف این کتاب حقیر ×× از حقیر فقیر ملا میر
خط: نستعلیق، کا: محمد ابراهیم بن ملا محمد کریم ورنوسفادرانی، تا: ۲۴ صفر ۱۲۳۹ق، جلد: تیماج مشکی ضربی، ۲۷گ (۱پ-۲۷ر) [سه کتابخانه اصفهان: ف: ۶۲]
۲. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۴۱۳۷/۱
آغاز: الحمدلله رب العالمین ... و بعد حضرت رسول خدا (ص) فرمودند که در آخرت چیزی که یاری امتان من میکند قرآن است؛ انجام: به سبب فتحه تقدیری نه فتحه ملفوظی عارضی حالی والله هوالموجد لمقدرات الایام واللیالی.
خط: نسخ، بیکا، تا: شنبه ۶ ربیع الاول ۱۲۷۲ق؛ در آغاز رساله سی فصل خواجه چاپ سنگی ضمیمه شده؛ جلد: تیماج قهوهای، ۱۸گ (۱پ-۱۸پ)، ۱۷ سطر، اندازه: ۱۵/۵×۲۲سم [محدث ارموی مخ: ۱-۲۷۷]
● تجوید / تجوید / فارسی
tajvīd
موسوی گیلانی، رحمت، ق ۱۱ قمری
mūsavī gīlānī, rahmat (-17c)
نام کتاب و مؤلف ذکر نشده لذا تسمیه بر اساس یادداشتهای کاتب نونویس مذکور در آخر نسخه است اما نام مؤلف طبق نگارش همو در باب چهاردهم نسخه به این شرح است: «مؤلف این کتاب الفقید الحقیر رحمت الله القاری الجلانی (الجيلانی) نقل میکند که در وقت تألیف کتاب برهان القاری فی تجوید