فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۷، ص ۱۹

۱۹ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۷
آغاز: برابر؛ انجام: تفخیم می‌کند از برای تعظیم. و الله اعلم بالصواب. در فهرست نام مؤلف نیامده و به استناد فهرست مجلس ۱۳۰۷/۱۰ ذکر شده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: فرنگی نخودی، جلد: تیماج حنایی، ۱۸گ (۲۲پ-۳۹ر)، ۱۲ سطر، اندازه: ۹×۱۹سم [ف: ۳-۳۲۳] ● تجوید / تجوید / فارسی tajvīd قاری دیلمی، کمال الدین حسین qārī deylamī, kamāl-od-dīn hoseyn تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۸۲۵۶ بی‌کا، تا: ۱۰۹۹ق [د.ت. مجلس] ● تجوید / تجوید / فارسی tajvīd آقا بیگ، عبدالرحیم بن علی، ق ۱۱ قمری āqā beyg, ‘abd-or-rahīm ebn-e ‘alī (-17c) رساله مختصری است در آداب قرائت مشتمل بر نه «باب»: ۱. فضل و ثواب قاری؛ ۲. آداب قرائت؛ ۳. بیان استعاذه؛ ۴. بیان بسمله؛ ۵. بیان مخارج حروف؛ ۶. بیان دانستن لین و مد؛ ۷. بیان ادغام بدانکه؛ ۸. (در نسخه «نهم» کتابت شده) بیان وصل وقف؛ ۹. (در نسخه «دهم» آمده) در بیان خاتم. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۵۴۳۹/۲ آغاز: الحمدلله رب العالمین و العاقبه للمتقین و الجنة للموحدین و النار للملحدین ... اما بعد بدانکه بعد از معرفت خدای تعالی و ایمان کامل بر بنده مطلع مکلف هیچ چیز فاضلتر از نماز نیست؛ انجام: یعنی از یک طرف و ب م از هر دو لب است خط: نستعلیق، کا: ملک احمد بن غلامعلی کلوخانی، تا: ۷ صفر ۱۰۵۴ق؛ کاغذ: حنایی آهار مهره، جلد: مقوا با روکش کالینگور، ۱۰گ، ۱۴ سطر، اندازه: ۱۲×۱۹سم [ف: ۲۳-۱۵۸] ● تجوید / تجوید / فارسی tajvīd بلقیس، ق ۱۱ قمری belqeys (-17c) تاریخ تألیف: نیمه رمضان ۱۰۸۹ق رساله کوتاهی است در تجوید در چهارده «باب». قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۵۰۷۱-۲۵/۱۶۱ آغاز: قرائت سنت است لقوله تعالی اذا قرأت القرآن فاستعذ بالله من الشيطان الرجيم اكثر علما بر این اند که این امر برای استحباب است؛ انجام: و وقف به الحاق هاء السکتة برای ابقاء حرکة آخر است مثل ده قد فرغت من هذا التالیف ... و لجمیع المومنین و المومنات برحمتک یا ارحم الراحمین از باب دوم تا آخر؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن ۱۳؛ افتادگی: آغاز؛ مجدول مذهب و الوان؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، ۲۸گ، ۹ سطر، اندازه: ۱۰×۱۴سم [ف: ۲-۷۲۹] ● تجوید / تجوید / فارسی tajvīd قاری گیلانی، ملامیر، ق ۱۱ قمری qārī gīlānī, mollā-mīr (-17c) اهداء به: شاه طهماسب قواعد تجوی را بسیار مختصر به نام شاه طهماسب و در دوازده «فصل» بیان کرده است. ۱. اصفهان؛ ابوالبرکات، رضا؛ شماره نسخه: ۵۹/۱ آغاز: به نام خدایی که از امر کن ×× بر آورد ایوان چرخ کهن؛ انجام: این رساله تمام بی نقصان ×× شد به نام خوش شه دوران / شد به نامش تمام این نسخه×× زان سبب یافت نام این نسخه / هست تألیف این کتاب حقیر ×× از حقیر فقیر ملا میر خط: نستعلیق، کا: محمد ابراهیم بن ملا محمد کریم ورنوسفادرانی، تا: ۲۴ صفر ۱۲۳۹ق، جلد: تیماج مشکی ضربی، ۲۷گ (۱پ-۲۷ر) [سه کتابخانه اصفهان: ف: ۶۲] ۲. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۴۱۳۷/۱ آغاز: الحمدلله رب العالمین ... و بعد حضرت رسول خدا (ص) فرمودند که در آخرت چیزی که یاری امتان من می‌کند قرآن است؛ انجام: به سبب فتحه تقدیری نه فتحه ملفوظی عارضی حالی والله هوالموجد لمقدرات الایام واللیالی. خط: نسخ، بی‌کا، تا: شنبه ۶ ربیع الاول ۱۲۷۲ق؛ در آغاز رساله سی فصل خواجه چاپ سنگی ضمیمه شده؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، ۱۸گ (۱پ-۱۸پ)، ۱۷ سطر، اندازه: ۱۵/۵×۲۲سم [محدث ارموی مخ: ۱-۲۷۷] ● تجوید / تجوید / فارسی tajvīd موسوی گیلانی، رحمت، ق ۱۱ قمری mūsavī gīlānī, rahmat (-17c) نام کتاب و مؤلف ذکر نشده لذا تسمیه بر اساس یادداشت‌های کاتب نونویس مذکور در آخر نسخه است اما نام مؤلف طبق نگارش همو در باب چهاردهم نسخه به این شرح است: «مؤلف این کتاب الفقید الحقیر رحمت الله القاری الجلانی (الجيلانی) نقل می‌کند که در وقت تألیف کتاب برهان القاری فی تجوید
۱۹

گزارش اشکال یا پیشنهاد