نسخه اصل: گنج بخش، ۲۰۸۶ (گنج، ۱۲۵۸/۳)؛ خط: نستعلیق تحریری، بیکا، تا: قرن ۱۲ [عکسی ف: ۲-۵۹]
۸. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: ۲۵۸/۵-عکسی
نسخه اصل: کتابخانه میرداد خان افغان که در پیشاور پاکستان به خرید و فروش کتاب میپردازد؛ خط: نستعلیق پخته، بیکا، تا: قرن ۱۲؛ ۷گ (۳۱-۳۷) [عکسی ف: ۲-۵۹]
۹. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۵۸۶۱/۶-ف
نسخه اصل: دانشگاه پنجاب در لاهور شماره ۸۷۴/۹ فارسی؛ کا: ظهیرای تفرشی، تا: ۱۲۴۵ق [فیلمها ف: ۳-۱۸۷]
۱۰. تهران؛ بانکی پور؛ شماره نسخه: بدون شماره
بیکا، بیتا [میراث اسلامی: ۵-۶۲۷]
۱۱. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۱۰/۱۲
آغاز و انجام: برابر
این نامه ۱۸۰ بیت نوشته دارد؛ خط: نستعلیق شکسته، بیکا، بیتا؛ کاغذ: نوعی ترمه، جلد: تیماج سرخ، ۱ص (۶۳ر)، ۱۵ سطر (۱۰×۱۹/۵)، اندازه: ۱۸×۲۹/۵سم [ف: ۲-۱۹۹]
۱۲. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۳۲۱۵/۲
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ با سرلوح، مجدول، دارای کمند؛ کاغذ: هندی، جلد: تیماج تریاکی، ۸ص (۲۶-۳۳)، ۳۲ سطر (۹×۲۷)، اندازه: ۱۶×۳۲/۵سم [ف: ۱۰-۷۹۴]
● التجلیات / عرفان و تصوف / عربی
at-tajallīyāt
از فتوحات مکیه استخراج گردیده است.
تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: ۶۵۸۸/۳
آغاز: الحمدلله محکم العقل الراسخ فی عالم البرزخ؛ انجام: من هو من اهل الله تعالی.
بیکا، بیتا؛ افتادگی: انجام؛ پس از آن چنین دارد: باب ششم در بدء خلق و سپس باب هشتم در بدء جسم، باب ۸ ارض، ۲۲ منزل المنازل است. و ناقص مانده، و گویا همه آنها از «فتوحات» باشد؛ ۱۶گ (۷۵پ-۹۰ر) [ف: ۳-۳۲۰]
● تجلیات اربعه از کتاب نور الهدایة / کلام و اعتقادات / فارسی
tajallīyāt-e arba‘e az k.-e nūr-ol hedāye
همدان؛ مدرسه غرب؛ شماره نسخه: ۴۷۸۴/۸
آغاز: فصل سیم در بیان تجلیات اربعه از کتاب نور الهدایة بسم الله الرحمن الرحیم ای عزیز بدانکه اولیاء الله در حقیقت بذات خویش بی زوال و منتهای کمال قرب وصال و حیران شدگان؛ انجام: و از این حدیث ظاهر میشود که نص صریح حجت الله قاطع که بدلناهم جلودا غیرها لیذوق العذاب نیز چنین دلالت می کند که تبدیل جلود خواهد شد و از آیه کریمه یوم تبدل الارض غیر الارض، ظاهر میشود که تبدیل مکان نیز خواهد و از این آیه وافی هداية ثم يعرج اليه فى يوم كان مقداره الف سنة مما تعدون که زمان نیز مبدل خواهد شد و الله اعلم و احکم بالصواب.
خط: شکسته نستعلیق، بیکا، بیتا؛ قطع: بیاض رقعی [رشت و همدان: ف: ۱۵۵۵]
● تجلیات رحمانی / عرفان و تصوف / فارسی
tajallīyāt-e rahmānī
حسینی قادری، علی محمد بن عبدالرحمن
hoseynī qāderī, ‘alī mohammad ebn-e ‘abd-or-rahmān
در عرفان در بیست و هشت «تجلی»: ۱. اول نشان وجود محض هستی صرف ...؛ ۲۸. ولایت اولیاء الله.
آغاز: حمد بی غایت مرخازن کنز وحدت را که به خواهش اظهار رجب ذاتی در خزانه غیبت برای آراستگی ظهور مجلس سرو سامان صفاتی را به نظر اجمالی دید
انجام: پس از علم حق خود را عبد دانسته بگوید اشهد ان لا الله الا الله وحده لا شریک له و اشهد ان محمدا عبده و رسوله
[دنا ۸۰۵/۲]
۱. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۹۷۴۳/۱۰
آغاز: برابر؛ انجام: گویا ناتمام: و دم را حبس کند.
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ کاغذ: هندی، جلد: مقوا عطف تیماج تریاکی، ۱ص (۹۲ص)، ۱۹ سطر (۱۳×۲۴)، اندازه: ۲۰×۳۰سم [ف: ۱۷-۴۷۲]
۲. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۸۰۸۰
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ کاغذ: هندی، جلد: مقوا عطف تیماج تریاکی، ۷۷گ (۹ برگ سفید)، ۱۹ سطر (۱۱×۲۴)، اندازه: ۱۹×۳۰سم [ف: ۱۷-۲۵]
تجلیات سلطانیه ← جلوات ناصری
● تجلیات عباسیه / فضایل و مناقب / فارسی
tajallīyāt-e ‘abbāsīye
وقاری یزدی، محمد امین بن عبدالفتاح، -۱۰۸۳؟ قمری
vaqārī yazdī, mohammad amīn ebn-e ‘abd-ol-fattāh (-1673)
در دیباچه می گوید: «انوری در درگاه سنجر نام سنجر را با اولی الامر و لقب او را با منکم موافق یافته ولی کار او درست نبوده و من این آیه را با نام و زندگی شاه عباس برابر میسازم». نام کتاب و نگارنده در دیباچه آمده است.
[دنا ۸۰۵/۲؛ فهرستواره منزوی ۹۲۰/۲]