فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۶، ص ۴۲۹

۴۲۹ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۶
خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۱۱؛ کاغذ: ترمه، رویه میشن قهوه‌ای یک لایی، ۲ گ (۱۹۴ پ-۱۹۵ پ)، ۲۲ سطر، اندازه: ۱۳×۲۴/۴ سم [ف: ۷-۱۰۴] ● پروانچه قاضی عبدالله خویی برای ملا محسن مذهب / نامه‌نگاری / فارسی parvānče-ye qāzī ‘abd-ol-lāh-e xūīī barāye mollā mohsen-e mazahheb تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۹۷۵/۴۰ آغاز: چون لوح پرداز صفایح ابداع و صفحه طراز صحایف ایجاد خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۱۱؛ کاغذ: ترمه، رویه میشن قهوه‌ای یک‌لا، ۲ گ (۸۹ ر-۹۰ ر)، ۲۲ سطر، اندازه: ۱۳×۲۴/۴ سم [ف: ۷-۹۷] ● پروانچه کلیدداری آستانه رضوی برای امیر نظام الدین قاضی عبدالله / اسناد / فارسی parvānče-ye kelīd-dārī-ye āstāne-ye razavī barāye amīr nezām-od-dīn qāzī ‘abd-ol-lāh تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۹۷۵/۱۱۷ آغاز: فرمان همایون شرف نفاذ یافت آنکه چون حضرت خداوند کریم خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۱۱؛ کاغذ: ترمه، رویه میشن قهوه‌ای یک‌لا، ۱ گ (۱۰۵ ر-۱۰۵ پ)، ۲۲ سطر، اندازه: ۱۳×۲۴/۴ سم [ف: ۷-۱۰۶] ● پروتکل سرخس / اسناد / فارسی porotokol-e saraxs تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۴۳۲۶/۳۸ آغاز: بنا بعهدنامه منعقده فیما بین دولتین.. روسیه و ایران در ۲۷ ماه ... مطابق ۲۳ ذیقعده ۱۳۱۰؛ انجام: امضاء محمد صادق قاجار امین نظام. در چهار فصل، مورخ ۲۷ ذیحجه ۱۳۱۱؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ ارقام سیاق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: رویه میشن سبز، ۲ گ (۱۳۲ ر-۱۳۳ ر)، اندازه: ۲۱/۹×۲۵ سم [ف: ۷-۳۵۲] ● پروتکل شماره ۴ / اسناد / فارسی protokol-e šomāre-ye 4 تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۴۳۲۶/۳۹ آغاز: بنا بر تعلیقات مطابقه موصوله بموکل؛ انجام: تا اوایل جوزا طول میکشد. در دو فصل، مورخ ۲ محرم ۱۳۱۲؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ ارقام سیاقه؛ کاغذ: نوعی ترمه، جلد: رویه میشن سبز، ۱ص (۲۳۳ر)، اندازه: ۲۱/۹×۲۵سم [ف: ۷-۳۵۲] ● پروتکل قانون نامه در باب حق تملک در ممالک عثمانی / قانون / فارسی protokol-e qānūn-nāme dar bāb-e haqq-e tamallok dar mamālek-e ‘osmānī تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۹۴۵۲/۸۷ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۱۳ و ۱۴؛ ۵ص (۱۹۴۱ - ۱۹۴۵) [مختصر ف: ۱۱۹] ● پرورده خیال / ادبیات / فارسی parvarde-ye xīyāl محمود میرزا قاجار، ۱۲۱۴-۱۲۷۱؟ قمری mahmūd mīrzā qājār (1800-1855) اهدا به: تاج الدوله از بانوان درباری تاریخ تألیف: ۱۲۴۱ق نویسنده می‌گوید روزی یکی از زن‌های فتحعلی شاه که از فاضلان زمان بود از من خواست که رساله‌ای تألیف نمایم و «در وی جمع باشد چندین نامه که همه نوشتجات و مراسلات عاشقانه و معشوقانه باشد». من هم قلم به دست گرفتم و این رساله پرداختم. رساله‌ای است به نظم و نثر شامل یک «مقدمه» و ده «باب»، که نه باب آن هر یک مشتمل است بر پنج نامه از عاشق به معشوق در حالات مختلف و باب دهم در خاتمه کتاب است. فهرست باب‌های آن: ۱. عشق و اشتداد محبت در پنج «نامه»: اشتعال نایره فراق، شبان تنهایی، بی‌تابی در محبت، غمخواری و بیکسی، طلب مرگ از کثرت اندوه؛ ۲. مهاجرت مطلوب در پنج «نامه»: سرزنش رقیبان، شرح حال خود با معشوق، فغان و زاری و حسرت و بی قراری، اینکه هرگز خبری و پیکی از تو نرسید، شرح حال خود به باد صبا؛ ۳. گله گزاری از معشوق در پنج «نامه»: اینکه چرا مرا به شکار نبردی، اینکه چرا جواب نامه‌ام ننوشتی، چرا فلاطون را نوازش [کردی و مرا] نوازش نکردی و بر من ننگریدی، چرا احوال مرا نپرسیدی، چرا به تماشای باغ رفتی و مرا نبردی؛ ۴. تعریف ایام وصل و تأسف از آن روزها در پنج «نامه»: راز گزاری‌های خود به معشوق در آن روزها، اینکه با هم به باغ و بستان می‌رفتیم، از گفته من بیرون نبودی، چرا مرا دیدی که چنین و چنانم چرا مفارقت کردی، حسرت که خوشا وقتی که چنین و چنان بودیم؛ ۵. بیماری معشوق، در پنج «نامه»: رسیدن خبر بیماری و مغموم شدن، اینکه خدا درد تو را نصیب من کناد، چرا از عناب لب و بنفشه سر زلف مرا دوا نمیکنی، مناجات می‌کنم با خدا از برای طلب
۴۲۹

گزارش اشکال یا پیشنهاد