فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۶، ص ۴۲۷

۴۲۷ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۶
آغاز: حامداً لله تعالی و مصلیاً علی رسوله ... أما بعد این سؤالاتیست چند از شبهات ناپسند؛ انجام: شفیع اهل الکبائر و الاثام و علی آله و اصحابه أولی الفضل و الاحترام خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: سه‌شنبه ۷ ذیحجه ۱۲۵۵ق؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، ۱۹گ (۲۱ر-۳۹ر)، ۱۱سطر، اندازه: ۱۰×۱۶سم [ف: ۲-۲۴۸] ● پرسشی از فخرالمحققین محمد حلی و پاسخ او درباره برتری علی ع بر دیگر پیامبران / کلام و اعتقادات porsešī az faxr-ol-mohaqqeqīn mohammad-e hellī va pāsox-e ū darbāre-ye bartarī-ye ‘alī ‘ bar dīgar payāmbarān فخرالمحققین، محمد بن حسن، ۶۸۲-۷۷۱ قمری faxr-ol-mohaqqeqīn, mohammad ebn-e hasan (1284-1370) تهران؛ مفتاح؛ شماره نسخه: ۱۳۵/۶ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن ۹ [نشریه: ۷-۲۳۰] ● پرکار التام / ریاضیات / عربی parkār-ut tām ابوسهل کوهی، ویجن بن رستم، -۴۰۵؟ قمری abū-sahl-e kūhī, vayjan ebn-e rostam (- 1015) مشتمل است بر دو «مقاله» و ۲۵ شکل هندسی: ۱. البرهان علی انه یمكن بهذا البركار رسم الخطوط القیاسة؛ ۲. علم رسم احمد الخطوط التى ذكرناها على وضع معلوم». آغاز: بسمله، قال ابوسهل ... بن رستم القوهى هذا كتاب فى الالة التى سمیناها البركار التام وهو مقالتان چاپ: مجلة معهد المخطوطات، محقق: احمد سعید الدمرداش، جلد۲۲، جزء۱، ص۳۲۱-۳۴۳، ۱۳۹۵ق. [التراث العربی العلمی از قدری طوقان ۲۴۹-۲۵۱؛ ابن القفطی ۱۳۰] ۱. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۱۵۲۱/۱۰ آغاز: پس از بسمله: المقالة الاولى منها فى البرهان علی انه یمكن بهذا البركار رسم الخطوط القیاسیة اعنى المستقیمة؛ انجام: و خط ترتیبه مساویة لزاویة المعلومة و ذلك ما اردنا ان نبین. تمت المقالة الثانیة من كتاب ابى سهل القوهى فى البركار التام و هى آخر الكتاب و الحمدلله رب العالمین. خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۱۳؛ کاغذ: آهارمهره حنایی، جلد: ساغری مشکی ضربی دارای ترنج و دو سرترنج و چهار ابرو و حاشیه قلمدانی، اندازه: ۱۲×۱۹سم [ف: ۱۸-۱۲۹] ۲. تهران؛ مروی؛ شماره نسخه: ۸۰۵/۱ آغاز: برابر کا: میرزا عبدالله منجم، تا: قرن ۱۳؛ ۲۲گ، قطع: رقعی [ف: ۳۱۰] ۳. تهران؛ فرهاد معتمد؛ شماره نسخه: ۱۱۷/۹ بی‌کا، تا: دهه سوم ذیحجه ۱۲۶۳ق، جا: اصفهان؛ کاغذ: فرنگی آهار مهره، جلد: تیماج مشکی مقوایی، ۱۷ سطر (۷/۵×۱۳)، اندازه: ۱۵×۲۱سم [نشریه: ۳-۲۲۸] ۴. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۶۰۹۲/۶ آغاز: برابر؛ انجام: و هو آخر الکتاب. پایان رقم کا: بدون تغییر در عبارت بعبارت فارسی مسطور شد ... در دارالخلافه تهران باتمام رسید. خط: نسخ، کا: اسدالله منجم مازندرانی هزار جریبی، تا: ۱۳۱۰ق؛ کاغذ: فرنگی نباتی تیره ضخیم، جلد: تیماج عنابی ضربی، ۱۱۹ص (۱۰-۱۲۸)، ۱۶ سطر، اندازه: ۱۵×۲۲/۵سم [ف: ۱۹-۷۵] ۵. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۲۰۸۷/۵ آغاز: برابر؛ انجام: خطوط فصول مشترکة للسطح المخروطی وای سطح کان خط: شکسته، کا: میرزا عبدالله طبری، بی‌تا؛ دارای اشکال نجومی؛ کاغذ: نخودی آهار مهره، جلد: تیماج، اندازه: ۱۵×۲۱/۲سم [ف: ۱۰-۱۶۳] ● پرکار القطوع (رسالة من) / ریاضیات / عربی parkār-ul quṭū‘ (r.-un min) اثیرالدین ابهری، مفضل بن عمر، - ۶۶۰؟ قمری asīr-od-dīn-e abharī, mofazzal ebn-e ‘omar (- 1262) اثیرالدین ابهری آن را از حاصل بحثی که حین قرائت «رسالة البرکار التام» بر شیخ کمال الدین بن یونس پیش آمد نگاشته است. ۱. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۶۷۰/۱۲ف نسخه اصل: مانیسا گنل ش ۱۷۰۶؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: ۶۹۹ق، جا: تبریز؛ ۵گ (۲۳۴پ-۲۳۸ر)، ۱۸ سطر [فیلمها ف: ۱-۵۲۲] ۲. تهران؛ مینوی؛ شماره نسخه: ۶۸/۶بخش۲ خط: تعلیق، کا: قطب الدین محمود بن مصلح متطبب، بی‌تا [ف: ۸۱] ● پرگار = رساله در معرفت ساختن پرگار / ریاضیات / فارسی pargār = r. dar ma‘refat-e sāxtan-e pargār یزدی، محمد رضا بن محمد هاشم، ق۱۳ قمری yazdī, mohammad rezā ebn-e mohammad hāšem (- 19c) دارای یک «مقدمه» و ده «فصل». آغاز: الحمدلله الذی خلق السموات و الارضین. و الصلوة و السلام علی موازین القسط محمد و عترته الطاهرین. سیما الاربعة المتناسبة اصحاب الأحیاء و خیر الموازین و بعد میگوید احقر عباد الله الهادی محمد رضا بن محمد هاشم الیزدی که این رساله
۴۲۷

گزارش اشکال یا پیشنهاد