فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۵، ص ۸۲

۸۲ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۵
امیر شاه بن محمد، ابن میر علی رضا محمدرضی ۱۲۳۱ با مهر چهارگوش به همین عبارت؛ کاغذ: اصفهانی، نخودی، جلد: تیماج سرخ، یک‌لا، ۳۳۵گ، ۶-۷ سطر، اندازه: ۱۳/۵×۱۷سم [ف: ۶۸۰-۱۱] ۷. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۰۵۸۲/۱ بی‌کا، تا: قرن ۱۲؛ قطع: جیبی [میراث شهاب: س۹ش۲-۴۱] ۸. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۵۲۱۱ آغاز و انجام: برابر کامل؛ خط: نسخ، کا: امیر زین العابدین ابن میر حسین لاهیجانی، تا: ذیقعده ۱۲۲۴ق؛ محشی؛ کاغذ: فستقی، جلد: تیماج مشکی، ۱۰۲گ، ۸ سطر، اندازه: ۱۵/۸×۲۱سم [ف: ۱۲-۱۵] ۹. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۲۹۴۱/۱ آغاز: الکلمة لفظ وضع لمعنی ... و من خواصه دخول اللام و الجر و التنوین و الاسناد الیه؛ انجام: و فی الوقف فرد ما حذف و المفتوح ما قبلها تقلب الفاً تم بقلم الاستعجال فی شهر جمادی الاولی و علی ید.. ابن عبدالرحیم محمد مهدی فی یوم الاثنین بعد الزوال سنة ۱۲۲۹. و گزیده‌ای است از کتاب مفصل او؛ خط: نسخ، کا: محمد مهدی پسر عبدالرحیم، تا: ۱۲۲۹ق؛ در بالای صفحات خطبه شقشقیه حضرت مولی با ترجمه فارسی نوشته شده؛ تملک: سپهر با مهر او «عبده عباسقلی»(بیضی)؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج مشکی یک لا، ۹۱ص (۱-۹۱)، قطع: رقعی، اندازه: ۱۲×۱۶سم [ف: ۱۰-۳۷۲] ۱۰. قزوین؛ مدرسه امام صادق؛ شماره نسخه: ۲۱۷/۲ آغاز و انجام: برابر خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، تا: ربیع الاول ۱۲۳۶ق؛ جلد: تیماج قهوه‌ای با ترنج بزرگ، ۱۶ سطر [ف: ۱-۳۷۱] ۱۱. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۷۹۲۷ آغاز و انجام: برابر خط: نسخ ممتاز، کا: نجف آبادی، علی محمد بن محمد حسن، تا: ۱۲۶۰ق؛ به دنبال آن زیادات محمد بن عبدالغنی مذکور است منقول از شرح او در یک صفحه و پس از آن جمل الاعراب خلیل بن احمد است؛ کاغذ: ترمه، ۱۱گ، هر دو کتاب بر روی هم ۳۴گ، ۱۵ سطر (۶/۵×۱۰/۵)، اندازه: ۱۱×۱۸سم [ف: ۱۲-۱۴] ۱۲. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: ۲۹۱۸/۸ آغاز و انجام: برابر خط: نسخ، کا: حسین بن علیرضا ندوشتی یزدی، تا: ۱۲۸۱ق؛ ۴۴گ، ۸ سطر، اندازه: ۱۲×۱۷سم [ف: ۱-۲۱۲] ۱۳. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: ۲۱۲۹/۱ آغاز و انجام: برابر خط: نسخ خوش، کا: احمد اشتهاردی، تا: ۲۶ رجب ۱۳۳۵ق؛ کاغذ: خط دار مشقی نخودی و شکری، جلد: تیماج قهوه‌ای، ۱۵ سطر، اندازه: ۱۱×۱۷سم [ف: ۵-۵۱۰] ۱۴. تبریز؛ ملی؛ شماره نسخه: ۳۰۰۰/۱ بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز ( سه برگ)؛ ۲۴گ [ف: ۱-۳۷۱] ۱۵. تبریز؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۷۸۱ آغاز: قال الكلمة مفرد اقول قبل الشروع فى المقصود لابد من تقدم مقدمة؛ انجام: مستهزء به و منكراً لتعجبه من ان يغلبه الامير كتب الكل الحقير الفقير خط: نسخ تعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ پشت برگ اول ابیات زیر نوشته شده: «گرچه بالا نشستن از نسب است ×× زیر دستی نمودن از ادب است / چه شود گر نشست با ادبی ×× زیر دست کسی که بی ادب است» و پشت برگ آخر آمده: «نشسته ام بمیان دو دلبر و دو دلم ×× بمهر دل بکه بندم در این میان خجلم / تو پادشاه جهانی جهان ز دست مده ×× که پادشاه جهان را جهان بکار آید / جهان خوشست و لیکن حیات میباشد ×× اگر حیات نباشد جهان چه کار آید / جهان و حیات هر دو آخر فناست ×× فنا را بدست آر آخر فناست»؛ کاغذ: فرنگی، نیلی و سفید، جلد: چرمی سیاه، ۹۷گ، ۱۰-۱۴ سطر، اندازه: ۱۷/۵×۲۱سم [ف: ۱-۱۰۲] ● الانموذج / بلاغت / عربی al-unmūḏaj حسینی استرآبادی، عبدالوهاب بن علی، ق ۹ قمری hoseynī estarābādī, ‘abd-ol-vahhāb ebn-e ‘alī (- 15c) تاریخ تألیف: ۸۷۹ق؛ رساله مختصری است در علم معانی و بیان و بدیع مشتمل بر «مقدمه» و «خاتمه» و سه «فن»: المقدمة: در دو «بحث»: البحث الاول فی تقسیم الکلام و تعریف اقسامه، البحث الثانی: فی تعریف مفهوم الفصاحة و البلاغة؛ الفن الاول: علم المعانی، در هشت «فصل»: ۱) احوال الاسناد الخبری، ۲) الامور العارضة للمسند اليه، ۳) الاعتبارات الراجعة الى المسند، ۴) احوال مقدمات الفعل، ۵) مباحث القصر، ۶) الانشاء، ۷) الفصل و الوصل، ۸) الایجاز و الاطناب و المساواة؛ الفن الثانی: علم البیان و تعريفه؛ الفن الثالث: علم البدیع و تعريفه؛ الخاتمة: در دو «فائدة»: الفائدة الاولى: فی السرِقات الشعریة، الفائدة الثانية فيما يبحث على المتكلم رعایه فی الکلام لیکون کلامه احسن. آغاز: الحمدلله الذی خلق الانسان علمه البیان و اسبغ له الاحسان فألهمه التبیان و الصلاة على محمد المخصوص بافصح اللغات المنزل اليه الکتاب انجام: و لیکن هذا آخر ما اردنا ایراده فی هذه الرسالة و قصدنا افراده فی هذه المقالة و الحمدلله وحده والصلاة على من لانبی بعده محمد و آله اجمعین [دنا ۲۱۰/۲] ۱. خوانسار؛ مدرسه علوی؛ شماره نسخه: ض۸ آغاز و انجام: برابر خط: نسخ و نستعلیق، کا: محمد بن ابراهیم بن عیسی اوالی، تا:
۸۲

گزارش اشکال یا پیشنهاد