نسخهای از آن در کتابخانه دانشگاه جامعه اسلامیه دهلی نو نگهداری میشود که در دانشنامه ادب فارسی به عنوان «روشن کلام» از مؤلفی ناشناس معرفی شده است. تصویر حاضر از روی نسخه کتابخانه ندوة العلماء تهیه شده و در فهرست آنجا به عنوان «مکتوبات روشن کلام =خردنامه» از مؤلفی نامعلوم ثبت گردیده است.
چاپ: کانپور، ۱۲۷۸ق
[دانشنامه فارسی ۳۲۶و۳۰۶/۴و۵۳۲؛ فهرست مشترک پاکستان ۴۷۴/۵و۲۵۰-۲۵۱و۸۳۶/۷؛ فهرست مخطوطات شیرانی ۳۴۳/۲]
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۷۶۸
آغاز: این خردنامه چندین سؤال است و جواب ×× نسخه روشن کلام است این ندارد پیچ و تاب؛ انجام: کلام ابوالفضل علامی بوده بعنوانیکه این مکتوب نگارش یافته منظور دارند. بیت: نه تنها نام این روشن کلام است ×× پند خاص مطبوع عوام است / تکلف هر طرف دائم ... ×× ... آید تمام است.تمام شد نسخه روشن کلام.
نسخه اصل: کتابخانه ندوة العلماء، لکهنو، هند، شماره ۴۷ (ردیف ۱۷۶)؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: یکشنبه ۲۲ ربیع الثانی ۱۲۱۵ق؛ انجامه: «تمام شد نسخه روشن کلام بوقت در روز یکشنبه بتاریخ ۲۲ ربیع الثانی ۱۲۱۵ بخط شکسته ... و اکثر اوراق بقلم اخو الصاحب قدردان امید رای جیومد ظله تحریر یافت»، کیفیت تصویر نامرغوب و سطرهایی از صفحات متعدد آن ناخواناست؛ ۸۱ص، ۱۵ سطر [عکسی ف: ۵-۲۱۵]
● انشای شرف الدین فضل الله / انشاء / عربی
enšā-ye šaraf-od-dīn fazl-ol-lāh
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۶۱۲/۶۲-ف
نسخه اصل: نسخه ش ۲۱۶ کتابخانه تقوی که اکنون در کتابخانه مجلس شورای ملی است ۴۵۵۹ [این قسمت در فهرست مجلس مجزا نشده]؛ کا: عبدالحی، تا: ۸۲۲ق، جا: ماردین در شمال عراق؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج قهوهای ضربی [فیلمها ف: ۱-۶۲۰]
● انشای فارسی / نامهنگاری / فارسی
enšā-ye fārsī
شریف، عبدالله بن محمد، ق۱۳ قمری
šarīf , ‘abd-ol-lāh ben mohammad (- 19c)
نمونه نامههایی است برای آموزش عملی نامه نگاری و منشی گری. تاریخهایی از ۱۲۲۶ق در آن به کار رفته که بایستی روزگار تدوین آن باشد. در پایان ۱۲۳۰ق به گونه سال پایان نگارش به کار رفته است.
[فهرست مشترک پاکستان ۳۸۱/۵-۳۸۲، ۵۹۹]
تهران؛ دائرة المعارف بزرگ اسلامی؛ شماره نسخه: ۲۵۵-عکسی
آغاز: آنچه سلاطین کامکار و خواقین عالیمقدار به جهت افتتاح ابواب ... بسمله. سپاس و ستایشی که حصر و عد آن از احاطه ادراک.؛ انجام: فحوای اولادنا اکبادنا مخدوم معظم مطاع مکرم سیدی سندی صاحبی استظهاری میر کرمشاه الحسینی زید فره و عمره ...
اصل نسخه: گنج بخش ش ۴۰۰۹ (گنج ۱۱۵۴/۳)؛ خط: نستعلیق شکسته، بیکا، تا: ذیحجه ۱۲۳۰ق [این تاریخ میتواند تاریخ پایان نگارش نیز باشد]؛ ۱۲۳گ [عکسی: ۲-۳۶]
● انشای فرخ / انشاء / فارسی
enšā-ye farrox
اهواز؛ دانشگاه اهواز؛ شماره نسخه: بدون شماره
بیکا، بیتا [میراث اسلامی: ۵-۵۸۸]
انشای مادهورام ← منشآت مادهورام
انشای معین ← ترسل
● انشای منیر = رقعات منیر / ادبیات / فارسی
enšā-ye monīr = roq‘āt-e monīr
منیر لاهوری، منیر بن عبدالمجید، ۱۰۱۹-۱۰۵۴ قمری
monīr-e lāhūrī, monīr ebn-e ‘abd-ol-majīd (1611-1645)
تاریخ تألیف: ۱۹ ذیقعده ۱۰۵۰ق
چهل نامهای را که منیر از طرف نواب صیف خان به بعضی از خانها نوشته، در نسخه حاضر جمعآوری نموده و در ۱۹ ذیقعده ۱۰۵۰ کار گردآوری آنها را شروع نموده است.
[گنج بخش ۱۱۶۱/۳ با عنوان «انشای منیر» و ۱۱۸۷ با عنوان «رقعات منیر»؛ مشار فارسی ۵۵۷/۱؛ دنا ۲۰۲/۲]
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۴۱۶۹/۱
آغاز: الحمدلله رب العالمین هو الرحمن الرحیم و الصلوة علی رسوله سید المرسلین محمد المصطفی و علی آله و اصحابه ... بعد بر راز شناسان سخن نهفته مباد؛ انجام: نادان چشم بر حباب دارد و دانا چشم بر گوهر هر که درو سخنی دارد میداند که چه میگویم و السلام.
خط: نستعلیق، کا: اودطی یول، تا: ۱۰ ماه حیت ۱۲۹۱ق؛ جلد: گالینگور قهوهای ضربی با ترنج با نقش گل و بلبل، ۴۵گ (۱پ-۴۵پ)، ۱۸ سطر، اندازه: ۱۴×۲۴سم [ف: ۳۸-۲۱۰]
● انشای ناصری / انشاء / فارسی