آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ و نستعلیق، کا: محمد حسین استرآبادی، تا: صفر ۱۲۳۹ق؛ مصحح، این یادداشتها نوشته شده: وقفنامه نسخه در جمادی الثانی ۱۲۹۹ق که نیمی از آن محو شده و از نام واقف تنها ... آقا محمد تقی خوانده میشود که کتاب را بر اولادش وقف کرده است، یادداشت خریداری در صفر ۱۲۶۶ ق با مهر: «عبده محد تقی بن محمد جعفر بن محمد علی ۱۲۵۹» (بیضی)، دو دستور تهیه انفیه و معجون برای زیادتی حافظه از شیخ ابوعلی سینا، جزوها ۸ برگی، در برگ آخر نسخه قیمت آن ۱۰۰۰ ریال نوشته شده، خریداری از باقر رقت در دی ۱۳۴۴ ش؛ واقف: علی اکبر بن محمد تقی، ۱۲۸۵؛ مهر: «علی اکبر ابن محمد تقی ۱۲۸۵» (بیضی)؛ کاغذ: فرنگی شکری و نخودی آهار مهره، جلد: ساغری مشکی ضربی با ترنج و سرترنج و جداول گرهی، یکلا، ۱گ (۱۷۸)، اندازه: ۱۵/۲×۲۱/۱سم [ف: ۲۹/۱-۳۲۷]
۷. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۷۱۱۵
آغاز: الحمدلله ... اما بعد چون همگی همت بندگان سمو المکانی منبع الشأن؛ انجام: یعنی مقطع کلام یعنی باید که آخر کلام در نظم و نثر مشتمل بر عنایت حسن و بلاغت باشد به اعتبار آنکه آخر چیزی است که به گوش سامع میرسد.
خط: نستعلیق، بیکا، تا: شب شنبه ۱ رجب؛ محشی از مؤلف، در برگ اول تملکی به تاریخ ۱۳۰۰؛ جلد: تیماج مشکی سوخت، ۱۶۴گ، ۱۸ سطر، اندازه: ۱۳×۲۰سم [ف: ۲۵-۱۲۶]
۸. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۴۹۱۹
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، کا: علی اکبر صدرالاسلام همدانی، بیتا؛ تصحیح و مقابله از کاتب؛ جلد: تیماج مشکی، ۲۵۷گ، مختلف السطر، اندازه: ۱۲×۱۸/۵سم [ف: ۱۳-۱۰۶]
● انوار البهجة فی ظهور کنوز المنفرجة / عرفان و تصوف،ادبیات / عربی
anwār-ul bahja fī zuhūr-i kunūz-il munfarija
شرح مزجی قصیده منفرجه یا الفرج بعد الشدة یوسف بن محمد ابن نحوی (-۵۱۳ق) است که از کسان دیگری همچون محمد بن احمد بن ابراهیم اندلسی و غزالی نیز دانسته شده است. نام مؤلف به یقین مشخص نشد. وی از خود نام نبرده و فقط کاتب در انجام کتاب را به علی بن عطیه حموی، شیخ علوان (۹۳۶ق) نسبت داده اما در فهرست تألیفات او نام چنین کتابی نیست. از سوی دیگر حاجی خلیفه مؤلف را عبدالرحمن بن حسن عجمی مقایری (-۵۶۱ق) دانسته که قطعاً درست نیست زیرا مؤلف در جملات آغازین کتاب از تاج الدین سبکی (۷۷۱ق) یاد میکند. این کتاب اولین تصنیف مؤلف بوده است.
[کشف الظنون ۱۳۴۶/۲-۱۳۴۷، معجم المؤلفین ۱۳۴/۵]
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۸۸۷۲/۴
آغاز: الحمدالله الذى ازاح عن قلوب اوليائه معالجة النفوس و افرج لهم عن سرادقات قلوبهم غياهب الغفلة ... و بعد فهذا ما تشوقت اليه همم الراغبين فى معانى الفاظ المنفرجة قصيدة الامام العلامة العارف بالله السالک مسالک الخلص عبد الله ابى الفضل يوسف بن محمد التوزرى الاصل المعروف بابن النحوى على ما قاله العلامة احمد بن زيد البخارى و فى رواية انها لابى عبدالله محمد بن احمد بن ابراهيم الاندلسى الفرشى على ما قاله العلامة تاج الدين السبکى فى طبقاته (کذا؛ طبقاته) شرح يوضح الفاظها ... على وتيره الايجاز و الاختصار ... اشتدى يا ازمة اى اشتدى و هى کل ما يعرض للانسان من الامور الشديدة العسرة؛ انجام: فسدت فسد الجسد کله الاوهى القلب او کما قال الله تعالى نسئال الله و لا نسئل سواه بحق محمد و من اصطفاه ان يجعله خالصا ... بمنه و کرمه انه على ما يشاء قدير و هذا آخر ما رقمه الشيخ العالم العلامة شيخ الاسلام و المسلمين و مفيد الطالبين الشيخ علوان الحموى رحمة الله تعالى.
خط: نسخ، کا: درویش محمد بن حاج ولی بن حاج رسول طرسوسی برازی حنفی قادری ملقب به قوپِرانی از گروه پیجان، تا: ۱۱۲۷ق؛ کاغذ: فرنگی نخودی آهار مهره، جلد: میشن زیتونی، ۳۰گ (۹۰پ-۱۱۹پ)، ۱۲-۱۳ سطر (۹×۱۵)، اندازه: ۱۲/۳×۱۵/۴سم [ف: ۲۹/۱-۲۰۰]
● الانوار البهية فی شرح الاثنی عشرية / فقه / عربی
al-anwār-ul bahīyya fī š.-il iṯnā ‘ašarīyya
موسوی عاملی، نورالدین علی بن علی، ۹۷۰-۱۰۶۸ قمری
mūsavī ‘āmelī, nūr-od-dīn ‘alī ebn-e ‘alī (1563-1658)
وابسته به: الاثنى عشرية فی الصلاة؛ شیخ بهائی، محمد بن حسین (۱۰۳۰-۹۵۳)
تاریخ تألیف: جمعه ۸ جمادی الاول ۱۰۲۴ق
شرح مزجی مختصری است بر کتاب «الاثنا عشرية فی الصلاة»، استادش شیخ بهاء الدین عاملی که در زمان حیات وی نوشته شده است.
آغاز: بسمله. نحمدک یامن جعل الحمد مفتاحا لاجتلاب افضاله و کرمه و نشکرک یا من اوجب بالشکر دوام احسانه و نعمه
انجام: و کثرة شواغل البال و القلب مغمور بجراح المصائب و الکفر معمور بکفاح النوائب ...
[دنا ۲۱۷/۲]
۱. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۳۲۸۵۳
آغاز: برابر؛ انجام: و قصدنا تعداده فی هذه اللمعة نفع الله بها الطالبين
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ اهدایی: رهبری، بهمن ۱۳۸۴؛