رسالههای مختلفی است در علم اصول که احتمالاً از قزوینی است.
۱. شیراز؛ شاهچراغ؛ شماره نسخه: ۸۳۲/۴
آغاز: بسمله و به نستعینـ یا علی ادرکنیـ اصلـ هل الامر بالشيئ علی الاطلاق؛ انجام: لم نجدله واجباً الى اخر ما ذكره فتدبرـ تمت تحت اصل «هل الامر بالشيئ على الاطلاق». جهت نام مؤلف به جلد ۳ فهرست ص ۱۴۷ مراجعه شود؛ خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ محشی؛ تملک: محمد مهدی کجوری؛ مهر: «حجة الحق علی الخلق محمد مهدی» (بیضی)، «محمد مهدی ۱۲۴۶» (بیضی)؛ کاغذ: نخودی، جلد: مقوا با تیماج مشکی، ۳۴ص، قطع: رقعی؛ اندازه: ۱۵×۲۱سم [ف: ۲-۲۳۶]
۲. شیراز؛ شاهچراغ؛ شماره نسخه: ۸۳۲/۵
آغاز: بسمله تعالى شأنه العزيزـ اصلـ هل الامر بالشيئ يقتضى النهى عن الضد ام لافيه خلاف؛ انجام: او هو مع المنسوخ الاباحة بالمعنى الاخص قديم المسئله على نحو التفصيل بعون الملك الجليل.
رساله دیگری تحت اصل «هل الامر بالشيئ يقتف النهى»؛ خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ محشی؛ کاغذ: نخودی کم رنگ، جلد: مقوا با تیماج مشکی، ۹۱ص، اندازه: ۱۵×۲۱سم [ف: ۲-۲۳۶]
۳. شیراز؛ شاهچراغ؛ شماره نسخه: ۸۳۲/۱۰
آغاز: اختلفوا في حجية العام و جواز العمل به قبل الفحص عن المخصص و تفصيل الكلام فيه يقتضى رسم مقامات؛ انجام: في مثل الرجل لافى النكرات اذلا بتصور العمل الخارج فيها و ثانياً انه يعتبر في العمل كونه ...
خط: نستعلیق، کا: محمد علی ابن محمد کاظم، بیتا؛ معلوم میشود که بعدها این رساله را جزء این رسالات صحافی کردهاند؛ محشی، در حاشیه نوشته شده: «كتبت امتثالا لامر المولا و انا العبد محمد علی ابن محمد کاظم شاهرودی»؛ کاغذ: نخودی، جلد: مقوا با تیماج مشکی، ۳۲ص، اندازه: ۱۵×۲۱سم [ف: ۲-۲۳۸]
● اصول الفقه / اصول فقه / عربی
usūl-ul fiqh
یزدی، عبدالخالق بن عبدالرحیم، -۱۲۶۸ قمری
yazdī, ‘abd-ol-xāleq ebn-e ‘abd-or-raḥīm (- 1852)
یزد؛ وزیری؛ شماره نسخه: ۲۰۳۷/۱۵
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ اهدایی: وزیری موسس؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: مقوایی با تیماج مشکی ضربی درون تیماج زرد، ۲۳گ (۱۳۳-۱۵۶)، اندازه: ۱۴/۵×۲۰سم [ف: ۴-۱۱۳۷]
● اصول الفقه / اصول فقه / عربی
usūl-ul fiqh
بهبهانی، محمود بن محمد علی، ۱۲۰۰-۱۲۷۱ قمری
behbahānī, mahmūd ebn-e mohammad ‘alī (1786-1855)
تاریخ تألیف: ۱۴ صفر ۱۲۴۱؛ محل تالیف: کربلا
رساله استدلالی است با رد و ایرادهای بسیار. نسخه حاضر مشتمل است بر مباحث سنت و مباحث جرح و تعدیل.
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۲۰۴۹/۱
آغاز: الحمدلله علی نواله ... اصل فی السنة و فیه مقدمة و فصول، اما المقدمة ففی تعریفها، اعلم ان السنة لغة الطریقة؛ انجام: فالارجاع المذکور مما لا دلیل علیه فتدبر ملیاً.
خط: نسخ و نستعلیق، بیکا، بیتا؛ مقداری بهخط مؤلف، حاشیه از مؤلف، بعضی از حاشیههای اوایل کتاب بهتاریخ ۱۲۴۰ نوشته شده؛ جلد: مقوایی عطف تیماج مشکی، ۱۰۸گ (۲ر-۱۱۰پ)، اندازه: ۱۵×۲۱سم [ف: ۶-۵۹]
● اصول الفقه / اصول فقه / عربی
usūl-ul fiqh
موسوی قزوینی، رضی الدین بن علی اکبر، -۱۲۷۷ قمری
mūsavī qazvīnī, razī-od-dīn ebn-e ‘alī akbar (- 1861)
مباحث استدلالی مفصلی است با نقل برخی اقوال و آراء علماء بزرگ، و این جزء شامل مباحث حجیت ظن و استصحاب است.
قزوین؛ فحول قزوینی؛ شماره نسخه: بدون شماره
کاتب = مؤلف، بیتا؛ مؤلف جد صاحب کتابخانه است [ف: ۶]
● اصول الفقه = المرایا / اصول فقه / عربی
usūl-ul fiqh = al-marāyā
آباده ای، محمد جعفر بن محمد صفی، -۱۲۸۰ قمری
ābādeī, mohammad ja‘far ebn-e mohammad safī (- 1864)
مباحث استدلالی مفصلی است در اصول فقه با عناوین «مرآة-مرآة» پارهای از این مباحث را مؤلف از سفر حج و فراغت و روزهایی که در مکه و مدینه بوده الهام گرفته است.
آغاز: الحمدلله الذی مهد معالماً لنا لفقه منقود المطالب و نقح مداركاً لنا لتأسیس قوانین منية اللبیب و تمهید القواعد والقانا مبادى زبدة من مختصر الاصول
انجام: و كذا الاعتماد عليه فی بعض المسائل و عدم الاعتماد على الفتوى فى شىء منها فتأمل. انتهى و هو جيد.
[اعیان الشیعة: ۷۹/۴؛ الذریعة: ۲۹۵/۲۴؛ ریحانة الادب: ۳۸/۱؛ الکرام البررة: ۲۵۹/۱]