● وحدت / فلسفه / فارسی
vahdat
خوئی، مصطفی بن محمد، ق۱۳ قمری
xū'ī, mostafā ebn-e mohammad( - 19c)
[فهرستواره منزوی ۱۰۷۳/۸]
یزد؛ وزیری؛ شماره نسخه: ۲۵۷۱/۲
آغاز: بسمله بدانکه وحدت حقیقی و واحد من جمیع الوجوه و وجود مجرد و امر مجرد بهیچ وجه من الوجوه با کثرت و ... منافات ندارد؛ انجام: ای جهانی بکام از در تو ×× کام خواهم مدام از در تو
خط: نسخ، کاتب = مؤلف، بیتا؛ اهدایی: شیخ محمد جواد علمیه؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج، ۴گ (۵۸-۶۱)، اندازه: ۷×۱۶/۵سم [ف: ۴-۱۳۴۷]
● وحدت / عرفان و تصوف / فارسی
vahdat
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۷۵۳۵/۴۳
به روش عرفانی؛ خط: نستعلیق چلیپا، بیکا، تا: قرن ۱۴؛ جلد: مخمل، ابعاد متن: ۷×۱۶، اندازه: ۱۳×۲۱/۵سم [ف: ۱۶-۶۱۶]
● وحدت ادیان / کلام و اعتقادات / فارسی
vahdat-e adyān
مؤلف در این رساله برای ایجاد وحدت بین ادیان (اسلام، مسیحیت، و یهودیت) مواردی را که بین قرآن کریم و انجیل و زبور مشترک هستند نقل نموده است.
آغاز: ای اهل اسلام غور کنید که به کدام بیناد ایمان خودرا مستحکم کرده اید و تفتیش سازید دلایل آن کتابرا
[فهرستواره منزوی ۵۹۶/۹]
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۳۸۶۰/۹
آغاز: برابر؛ انجام: مشهور است که چند اشخاص از تابعان مذکوره ازو منحرف گشتند
بیکا، بیتا؛ جلد: مقوایی، ۱۷گ (۸۰ر-۹۶ر) [ف: ۳۷-۴۲۸]
● الوحدة الاسلامیة الکبری / ادبیات / عربی
al-waḥdat-ul islāmīyat-ul kubrā
حسینی شیرازی، مجتبی
hoseynī šīrāzī, mojtabā
مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۱۸۲۴
آغاز: بسمله حمد له تمهیدست شعوبیایرید تفریق کلمه العرب؛
انجام: و فی المقال بیان بعض امزارها ... مجتبى الحسینی الشیرازی
خط: نسخ، کاتب = مؤلف، بیتا [الفبائی: -۶۰۱]
● وحدة الجمعة / فقه / عربی
waḥdat-ul jum‘a
در این رساله بحث استدلالی است در این که در یک شهر بیش از یک نماز جمعه نمیتوان اقامه نمود، و رد مینماید اهل سنت را که نمازهای جمعه متعدد در شهر اقامه میکنند. این رساله در دو «مقام» و یک «خاتمه» است: ۱. این که وحدت مذهب اهل بیت علیه السلام است؛ ۲. در وجوب عمل به این مذهب و بطلان گفته اهل سنت؛ خاتمه در حکم نماز عیدین در زمان غیبت.
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۳۸۳/۳
آغاز: الحمدلله و کفی ... مسألة من المعروف المعلوم من مذهب اهل العصمة علیهم السلام وحدة الجمعة بمعنى أنه لا تصح جمعتان فی موضعین اذا لم تکن بینهما ثلاثة أمیال؛ انجام: و الا یلزم نقض غرض الحکیم أو خلاف العصمة المعتبرة فی الهادی و بذلک یتم المرام.
نسخه اصل: کتابخانه چستربیتی، ش ۴۴۰۰؛ خط: نسخ، بیکا، تا: نیمه رمضان ۱۰۵۸ق؛ این کتاب در برگهای ۲۴۰-۳۸۶ تکرار شده است؛ جلد: تیماج، ۱۴۳گ (۹۷پ-۲۳۹ر)، ۱۲سطر، اندازه: ۱۰×۱۷سم [ف: ۴-۱۵۷]
وحدت حقیقت و نسبیت ← وحدت حقیقیه و نسبیه
● وحدت حقیقیه و نسبیه / عرفان و تصوف / فارسی
vahdat-e haqīqīye va nesbīye
گفتاری است عرفانی با دو دایره و دو «فصل»: ۱. بیان ظاهر وجود و باطن وجود؛ ۲. بیان وجود مطلق و عدم مطلق.
آغاز: بسمله و به العون. الحمد الله الذى تحیر فی بحار عظمته ارواح الواجدین و تعطر بنفحات القدسیة انفاس الواصلین ... اعلموا اخوانی ان الحق معلوم و الخلق موهوم چون وجود واجب تعالی واحد بالذات بود.
انجام: از جمله مخلصان حق و الصلوة و السلام علی خیر خلقه محمد و آله اجمعین.
[فهرستواره منزوی ۱۰۷۳/۸]
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳۲۹۹/۹
آغاز و انجام: برابر
دو دائره عرفانی دارد و دو فصل؛ بیکا، تا: قرن ۸ و ۹؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج، ۱۳گ (۱۲۹-۱۴۱)، ۱۳ سطر(۹×۱۴)، اندازه: ۱۳×۱۷سم [ف: ۱۱-۲۲۷۹]
تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: ۱۰۱/۱۰-عکسی
نسخه اصل: همان نسخه بالا [عکسی ف: ۲-۲۹۴]