فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۳۲، ص ۶۷۱

۶۷۱ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۳۲
● المیزان / فیزیک / عربی al-mīzān تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: ۱۷۹۲/۲۲-عکسی آغاز: بسمله. اذا عدل طرف میزان و رفع برفع العلاقة، وقف طرفاه متساوی النسبة الى الافق، لکون کل واحد من الطرفین مانعاً للاخر؛ انجام: فی امالة ذلک الطرف الى السفل انقض فتدبر. صورة خط المصنف دام ظله العالی [...]فی التاسع من شهر شوال المکرم فی شهور ۱۳۱۷. گفتاری ناشناخته در ساخت ترازو، بخشبندی نشده؛ خط: نسخ خوش، بی‌کا، تا: ۱۳۱۷ق؛ ۸ص (۴۷۲-۴۷۹)[عکسی ف: ۱-۳۸۷] ● میزان / کیمیا / فارسی mīzān مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ض۱۰۸۶۴ آغاز: بسمله. الحمدلله کثیرا کما هو اهله و مستحقه الکریم الجواد الفعال؛ انجام: لا غیرها علی مثال الافلاک و الكواكب و الحركات و كل جسد من الاجساد السبعه ۱۲۶۲ ... خط: نستعلیق، کا: عنایت الله نوری، تا: ۱۲۶۲ق، جا: اصفهان؛ جلد: تیماج مذهب، قطع: بیاضی[الفبائی: -۵۷۲] ● میزان الادب / صرف / فارسی mīzān-ol adab احمدی ahmadī قصیده‌ای است به فارسی در علم صرف. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳۲۰/۴-ف بی‌کا، تا: قرن ۹[فیلمها ف: ۱-۴۵۳] ● میزان الادب / ادبیات / فارسی mīzān-ol adab تاریخ تألیف: سه‌شنبه ۵ محرم ۱۳۰۱ق دراین نسخه که باب دوم کتاب است، شواهد شعری سیوطی (البهجة المرضية فی شرح الالفية) که مجموعاً بنا به گفته مؤلف این کتاب سیصد و چهارده بیت می‌باشد، به ترتیب ابواب اصل شرح شده است، پس از آوردن هر بیت مفردات لغوی آنها را بیان کرده پس از آن با عناوین «الاعراب و الشاهد» شرح می‌کند. (کتاب شماره ۱۴۸۲ در فهرست مرعشی نیز دیده شود). قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۷۱۷۶ آغاز: باب دوم از میزان الادب در شواهد اشعار سیوطی است ... الأم على لو و ان كنت عالماً؛ انجام: و طلاب سیوطی را زیاده بر این نمی خواهند خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ مهر: «یا الله المحمود» (بیضوی)؛ ۱۵۴گ، ۱۲سطر، اندازه: ۱۶/۵×۲۱سم [ف: ۱۸-۳۱۴] ● میزان الادب / ادبیات / فارسی mīzān-ol adab مشهد؛ مدرسه آیة الله خوئی؛ شماره نسخه: ۳۲۰/۱ ناشناخته؛ بی‌کا، بی‌تا[اوراق عتیق: ۱-۲۵۶] ● میزان الادب فی قواعد العرب / ادبیات / فارسی mīzān-ol adab fī qavā‘ed-el ‘arab قزوینی، محمد یحیی بن محمد شفیع، ق۱۲ قمری qazvīnī, mohammad yahyā ebn-e mohammad šafī‘(- 18c) وابسته به: البهجة المرضية فی شرح الالفية = شرح الفية ابن مالک؛ سیوطی، عبدالرحمن بن ابی بکر (۸۴۹-۹۱۱ق) دو بحث در قواعد صرفی است که دانستن آن برای ادیب لازم است و شرح شواهد البهجة المرضيه سيوطى.همان رساله که برخی از عصام اسفراینی و برخی از جواد خادم دانسته‌اند. قزوین؛ فحول قزوینی؛ شماره نسخه: بدون شماره آغاز: الحمد لله رب العالمین ... این رساله‌ای است موسوم به میزان الادب فی قواعد العرب که حفظ و رعایت آن کا: محمد بن ابی الحسن، تا: ۱۳۲۰ق[ف: -۳۴] ● میزان الادب فی قواعد الفاظ العرب / ادبیات / فارسی mīzān-ol adab fī qavā‘ed-e alfāz-el ‘arab عصام الدین اسفراینی، ابراهیم بن محمد، ۸۷۳ - ۹۵۱ ؟ قمری ‘esām-od-dīn-e esfarāyenī, ebrāhīm ebn-e mohammad (1469 - 1545) رساله‌ای است در بیان قواعد الفاظ عرب مشتمل بر دو «مبحث»: مبحث ۱. در مشترکات اوزان الفاظ و برخی قواعد، مبحث ۲. در شرح اشعار سیوطی. مطالب رساله با عنوان «فایده، فایده» است. در فهرست دانشگاه تهران و به تبع الذریعه به عصام الدین اسفراینی نسبت داده و در آغاز برخی نسخه‌ها از میرزا یحیی قزوینی نسبت دانسته شده که البته قابل تأمل است.در برخی فهارس مؤلف جواد خادم دانسته شده که آن را در ۱۳۰۷ برای فرزندش تألیف کرده است. آغاز: الحمدلله رب العالمین ... اما بعد این رساله‌ای است موسوم به میزان الادب فی قواعد العرب که حفظ و رعایت آن بر هر
۶۷۱

گزارش اشکال یا پیشنهاد