۵. اصفهان؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳
آغاز: برابر؛ انجام: و دقيق الكر ستة أجزاء سواء بالشراب أو بما العسل و ربما كفى فيه استعمال الملح و الحال على موضع العضة و الله اعلم.
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ مصحح، محشی؛ واقف: حسین فرشید، ۱۳۳۵؛ ۳۴۱گ، اندازه: ۱۸×۲۴سم [ف: ۱-۱۵]
اصفهان؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۵۷۷
همان نسخه بالا [نشریه: ۱۱-۹۲۰]
اصفهان؛ ادبیات؛ شماره نسخه: ۳۳
همان نسخه بالا [نشریه: ۴-۴۸۰]
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۲۵۱۳-ف
نسخه اصل: همان نسخه بالا [فیلمها ف: ۱-۳۹۲]
۶. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۶۹۹۶
خط: نسخ، کا: غیاث الدین حسینی بافرزی، تا: ۱۵ ذیحجه ۱۰۴۵ق، جا: مشهد رضوی؛ مصحح، محشی؛ جلد: گالینگور، ۴۰۰گ، ۱۹سطر، اندازه: ۱۶/۵×۲۴سم [ف: ۲۰-۳۸۵]
۷. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۴۷۸۷
خط: شکسته، نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ محشی؛ جلد: میشن، ۱۷۸گ، ۲۷سطر، اندازه: ۲۰/۴×۳۰/۵سم [ف: ۱-۵۵۷]
۸. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: ۷۶۶/۳
آغاز: بسمله ... معناه الفصل في الخطاب. و تأويله يكون رفعة اما على جانب الصحة و اما على جانب المرض، كالقتال و المحاربة؛
انجام: و داء الثعلب اذا حدث لصاحب القواق الامتلائی عطاس يثقل عنه القواق. و الله اعلم بالصواب. كتبه على بن الرضى التفرشى.
در فهرست با عنوان «بحران» و ناشناس؛ خط: نستعلیق تحریری، کا: علی بن رضی تفرشی، تا: ۱۲۸۱ق؛ ۱۰گ (۲۸۰ ر- ۲۸۹پ) [ف: ۲-۲۶]
۹. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۸۳۸
آغاز: بسمله و به نستعين، الحمدلله رب العالمين و الصلوة على رسوله و حبيبه محمد سيد المرسلين؛ انجام: اذا حدث بصاحب الفواق الامتلایی، عطاس ينتقل عنه الفواق و الله اعلم بالصواب
خط: نسخ، کا: حاجی محمد علی بن حاجی علینقی شروانی، تا: ۱۳۰۷ق؛ جلد: تیماج مذهب، ۲۸۳گ، ۲۰سطر (۸/۵×۱۵/۵)، اندازه: ۱۴/۵×۲۱سم [ف: ۸-۳۴۲]
● الميامن / عربی
al-mayāmīn
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۳۹۲۹/۱۰
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ جلد: تیماج، ۲ص (حاشیه ۲۵۴- ۲۵۵)، قطع: خشتی [ف: ۱۰-۲۰۱۷]
میانکاله ← کتابچه میانکاله
● میاه الحادة تحل الارواح و الاجساد و الاحجار / کیمیا / فارسی
mīyāh-ol hādda tahell-ol arvāh va-l ajsād va-l ahjār
در این قسمت ابتداء قول جلدکی از ثالث تقریب نقل میشود که او میگوید آبهای تیز که حلول در ارواح و اجساد و احجار میکند در مراتب چهارم از حرارت پنج صنف اند بدینقرار: «ماءحاد» (آب تیز)، «ماء الکلب و الکلبه»، «ماء العبد المحلول»، «ماء القلی المکرر»، «ماء الجامع». او سپس در این رساله یکایک این میاه را شرح میدهد و طرز به عمل آوردن آنها را میآورد.
تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۸۹۲/۳
آغاز: بسمله، قال الجلدكی فی الثالث التقريب فی بیان میاه الحاده يحل الارواح و الاجساد؛ انجام: فان ذلك نور من الله يهدی به الله من يشاء لااله الاهو ذوالفضل العظیم تم الجزء المبارک بحمدالله و عونه و حسن تو فيقه و هدايته بفضله وجوده و صلى الله علی محمد واله الطاهرين.
بیکا، تا: محتملاًقرن۱۲؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج، ۸ص (۱۱-۱۸)، ۱۵سطر (۷×۱۲)، اندازه: ۱۲/۵×۱۸سم [ف: ۶-۵۸۱]
● میاه العیون / فقه / عربی
mīyāh-ul ‘uyūn
عراقی، محمود بن جعفر، ۱۲۴۰ - ۱۳۰۸ قمری
‘erāqī, mahmūd ebn-e ja‘far (1825 - 1891)
وابسته به: منهاج الهدایة الى احکام الشريعة؛ کرباسی، محمد ابراهیم بن محمد حسن (۱۱۸۰-۱۲۶۲ق)
شرحی است استدلالی مزجی یا با عناوین «قوله-قوله» بر کتاب «منهاج الهدایة» شیخ محمد ابراهیم کلباسی اصفهانی. از این شرح فقط برگهایی از اول کتاب طهارت و مقداری از خیارات و احکام بیع و متفرقات دیگری نوشته شده است.
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۵۶۱۷
آغاز: الحمدلله الذی هدانا الى مناهج سبل هدايته و فضلنا على كثير ممن خلقنا و بلغه من لمعات انوار درايته
خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، بیتا؛ جلد: مقوایی، ۸۱گ، اندازه: ۱۵×۲۱سم [ف: ۱۵-۱۹]