فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۳۲، ص ۶۵۳

۶۵۳ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۳۲
۵. اصفهان؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳ آغاز: برابر؛ انجام: و دقيق الكر ستة أجزاء سواء بالشراب أو بما العسل و ربما كفى فيه استعمال الملح و الحال على موضع العضة و الله اعلم. خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن ۱۱؛ مصحح، محشی؛ واقف: حسین فرشید، ۱۳۳۵؛ ۳۴۱گ، اندازه: ۱۸×۲۴سم [ف: ۱-۱۵] اصفهان؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۵۷۷ همان نسخه بالا [نشریه: ۱۱-۹۲۰] اصفهان؛ ادبیات؛ شماره نسخه: ۳۳ همان نسخه بالا [نشریه: ۴-۴۸۰] تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۲۵۱۳-ف نسخه اصل: همان نسخه بالا [فیلمها ف: ۱-۳۹۲] ۶. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۶۹۹۶ خط: نسخ، کا: غیاث الدین حسینی بافرزی، تا: ۱۵ ذیحجه ۱۰۴۵ق، جا: مشهد رضوی؛ مصحح، محشی؛ جلد: گالینگور، ۴۰۰گ، ۱۹سطر، اندازه: ۱۶/۵×۲۴سم [ف: ۲۰-۳۸۵] ۷. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۴۷۸۷ خط: شکسته، نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۱۳؛ محشی؛ جلد: میشن، ۱۷۸گ، ۲۷سطر، اندازه: ۲۰/۴×۳۰/۵سم [ف: ۱-۵۵۷] ۸. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: ۷۶۶/۳ آغاز: بسمله ... معناه الفصل في الخطاب. و تأويله يكون رفعة اما على جانب الصحة و اما على جانب المرض، كالقتال و المحاربة؛ انجام: و داء الثعلب اذا حدث لصاحب القواق الامتلائی عطاس يثقل عنه القواق. و الله اعلم بالصواب. كتبه على بن الرضى التفرشى. در فهرست با عنوان «بحران» و ناشناس؛ خط: نستعلیق تحریری، کا: علی بن رضی تفرشی، تا: ۱۲۸۱ق؛ ۱۰گ (۲۸۰ ر- ۲۸۹پ) [ف: ۲-۲۶] ۹. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۸۳۸ آغاز: بسمله و به نستعين، الحمدلله رب العالمين و الصلوة على رسوله و حبيبه محمد سيد المرسلين؛ انجام: اذا حدث بصاحب الفواق الامتلایی، عطاس ينتقل عنه الفواق و الله اعلم بالصواب خط: نسخ، کا: حاجی محمد علی بن حاجی علینقی شروانی، تا: ۱۳۰۷ق؛ جلد: تیماج مذهب، ۲۸۳گ، ۲۰سطر (۸/۵×۱۵/۵)، اندازه: ۱۴/۵×۲۱سم [ف: ۸-۳۴۲] ● الميامن / عربی al-mayāmīn تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۳۹۲۹/۱۰ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن ۱۳؛ جلد: تیماج، ۲ص (حاشیه ۲۵۴- ۲۵۵)، قطع: خشتی [ف: ۱۰-۲۰۱۷] میانکاله ← کتابچه میانکاله ● میاه الحادة تحل الارواح و الاجساد و الاحجار / کیمیا / فارسی mīyāh-ol hādda tahell-ol arvāh va-l ajsād va-l ahjār در این قسمت ابتداء قول جلدکی از ثالث تقریب نقل می‌شود که او می‌گوید آب‌های تیز که حلول در ارواح و اجساد و احجار می‌کند در مراتب چهارم از حرارت پنج صنف اند بدینقرار: «ماءحاد» (آب تیز)، «ماء الکلب و الکلبه»، «ماء العبد المحلول»، «ماء القلی المکرر»، «ماء الجامع». او سپس در این رساله یکایک این میاه را شرح می‌دهد و طرز به عمل آوردن آنها را می‌آورد. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۸۹۲/۳ آغاز: بسمله، قال الجلدكی فی الثالث التقريب فی بیان میاه الحاده يحل الارواح و الاجساد؛ انجام: فان ذلك نور من الله يهدی به الله من يشاء لااله الاهو ذوالفضل العظیم تم الجزء المبارک بحمدالله و عونه و حسن تو فيقه و هدايته بفضله وجوده و صلى الله علی محمد واله الطاهرين. بی‌کا، تا: محتملاًقرن۱۲؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج، ۸ص (۱۱-۱۸)، ۱۵سطر (۷×۱۲)، اندازه: ۱۲/۵×۱۸سم [ف: ۶-۵۸۱] ● میاه العیون / فقه / عربی mīyāh-ul ‘uyūn عراقی، محمود بن جعفر، ۱۲۴۰ - ۱۳۰۸ قمری ‘erāqī, mahmūd ebn-e ja‘far (1825 - 1891) وابسته به: منهاج الهدایة الى احکام الشريعة؛ کرباسی، محمد ابراهیم بن محمد حسن (۱۱۸۰-۱۲۶۲ق) شرحی است استدلالی مزجی یا با عناوین «قوله-قوله» بر کتاب «منهاج الهدایة» شیخ محمد ابراهیم کلباسی اصفهانی. از این شرح فقط برگ‌هایی از اول کتاب طهارت و مقداری از خیارات و احکام بیع و متفرقات دیگری نوشته شده است. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۵۶۱۷ آغاز: الحمدلله الذی هدانا الى مناهج سبل هدايته و فضلنا على كثير ممن خلقنا و بلغه من لمعات انوار درايته خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ جلد: مقوایی، ۸۱گ، اندازه: ۱۵×۲۱سم [ف: ۱۵-۱۹]
۶۵۳

گزارش اشکال یا پیشنهاد