فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۳۲، ص ۱۹

۱۹ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۳۲
۱۱۳۷ ق باشد که در معجم المؤلفین ۲۱۷/۴ آمده، سید احمد کواکبی؛ ۱۲ گ (۵-۱۶)، ۲۵ سطر، اندازه: ۹×۱۵ سم [ف: ۳۲-۴۶۳] ۲. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۹۴۸۳/۳ بی‌کا، تا: قرن ۹ [مختصر ف: ۸۱۸] ۳. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۸۴۵-ف نسخه اصل: پاریس A. B. ۱۶۱۵ ش ۴۴۳۴ عربی فهرست دسلان ص ۷۰۶. رشید الدین وطواط و دیگران، به عربی و فارسی؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: ۸۷۷ ق؛ ۲۲۶ گ [فیلم: ف: ۱-۲۰۹] ۴. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۲۲۹/۴ آغاز: هر چند شهسوار عقل دراک، نشیب و فراز کره خاک... ۶۳ نامه فارسی و ترکی و عربی است که بیشتر آنها با جمله: للفقیر، و یا: لمولانا منشی آغاز میگردد و در چند جا نامه خواجه جهان [وی نگارنده ریاض الانشاء است] را با پاسخ منشی باو آورده است. و همه نامه ها میان سران دولت عثمانی داد و ستد شده است. همه این کتابچه بخامه نگارنده آن میباشد ولی نام وی شناخته نشد؛ خط: نسخ، کا: محمد بن یوسف، تا: ۸۸۴ ق؛ افتادگی: انجام؛ جلد: تیماج، ۸۴ ص (۱۰۶-۱۸۹)، اندازه: ۱۲×۱۸ سم [ف: ۲-۲۷۹] ۵. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۲۵۵-ف نسخه اصل: اونیورسیتیه ش ۵۷۳۸ ترکی. آغاز آن: نامه هولاکو به پادشاه مصر ملک ناصر و پاسخ آن هر دو به عربی، نامه شاه اسماعیل به سلطان مصر قانصوی غوری است به فارسی مورخ ۹۱۷، نامه او به سلطان سلیمان پس از گشودن دژ رودوس و تهنیت آن و تعزیت مرگ سلطان سلیم و پاسخ آن هر دو به فارسی، پایان آن نامه ملک ایاز پادشاه هند است به سلطان سلیم هنگام گشودن ممالک عرب مورخ ۹۲۴، نامه سلطان یعقوب بایندر به ترکی، مکتوب شکایت اسلوب به انشاء نظمی به ترکی؛ خط: نسخ، کا: مصطفی مطرافجی، تا: قرن ۱۰ [فیلم: ف: ۱-۲۰۸] ۶. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۳۱۲ بندی از شمس جانی که گویا نویسنده و گردآورنده این نسخه است به فارسی درباره حصر امامان در دوازده با خطبه و مناجات به عربی و پراکنده های عربی با شعرهای فارسی، باز خطبه هاست و دعا، سپس صورت مجلس شاطران و صورت مجلس مفردان هر دو به فارسی که خطبه های درویشان و عیاران است، نیز صورت حال شاهد حال صاحب مضاف، باز خطبه های فارسی و شعرهای عربی و فارسی، گویا جنگ و مجموعه تبلیغی زمان صوفیان باشد؛ خط: نستعلیق چلیپا، بی‌کا، تا: قرن ۱۱؛ افتادگی: آغاز؛ ۸۶ گ، ۲۲ سطر (۵/۱۷)، اندازه: ۱۴×۲۰ سم [سنا ف: ۱-۱۵۵] ۷. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳۶۰۱ آغاز: بسمله. حمد و ستایشی که انوار اخلاصش آفاق و انفس را چون فاتحه صبح صادق متلالی سازد ... جناب قدس مالک الملک بحق واجب الوجود؛ انجام: و چون عکس سالبه جزئی صادق نیامد. در آن از کمال الدین عبدالرحمن و اسمعیل بن یحیی و فضل الله بن عبدالله بن محمد البیاری که به خط خود آیند و از یک نامه ای ستایش کرده اند و قطب الدین شیرازی و غیاث الدین خدابنده و محمد اولجایتو و عزالدین فضل الله و «ابوعلی القاسم بن علی الجنائی» الطوسی السمرقندی یاد شده و از سالهای ۶۲۲ و ۶۹۰ و اندو ۷۰۷ و ۷۰۹ و در بیشتر جاها شعر مؤلف آمده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۱۰ و ۱۱؛ در میانه درهامش شعرهای فارسی کلیم است به خط سید علی حسنی در کاشان مورخ شعبان ۱۱۱۷ و شعری هم از خود او؛ کاغذ: سپاهان، جلد: تیماج، ۸۱ گ، ۱۹ سطر (۱۹×۸)، اندازه: ۱۴×۲۰ سم [ف: ۱۲-۲۶۰۹] ۸. تهران؛ ادبیات؛ شماره نسخه: ۴۸ - ج
۱۹

گزارش اشکال یا پیشنهاد