۱۱. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۸۸۲۵/۳۸
از ابن مقفع و شمس المعالی قابوس و معاویه و ابی العینا و تهتیت محمد بن مکرم به نصرانی؛ خط: نستعلیق، کا: سید محمد طباطبایی طبیب یزدی، تا: با تاریخ ۱۲۸۶ق؛ جلد: میشین، ۲گ (۱۶۳-۱۶۴پ)، اندازه: ۲۲×۳۵/۳سم [ف: ۲۹/۱-۶۱]
۱۲. قم؛ طبسی؛ شماره نسخه: ۲۴۹
آغاز: بسمله قبله وقف القرآن المجید فاتحه کتاب الکلام حمد متکلم حکیم وقف فرق الانام علی مواقف الفرقان ومفارقة؛ انجام: او غیرهما فی موانع التخلید ودواعی الاطلاق الی التقیید دامار ابن فان لایواجر ولا یستاجر فهرست برخی از مطالب کتاب چنین است: وقف نامه قرآن به تاریخ ذیحجه ۱۰۸۹ مکتب فی ظهر القرآن بامر السلیمانی، صورت اجازه به سید امیر عالم کرمانی از محمد جعفر بن عبدالله کمرهای اصفهانی در محرم ۱۱۰۲، اجازه در طب به مولا مجید طبیب از محمد اشرف طبیب، اجازه روایت صحیفه سجاده از آقا حسین خوانساری (این اجازه ضمن اجازات خوانساری در مجله علوم حدیث شماره یازدهم چاپ شده)، چند قبله نکاح، مکتوب احمد بن غالب و مکتوب سعد بن زید و جواب آن، جواب مکتوب شیخ ناصر احسائی، جواب کتاب سید فرج الله خان والی حویزه، جواب مکتوب سید عبدالمحسن مکی، مکاتیب به ملا محمد مسیح قاسانی دام فضله، جواب مکتوب شیخ محمد جعفر دامت فضائله، جواب مکتوب مرحوم سید ماجد، جواب مکتوب شیخ علی عاملی طاب ثراه، اجوبه مکاتیب مکیه، صورت آنچه درظهر ترجمه مفتاح الفلاح خوانساری نوشته شده است، چند وقف نامه قرآن، دیباچه رساله دعائیه و دیباچه شرح حدیث بیضه، آنچه درظهر کتاب تفسیر کنز الدقائق نوشته شده، قبله وقف کتاب الصحاح، صورت شهادت برهوامش قبالات، صورت آنچه درظهر کافی نوشته شده، قبله وقف مدرسه یاقوتیه؛ خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ ۸۳گ، ۱۸سطر، اندازه: ۱۱×۱۷سم [ف: مخ: ۲-۵۴۲]
۱۳. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: ۲۹۲۶/۶
دارای پنج بخش است: ۱. وقفنامه قرآن که میرزا ابوصالح رضوی برای اصفهانیها در ذیحجه ۱۰۸۹ وقف کرده است، ۲. گواهینامه محمد ابراهیم قمی که قرآنی به دستور شاه سلیمان به خط خود نوشته است، ۳. گواهی دیگری مانند شماره ۲ که محمد رضا خاصه تراش نوشته است، ۴. گواهی دیگر از محمد ابراهیم قمی که قرآنی برای عالی جاه حسین علی خان نوشته است، ۵. اجازه تدریس از محمد جعفر بن عبدالله کمرهای ساکن اصفهان در محرم ۱۱۰۲ به شاگرد خود امیر عالم کرمانی (که استبصار و کافی را نزد او خوانده) که در مدرسه اکبریه کرمان تدریس کند؛ بیکا، بیتا؛ ۶ص (۱۶۸-۱۷۲) [ف: ۵-۶۶۶]
۱۴. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: ۱۶۳۴/۶
شامل: نامهای از ضامن بن شدقم که برای شاه هاشمی نسب ابارمیه اباض بن برکات نوشته است، دیباچهایکه پدر ضامن بن شدقم برای شریف مکه حسن بن ابی نمی بن محمد بن برکات حسینی نوشته، منشآت دیگری برای ابی نمی و دیگران؛ بیکا، بیتا؛ ۱۰گ (۲۱۵-۲۲۴) [ف: ۵-۶۶۸]
۱۵. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: ۷۵۵۲/۶
آغاز: الحمد لله الذی خص برحمته من شاء و عم بنعمته من احسن و اساء ... اما بعد حمدا لمن بیده الاعانة و الانشاء؛ انجام: و اقرکم فی اوطانکم آمین، آمین.
این منشآت در سه نوع است: ۱. مخاطبات ملوک، ۲. مخاطبات علما و مشایخ، ۳. مخاطبات اخوان، برای حاج محمد علی پاشا نوشته شده و نامش در دیباچه آمده است؛ خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ ۳۶گ (۶۸-۱۰۳ر)، ۱۶سطر [ف: ۵-۶۶۸]
۱۶. تبریز؛ ادبیات؛ شماره نسخه: ۱۰
از قرن ۱۱ بسیار سودمند؛ بیکا، بیتا [نشریه: ۴-۳۲۳]
۱۷. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۳۴۰۰
به نام محمد علی پادشاه نگاشته شده؛ خط: نسخ، بیکا، بیتا [الفبائی: -۵۶۰]
● منشآت / ادبیات / عربی و عربی
monša'āt
۱. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۲۷۸۲/۱
آغاز: نو کل شیء بلغ الحد انتهى فرزند مولانا معظم فلان يعلم ... و افانی فسر فوادیا ×× و نفسی احلاها و اولی مرادیا بعد از تطاول آمد و عروض عرض مرض متوجه مال شد اگر سبب مشارکت غیر زیاده رعیتی در توجهی نمی فرماید نوعی دیگر است؛ انجام: و ارواح علی النفس من نسیم الشمال و اعنق من شمیم العزار و ارفق من اهل الصفا من التصار.
منشآت است (حدود ۱۱ انشاء) ادبی و زیبا به فارسی و آمیزهای با امثال و اشعار عربی، با نثری مسجع و موزون، برخی از آنها نامههایی است ادبی و دو نمونه از آنها وقف نامه املاک سلطان قطب الدین تهمتن و سلطان نظام الدین کیقباد فرزندان کردان شاه بن سلغر بن محمود است که در روستای «کردر» از روستاهای جزیره هرمز «همرموز» در سال ۷۴۳ق نگاشته شده (سلغریان یا اتابکان افرس از سال ۵۴۳ق تا زمان حمله مغول به سال ۶۸۶ق و پس از حمله مغول نیز به اطاعت مغولها در آمده و سالها بر فارس حکومت کردهاند)، نام کتاب و مؤلف آن، ناشناخته ماند، لیکن از حیث نثر و عبارات متن و نیز تاریخهای مثالی، به همان تحریر قرن ۸ تعلق دارد و قصیدهای که به شماره «۱۲۷۸۲/۲»، به دنبال این نسخه میآید احتمالاً تقریظ بر این کتاب است و اگر چنین باشد، مؤلف در «تبریز» میزیسته و از نزدیکان حکومت آن روزگار بوده است؛ خط: نسخ، بیکا، تا: ۷۴۳ق؛ افتادگی: آغاز و وسط و انجام؛ مصصح؛ تملک: ابو السعود کواکبی (ظاهراً همان ابوالسعود بن احمد کواکبی حلبی حنفی صاحب تألیفات و درگذشته به سال