جان بازی است.
خط: نستعلیق خوش، بیکا، تا: قرن ۱۰ و ۱۱؛ با سر لوح مذهب، با پیشانی نفیس و چهار کتیبه، مجدول؛ تملک: علی محمد آزرمی در اول اسفند ۱۳۲۴ش؛ مهر: کتابخانه جعفر سلطان القرایی؛ کاغذ: ، جلد: روغنی منقش، ۱۰۳گ، ۱۱سطر (۶/۹×۱۲/۵)، اندازه: ۱۲/۴×۲۰/۲سم [ف: ۲۹/۲-۸۳۱]
۴. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: ۳۳۰-عکسی
آغاز: برابر؛ انجام: این رقم تازه که بعد از دو سال / ختم سخن یافت به میزان حال ... از صله و جایزه این کتاب / چشم طمع دوخت ز روی صواب ...
اصل نسخه: گنج بخش، ش ۴۱۶۱ (گنج، ۱۸۱۶/۳)؛ خط: نستعلیق زیبا، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ افتادگی: انجام؛ ۱۵۲ص، ۱۲سطر [عکسی ف: ۲-۲۵۶]
۵. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۱۲۲/۳
آغاز: شیخ حبیب عجمی شمع دین ×× چشم و چراغ همه اهل دین / پیش خرام صف مردان عشق ×× بدرقه راه نوردان عشق؛ انجام: هر که بود مرد ره عشق باک ×× عاشق ترسا بچه گر شد چه باک
بخشی است از «باب فی العشق» و در آن داستان عشق پاک حبیب عجمی به مغبچه و اسلام آن محبوب از برکت این عشق را بیان داشته؛ بیکا، تا: قرن ۱۱؛ جلد: تیماج مذهب، ۶ص (۱۰-۱۵) [ف: ۳-۵۶۵]
۶. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۱۶۱/۱
آغاز: آنکه جهان آئینه روی اوست ×× روی همه از همه رو سوی اوست؛ انجام: یک جهتانی که درین پرده اند ×× از همه سو رو بخدا کرده اند
گویا گزیدهای است از مثنوی مذکور و همه آن نیست؛ خط: نسخ، کا: زین العابدین بن ابی الحسن بن کتاب الله، تا: ۱۱۵۴ق؛ ۵گ (۱پ-۵ر)، اندازه: ۱۹×۲۷/۵سم [ف: ۳-۳۳۳]
۷. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۹۵۴۰
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ مجدول؛ جلد: تیماج، ۸۵گ، ۱۵سطر، اندازه: ۱۱×۱۸/۵سم [ف: ۲۴-۲۸۷]
۸. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۸۹۹۸/۱-۵۹/۲۱۸
آغاز: برابر
خط: نستعلیق، کا: بهرام ولد سهراب، تا: پنجشنبه ۲۵ رمضان۱۲۳۸ق، جا: چرسانه؛ ۸۱گ (۱-۸۱)، ۱۳سطر، اندازه: ۹×۱۴سم [ف: ۸-۴۳۸۸]
۹. اراک؛ دهگان؛ شماره نسخه: ۱۳۶/۱۲
آغاز: حسن ازل پرده اعیان گشاد ×× رفت بقا در دل انسان نهاد؛
انجام: برابر
تذکر: در فهرست مؤلف با هاشمی دهلوی (۱۰۷۳-۱۱۵۰ق) اشتباه شده است؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: سهشنبه ۲۲ صفر۱۲۴۲ق؛ ۷۹ص (۱۱۰-۱۸۸)، اندازه: ۱۴×۲۰سم [ف: ۱-۱۶۸]
۱۰. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۵۳۶۳/۱
آغاز: سر خط دیوان الهی است این ×× سر ورق دفتر شاهی است این / مطلع مفتوحه صدق و صفاست ×× سر قلم حمد و لوای خداست؛ انجام: سبحه زاهد که ریائی بود ×× دانه مرغان هوائی بود / بزم تجلی است چو آیینه صاف ×× آینه خویش برآر از غلاف
خط: نستعلیق، بیکا، تا: ۱۲۶۷ق؛ جلد: میشن، ۵۶گ (۸پ-۶۳ر)، ۱۱سطر، اندازه: ۹/۷×۱۵/۳سم [ف: ۸-۳۱۰]
۱۱. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۰۲۱/۳-ف
نسخه اصل: بادلیان ۲. فرازر (۱۰۳۳ و ۱۲۷۶)؛ بیکا، بیتا [فیلمها ف: ۱-۵۵۵]
۱۲. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۴۱۳۲
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا [الفبائی: -۵۲۹]
● مظهر الآیات / علوم قرآن / عربی / فارسی
mazhar-ol āyāt
حسینی تبریزی، محمد بن مهدی، - ۱۲۶۴ قمری
hoseynī tabrīzī, mohammad ebn-e mahdī(- 1848)
اهدا به: عباس میرزا نائب السلطنه
کشف الآیات مانندی است که در آن چند کلمه از آغاز آیات بهترتیب تهجی نقل و به سورهها اشاره شده است. در یک «مقدمه» و سه «جدول» و یک «خاتمه»: مقدمه: او میگوید: مقصد اصلی از این تألیف شناختن آیات و کلمات قرآنی و مواضع معینه آنها که در کدام سوره و کدام جزء و در کدام حزب واقع شده است و در تتمیم این مطلب میگوید: کیفیت تحریر ضابطه اصلیه آنکه بعد از آیات اسم سوره با مرکب سرخ نوشته شده و هر سوره که طولانی است هم اسمش و هم جزءش و هم حزبش قلمی شده و از برای هر جزء چهار باب مقرر است. او با رقومی که در بالای اسامی سور نوشته آنها را مشخص میکند: رقم ۱) علامت جزء، رقم ۲) علامت حزب، و در این علامت حزب اول را یک و حزب دوم را دو و حزب سوم را سه و حزب چهارم را چهار و در بعضی مواقع عبارت اوائل و اواخر سوره فلان میآید که البته آنها خود اول و آخر نیست بلکه قریب به اول و آخر است و در بعضی از مواضع تنها به اسم سوره اکتفاء شده بدون این که مقید به یک جزء و یا حزب و یا اول و یا اخر و یا اوائل و یا اواخر بوده باشد؛ جدول ۱. تطبیق سورهها با جزءها؛ جدول ۲. فهرست سورهها در یک صفحه؛ جدول ۳. فهرست آیهها که تمام کتاب را گرفته است؛ خاتمه: در تعداد کلمات قرآن است.
آغاز: هذا کتاب مظهر الآیات. بسمله. حمد بی حد چون کلمات ربانی منتظمی را سزاست که جواهر لآلی الفاظ قرانیه را در سمت نظم انتظام دارد.
[الذریعة ۱۶۶/۲۱]