حسب و هب و زوجه کریمه وی اکنون غره شهر ربیع الثانی سنه ۱۲۸۰ شروع میرود در کیفیت شهادت سایر شهداء ...
جلد چهارم؛ خط: نستعلیق، کا: عبدالجواد بن ملا لطفعلی قزوینی، تا: ۲۶ شعبان ۱۲۸۰ق؛ ۱۴۸گ، ۱۲سطر، اندازه: ۱۷×۲۱سم [ف: ۲-۱۰۲]
۷. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۴۲۰۰
آغاز: بعد الحمد و الصلاة ... چون فارغ شدم از تحریر موازی چهار صد و هفتاد و هشت مجلد.
جلد بیست و چهارم کتاب است مشتمل بر حالات حضرت حجة ابن الحسن علیه السلام میباشد و دارای ده مجلس است برای ده روز صبح و شب و برای هر مجلس فصلی مختصر و فصلی مطول؛ خط: نسخ، کا: محمد علی قزوینی، تا: ۱۲۸۱ق؛ جلد: تیماج، ۳۱۶گ، ۱۶سطر، اندازه: ۱۷×۲۲سم [ف: ۱۱-۲۰۲]
● مفتاح الامان / طب / فارسی
meftāh-ol amān
رازی کنی، محمد، ق۱۳قمری
rāzī kanī, mohammad(- 19c)
به دستور: عزیز خان سردار کل
تاریخ تألیف: ۱۴ شوال ۱۲۷۹ق
مؤلف میگوید: چون در سال ۱۲۷۷ق در تهران وبا آمد، ناصرالدین شاه به ملک ایرج میرزا دستور داد که هفتهای دو روز در اطاق رضا قلی خان هدایت رئیس دارالفنون انجمنی از طبیبان دارالفنون تشکیل دهد تا درباره مباحث طبی بحث کنند. این مجلس حسب الامر ایشان هفتهای دوبار به شرکت رئیس الاطباء حاجی آقا بابای حکیم باشی و ملا محمد حکیم باشی و میرزا احمد کاشی و حکیم طولوزان و اطبای دیگر تشکیل شد و درباره مطالب طبی سخنها رفت. من (=نویسنده) نیز از جمله مجلسیان بودم که بعدها تصمیم گرفتم تا رسالهای در این باره فراهم آورم و چون با مظفر الدین شاه به آذربایجان رفتم این رساله را در چهار «باب» و یک «مقدمه» و یک «خاتمه» راجع به مباحث وبا و طاعون گرد آوردم.
آغاز: مفتاح الامان، بسمله، الحمدلله الذی یخرج الحی من المیت و یخرج المیت من الحی و هو الحکیم العلیم و الصلوة و السلام علی خیر خلقه و حبیب رب العالمین
[فهرستواره منزوی ۳۷۱۶/۵]
تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۱۵۳
آغاز: برابر؛ انجام: و هر ساعت یک چیزی بحلق نریزند از روی اضطرار و توهم
خط: نستعلیق، بیکا، تا: صفر ۱۲۸۰ق، جا: تبریز؛ با سرلوح مذهب، مجدول، محشی؛ جلد: ساغری، ۴۵گ، ۱۱ سطر (۱۰×۱۶)، اندازه: ۱۵/۵×۲۳/۷سم [ف: ۱-۱۵۹]
● مفتاح الامان / دندانپزشکی / فارسی
meftāh-ol amān
گیوم آمبورژه
gīūm āmborže
مترجم: فارابی، محمد بن محمد، ق۱۴قمری
اهدا به: ناصرالدین شاه قاجار (۱۲۶۴-۱۳۱۳ق)
تاریخ تألیف: ۱۶ ربیع الثانی ۱۲۹۸ق
با آنکه نام مترجم در این رساله ذکر نشده ولی از توضیحی که او درباره خود میدهد بر میآید که وی از شاگردان دارالفنون بوده و زیر نظر امبورژه دندان پزشک افتخاری ناصرالدین شاه تربیت شده و برحسب امر شاه این رساله او را ترجمه کرده است. کتاب در بیست و دو«فصل»است: ۱. نسج و وضع کلیه اسنان؛ ۲. عدد و تکوین اسنان؛ ۳. نوبت اول بیرون آمدن دندان؛ ۴. تولید دندانهای دائمی؛ ۵. نوبت دوم بیرون آمدن دندان؛ ۶. امراضی که در بین بیرون آمدن دندان عارض میشود؛ ۷. بیقاعدگیهایی که عارض بر دندان میشود؛ ۸ امراضی که عارض بر دندان میشود، در کاری یا کرم خوردگی؛ ۹. وجع دندان؛ ۱۰. درباره آهکی بن دندان؛ ۱۱. زوال مینای دندان؛ ۱۲. درد دمامل باطن دندان؛ ۱۳. دراکز ستزبیخ دندان؛ ۱۴. علل جرثقیلی دندانها؛ ۱۵. امراض لثه و منابت انسان؛ ۱۶. دمل منبت دندان؛ ۱۷. تهییج و نرمی لثه؛ ۱۸. مجذوب شدن جرم منبت دندان؛ ۱۹. در اکز ستز جوف دندان؛ ۲۰. اثر سیلان بزاق در دندانها و لثه؛ ۲۱. نقصان خلقت کام؛ ۲۲. فوائد دندان.
آغاز: بسمله، الحمد لوليه و الصلوة علی نبيه محمد و آله و بعد چون در این عهد جاوید مهد تاج و تخت ممالک فسیح المسالک ایران هفت بالامن و الامان بعز قعود مسعود و یمن جلوس مأنوس شهریار دادگر ...
[فهرستواره منزوی ۳۷۱۶/۵ که مترجم را علی بن رضا نامه نگار دانسته؛ فهرست نسخه ها ۵۹۹/۱ (۲ نسخه)]
تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۸۵۷
آغاز: برابر؛ انجام: تا اینکه دندانهایشان اگر صفاتی ندارد لامحاله اسباب تنفر نباشد.پایان نسخه: در شانزدهم شهر ربیع الثانی هزار و دویست و نود و هشت این رساله شریفه اتمام یافت.
خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: ۱۶ ربیع الثانی۱۲۹۸ق، جا: تهران؛ با سرلوح، مجدول؛ جلد: تیماج، ۷۳گ، ۹ سطر (۸×۱۵)، اندازه: ۱۵×۲۱سم [ف: ۲-۳۹۱]
● مفتاح الانشاء / انشاء / عربی
miftāḥ-ul inšā’
محمد بن حاجی، ق۸ قمری
mohammad ebn-e hājī(- 14c)
تاریخ تألیف: ۷۱۷ق