ماه ربیع الثانی هزار و دویست و چهل و شش هجری نبوی صلی الله علیه و آله و سلم.
موجودی از «الفصل الثانی فی تطهیر ماء البئر» تاپایان کتاب خمس؛ خط: نستعلیق تحریری، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ افتادگی: آغاز؛ ۲۰۵گ، ۲۰-۲۳سطر، اندازه: ۱۰×۱۶/۵سم [ف: ۲۱-۱۳۸۶]
● معین الرمل = خلاصة الرمل ۱ / شعر، رمل / فارسی
mo‘īn-or raml = xolāsat-or raml
از سرایندهای با نام، یا تخلص «معین». در آن آمده است: جهت او شمالی است به یقین ×× گفت با تو چنانکه دید «معین». سراینده بایستی همان محمد معین سراینده زبدة الرمل در ۷۰۶ق باشد (مشترک ۳۵۵/۱). این نسخه با زبدة المقال مقابله شد، بسیاری از ابیات این دو مشترکند. شاید این گزیدهای از آن باشد.
آغاز: بسمله. شکر جبار کردگار جهان ×× خالق خلق و راحم و رحمان / آنکه بی یار و خویش و پیوند است ××و آنکه بی شبه و مثل و مانند است
۱. تهران؛ مینوی؛ شماره نسخه: ۲۷/۲
آغاز: برابر؛ انجام: نیست ماهش بجز که ماه حرام ×× صد صفات طریق جمله تمام
خط: نستعلیق، بیکا، تا: ۱۰۲۰ق؛ قطع: بغلی [نشریه: ۶-۶۷۴]
۲. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: ۳۰۱/۱
آغاز: برابر؛ انجام: خاتمة الکتاب. هر که این را تمام بر خواند ×× چون به تقویم بنگرد داند ... / غرض از «یادگار» نام بود ×× یادگار اینقدر تمام بود
خط: نستعلیق تحریری، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ ۹گ (۱ر-۹ر) [ف: ۱-۹۹]
۳. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳۵۲۹/۲
آغاز: برابر؛ انجام: بذله گویست و چست و خندان روی ×× صد صفات طریق جمله تمام
خط: نستعلیق، کا: محمد حسن بن محمد شفیع نوری، تا: قرن ۱۳؛ جلد: تیماج، ۸گ (۴۲ر-۴۹پ)، ۱۷سطر (۹×۱۸)، اندازه: ۱۵×۲۵سم [ف: ۱۲-۲۵۴۸]
● معین الزائر / دعا / فارسی
mo‘īn-oz zā’er
اردکانی، احمد بن محمد ابراهیم، ۱۱۷۵-۱۲۳۸؟ قمری
ārdakānī, ahmad ebn-e mohammad ebrāhīm (1762 - 1823)
اهداء به: محمد ولی میرزا
در یک «مقدمه» و دو «مقاله».
آغاز: حمدی مشتمل بر شکرگزاریو ستایش مقترن بسپاس داری لایق کبریا.
انجام: او را استقبال نمایید و بر او سلام کنید ...
[فهرستواره منزوی ۹۱۷/۸؛ الذریعه ۲۸۵/۲۱]
یزد؛ وزیری؛ شماره نسخه: ۹۱۸
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ و نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: چهارشنبه ۲۸ صفر ۱۲۳۸ق؛ مهر: «ابو القاسم»؛ اهدایی: میرزا محمد حسن نواب؛ کاغذ: اصفهانی، ۱۱۵گ، اندازه: ۱۵×۲۱سم [ف: ۲-۷۵۶]
یزد؛ جامع کبیر؛ شماره نسخه: ۱۹۹
همان نسخه بالا [نشریه: ۴-۴۱۴]
● معین الطلاب = مغنی الطلاب = شرح الایساغوجی / منطق / عربی
mu‘īn-uṭ ṭullāb = muġnī-ṭ ṭullāb = šarḥ-ul īsāqūjī
مغیساوی، محمود بن حافظ حسن، - ۱۲۲۲ قمری
moqīsāvī, maḥmūd ebn-e ḥāfez ḥasan (- 1807)
وابسته به: ایساغوجی = الکلیات الخمس = المدخل الى علم المنطق = الرسالة الاثيرية فی المنطق؛ اثیرالدین ابهری، مفضل بن عمر (- ۶۶۰)
تاریخ تألیف: ۴ ربیع الاول ۱۰۹۴ق
شرح مزجی مفصلی است بر «الایساغوجی» اثیر الدین ابهری. مؤلف شرحش را «معین الطلاب» یا «مغنی الطلاب» نامیده است.
آغاز: بسمله؛ یا من جعل المنطق میزاناً لطریق التفهیم و التحقیق و شکرک یا من زین الاذهان
بسمله؛ یا من جعل المنطق میزاناً لطریق التفهیم و التحقیق و شکرک یا من زین الاذهان [کشف الظنون ۱۷۵۰/۲]
۱. تهران؛ مطالعات فرهنگی؛ شماره نسخه: ۵۳۵/۶A
آغاز: برابر
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۲ [نشریه: ۱۱-۵۰۱]
۲. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۸۰۰۹/۳-۵۴/۹۹
آغاز: برابر
خط: نسخ، بیکا، تا: ۱۲۱۲ق؛ ۴۰گ، ۱۹سطر، اندازه: ۱۴×۲۰سم [ف: ۵-۲۴۲۰]
۳. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۸۲۹۶-۵۶/۱۴۶
آغاز: و ليس بينه ای بین السؤال و الدعاء و بين الامر و الالتماس فرق من جهة الصيغة التى تدل على ... دلالة وضعية
خط: نستعلیق، بیکا، تا: ۲۹ ربیع الاول ۱۲۷۹ق؛ افتادگی: آغاز؛ ۴۰گ، ۳۵سطر، اندازه: ۱۳×۲۰سم [ف: ۵-۲۶۷۴]