۱۱×۱۹/۵سم [ف: ۱۹-۲۹۵]
۴. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۰۲۳۱/۱۰
آغاز: برابر؛ انجام: باسم ادهم، قطره خون ز چشم کم ژرفان ×× مینماید سه چار دریاچهباسم شیر، چو باشد بی نهایت یار دلسوز
بیکا، تا: قرن ۱۱، جا: اصفهان؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج، ۱۲گ(۵۲پ-۶۳ر)، ابعاد متن: ۹×۱۷، اندازه: ۱۱×۱۹/۵سم [ف: ۱۹-۲۹۹]
۵. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۸۸۶۹/۳۰
آغاز: برابر؛ انجام: باسم علی: در آستانه تو پس که نور بینش بود ×× هزار دیده ز جانش گشاده روی نمود
تنها یک برگ آن نوشته شده؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ جلد: تیماج، ۱ص (۴۰۴)، اندازه: ۱۳/۱×۲۴/۳سم [ف: ۲۹/۱-۱۸۸]
۶. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۴۰۲۰
آغاز: برابر؛ انجام: بود حق با دوست کر نشنیده حرفش را گذاشت ×× داشت مطلبها دل اما اول و آخر نداشت / سربق را ببر بخنجر تیز ×× این معما بود باسم عزیز / گاو را چون دهی تو آبو علف ×× این معما بود باسم نجف
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۲؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج، ۳۵گ، ۱۱سطر (۶×۱۱)، اندازه: ۱۱×۱۸سم [ف: ۱۳-۳۰۱۲]
۷. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۲۰۱
آغاز: برابر؛ انجام: باسم عیشی: صبح خوشحالی زشام می کساران میدمد ×× مهر و مه از روی هم بر روی یاران میدمد
خط: نستعلیق خوش، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ مجدول؛ جلد: تیماج، ۴۷گ، ۱۲سطر، اندازه: ۱۱×۱۹سم [ف: ۱-۲۹۲]
۸. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۲۹۶۶-ف
نسخه اصل: آکادمی علوم شوروی ۱۵۵۵ .C؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: ۱۲۵۴ق [فیلمها ف: ۱-۲۰۰]
۹. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۶۲۱/۹
آغاز: بعد از کشاکش معمای مجمع الاسماء توحید باریتعالی
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ مجدول، ناتمام؛ اندازه: ۱۹×۳۱سم [ف: ۲-۳۷۶]
۱۰. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۹۸۰۳
آغاز: برابر؛ انجام: صیاد دام نازی بر سر طرف کشیده ×× تا دانه گرفته زو مرغ دل رمیده
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ مجدول، با سرلوح مذهب؛ جلد: تیماج مذهب، ۲۸گ، ۷سطر، اندازه: ۱۰×۱۶/۵سم [ف: ۳۱-۹۵]
● المعميات / معما / عربی
al-mu‘ammayāt
حسینی، ابوالقاسم بن محمد، ق۱۳ قمری
hoseynī, ab-ol-qāsem ebn-e mohammad (- 19c)
رساله کوتاهی است در بیان تعدادی از معماها که به درخواست فردی مجهول نگاشته شده است. نام مؤلف ابوالقاسم حسینی آمده لیکن در پایان نسخه صورت کامل ابوالقاسم بن محمد حسینی (به عنوان کاتب) آمده که نشان میدهد در سال ۱۲۸۸ق در قید حیات بوده است. در برخی رسالههای پیشین این مجموعه نام کاتب «ابوالقاسم خراسانی» آمده است و بعید نیست دو نام مربوط به یک نفر باشد.
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۳۸۴۷/۶
آغاز: أيها الاخ المعزز المكرم الموید بالاكرام و الاعزاز و الموفق فی حل المعیات و الالغاز، دخبری عن اسم اول الافعال و ثانيه ثانى الاسما لو ترك ثالثه عن الدما؛ انجام: انه لو زيد أول رابعه على ما قبل قلب ثانيه صار كعدد الشهور و الله أعلم بحقائق الأمور.
خط: شکسته نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: ۱۲۷۷ق؛ ۱ص(۴۵پ)، ۱۴سطر، اندازه: ۷/۵×۱۳سم [ف: ۳۵-۱۸۶]
● معميات / معما / فارسی
mo‘ammīyāt
دانش تبریزی، لطفعلی بن محمد کاظم، ۱۲۶۸ - ۱۳۵۰ قمری
dāneš-e tabrīzī, lotf-‘alī ebn-e mohammad kāzem (1852 - 1932)
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۵۶۱۴/۲
آغاز: باسم عباس: عباس چو روی خویش در آینه دید ×× خورشید دگر گشت قرین با خورشیدروشن است که از خورشید اول عین و از آن حرف ع خواسته
بیکا، تا: با تاریخ۱۲۷۳ق؛ جلد: تیماج، ۲ص (۹۷-۹۸)، اندازه: ۱۱/۴×۱۸/۲سم [ف: ۴۳-۱۹۱]
● معميات / معما / فارسی
mo‘ammayāt
معمائی، احمد
mo‘ammā’ī, ahmad
در این کتاب مجموعه معمیات به نظم از مولانا صاحب، عبدالله افندی، اهلی شیرازی، نصرالله شیرازی، یعقوب شاه بطریق (؟)، فضولی بغدادی، محمود طالی، محمد بدخشی، امیر علی شیر قوامی، محتشم کاشی، احمد معمایی و غیره آورده شده است.
تهران؛ مدارک فرهنگی؛ شماره نسخه: ۶۳
آغاز: عندلیب افغان بیحد کرد آن گل چون رسید ×× سوی او چون دید بلبل روی یار خوش دید؛ انجام: سزای عاشق که بیند زلف آن ماه ×× سپاس از دل خود باشد آگاه
خط: نستعلیق متوسط، بیکا، بیتا؛ افتادگی: وسط وانجام؛ جلد: مقوایی، ۱۹۸گ، ۱۵ سطر، اندازه: ۳×۲۰/۵سم [ف: -۵۹]