فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۳، ص ۶۰۱

۶۰۱ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۳
از مکاتبات شیخ ابوسعید به ابوعلی سینا و یادداشت محمد طاهر بن محمد باقر الحسینی در سال ۱۱۵۲ق؛ کاغذ: دولت آبادی، جلد: تیماج عنابی، ۹۷گ (۱پ-۹۷پ)، ۱۵ سطر، اندازه: ۱۱/۵×۱۸/۵سم [رایانه] ۵. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۴۲۵۱/۲ انجام: برابر وجه دوم در فهرست مترجم ناشناس. رساله اول این مجموعه که تبصره ابن سهلان ساوی است را فهرست‌نگار بخش اول (منطق) این ترجمه دانسته است؛ خط: نستعلیق، کا: شرف الدین بن زین الدین بن نائینی، بی‌تا؛ تاریخ تصحیح کتاب ۱۲۹۸ است از میرزا عبدالله، ۶ برگ میان (بعد از ص ۱۷۷) نونویس است، ترجمه از «سید محمد مشکاة» به تاریخ ۵ جمادی الاول ۱۳۵۳ به خواهش «حاج سید نصرالله تقوی» و به خط «عبرت نایینی» به تاریخ ۱۷ صفر ۱۳۵۴، تصحیحات به خط «میرزا عبدالله» مذکور، در کرانه، صفحه‌ها و امضایش در پایان نسخه به تاریخ ۱۲۹۸ آمده؛ مهر: «محمد علی حسینی»، «حاج سید نصرالله تقوی»؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: مشکی، ۱۴۹گ، ۱۷ سطر (۶×۱۲/۵)، اندازه: ۱۲/۵×۱۹/۵سم [ف: ۱۱ - ۲۶۵] تهران؛ مطالعات فرهنگی؛ شماره نسخه: ع۲۴۰ نسخه اصل: همان نسخه بالا [مینوی - ف: ۱۶۶] ۶. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۶۲۱۲/۲ آغاز و انجام: برابر وجه دوم در فهرست مترجم به احتمالا فارسی دانسته شده. از نمط یکم تا پایان نمط دهم؛ خط: نسخ، کا: محمد علی متخلص به عبرت نائینی، تا: رمضان ۱۳۴۲ق؛ از روی نسخه بالا استنساخ شده است؛ جلد: ابری عطف گوشه میشن سیاه، ۶۲ص (۱۰۶-۱۶۷)، ۱۹ سطر، اندازه: ۱۷/۵×۲۱/۸سم [ف: ۹ - ۲۷۰] ۷. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۰۸ آغاز: برابر وجه دوم در فهرست آمده است که این ترجمه به انوری نسبت داده شده است. همچنین در فهرست رساله پیشین این مجموعه که تبصره ابن سهلان ساوی است به اشتباه جزء نخست این ترجمه دانسته شده است؛ خط: نسخ ریز، بی‌کا، تا: ۱۳۴۲ق؛ ۱۱۸گ، ۲۴ سطر، قطع: وزیری، اندازه: ۷×۱۴سم [ف: ۲ - ۵۴] تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۹۲۳/۲-ف نسخه اصل: همان نسخه بالا. ترجمه دو بخش طبیعی و الهی اشارات؛ خط: نسخ، کا: میرزا عبدالخالق محمد علی نایینی مصاحبی متخلص به عبرت، تا: دوشنبه ۱۱ محرم ۱۳۴۲ق، برای میرزا علی اکبر خان دهخدا؛ از روی همان نسخه شماره ۵ استنساخ شده است [فیلم‌ها-ف: ۱ - ۵۵۰] ● الاشارات و التنبيهات (ترجمه) / فلسفه / فارسی al-išārāt wa-t tanbīhāt (t.) مترجم: ابوطیب abū-tayyeb مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۲۴۷۸۵ آغاز: بسمله، حمد و سپاس بی حد و نهایت و مدح و ستایش بی عد؛ انجام: اهل آن جمعیت به جملگی مشاهده کرده‌اند مترجم: ابوطیب. نمط نهم و دهم؛ بی‌کا، بی‌تا؛ تملک: حامد حسین، محمد قلیخان بهادر؛ وقف‌نامه: «این کتاب وقف خاص اولاد نمودم محمد قلی»؛ کاغذ: نخودی، جلد: مقوا، قطع: وزیری، اندازه: ۱۳/۵×۲۳سم [رایانه] ● الاشارات و التنبيهات (ترجمه) / منطق، فلسفه / فارسی al-išārāt wa-t tanbīhāt (t.) زاهدی، جعفر، ۱۲۹۶ شمسی zāhedī, ja‘far (1917 -) وابسته به: الاشارات و التنبيهات؛ ابن سینا، حسین بن عبدالله (۳۷۰-۴۲۸) مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۲۶۱۶۸ آغاز: بسمله سبحانک اللهم یا من دل علی ذاته بذاته؛ انجام: جمیع معلومات بمبدء واحد اول تبارک و تعالی خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: قرن ۱۴؛ ضمیمه نسخه ش ۲۶۱۶۷ [رایانه] ● الاشارات و التنبيهات (ترجمه) / فلسفه / فارسی al-išārāt wa-t tanbīhāt (t.) وابسته به: الاشارات و التنبيهات؛ ابن سینا، حسین بن عبدالله (۳۷۰-۴۲۸) این ترجمه سه نمط پایان اشارت ابن‌سینا را شامل می‌شود و مترجم گاهی از خود سخنانی افزوده و در داستان سلامان و آبسال از رازی و طوسی افسانه‌ها را آورده است. در آن از خواجه طوسی یاد شده و ترجمه تا اندازه‌ای تازه است و از متاخرین در آن یاد شده است. این ترجمه در شیوایی به‌پایه ترجمه منسوب به فارسی نمی‌رسد. آغاز: بسمله. نمط ثامن در بهجت و سعادت بدانکه بهجت در لغت بمعنای سرور و نضرت است و سعادت مقابل شقاوت و مراد از سعادت حالتی است که باشد یا بسهم رسد از برای کسی که صاحب خیر و کمال است از جهت این خیر و کمال ... وهم و تنبیه در وجود لذات باطنه انجام: و شیخ بعد از وجود شرایط مذکور امر کرده باحتیاط تمام عقلا و رسماً چنانچه گفته و کتاب بآن ختم کرده است. تهران؛ الهیات؛ شماره نسخه: ۲۵۲/۷
۶۰۱

گزارش اشکال یا پیشنهاد