و ۲۴۶ نونویس است، محشی با رمز «س و شرح»؛ تملک: ابوالمسعود بن ابوالمعصوم، علی بن محمد مدعو به اشرف مورخ ۱۱۴۲ با مهر «علی اشرف ۱۱۴۱» (بیضی)؛ کاغذ: سمرقندی ضخیم، جلد: تیماج عنابی، ۲۶۲ص، ۱۳ سطر، قطع: رقعی، اندازه: ۱۵×۲۰/۵سم [ف: ۱۰ - ۳۱۶]
۲۹. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: ۶۳۳۴
تنها بخش طبیعی؛ خط: نسخ و نستعلیق، کا: میر علی نقی بن حاجی میر هادی، تا: رمضان ۱۱۵۱ق؛ حاشیه از شرح طوسی؛ ۱۰۰گ، ۱۷ سطر، اندازه: ۱۶×۲۱سم [ف: ۳ - ۱۳۶]
۳۰. یزد؛ وزیری؛ شماره نسخه: ۳۱۶۹
خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: مقوایی با تیماج ماشی ضربی، ۵۵گ، ۱۶ سطر (۸/۵×۱۳)، اندازه: ۱۲×۱۸/۵سم [ف: ۵ - ۱۵۵۷]
۳۱. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۵۸۴/۴-ف
نسخه اصل: لیدن (۲۴۷۹-Cod. ۱۰۲۰a Warn ۱۴۶۴)؛ بیکا، بیتا [فیلمها-ف: ۱ - ۶۱۳]
۳۲. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۵۴۳۷
کا: محمود شهابی، بیتا؛ خریداری از کیومرث محمودی [رایانه]
۳۳. یزد؛ صدوقی یزدی؛ شماره نسخه: ۶۱/۲
بخشی از آغاز کتاب؛ خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ جلد: دو رو تیماج بدون مقوا، رو مشکی اندرون قهوهای، ۹۶گ (۲۸ر-۱۲۳پ)، ۱۱ سطر، اندازه: ۱۱×۱۷سم [کتابخانههای قائن - ف: - ۴۶]
۳۴. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۴۹۵۴/۷
آغاز: برابر؛ انجام: خاتمة و وصیة ایها الاخ انی مخضت لک فی هذا الاشارات عن زبدة الحق ... و عاهده بالله و بایمان لا مخارج لها ... و الحمدلله القهار القیوم ابداً
از النمط الثامن فی البهجة و السعادة قسمت دوم کتاب الاشارات تا آخر النمط العاشر فی اسرار الایات، مطابقت دارد با (ص ۱۹۰-۲۲۲) چاپ لیدن ۱۸۹۲م؛ خط: نسخ، کا: میر جعفر بن عبدالله حسینی، بیتا؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: روغنی حاشیه گل و بوته میان ترنج، ۱۶گ (۲۸پ-۴۳ر)، ۱۴ سطر (۷/۵×۱۴)، اندازه: ۱۵×۲۵سم [ف: ۱۴ - ۲۳۴]
۳۵. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۰۴۰۹/۲
آغاز: هذا اشارات الى اصول و تنبیهات على جمل یستبصربها من تیسر له؛ انجام: اشارة: ادراک الشیء هو ان یکون حقیقة متخیلة عند المدرک
خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ جلد: تیماج سبز با گوشه و عطف سرخ، ۲۱گ (۲۷پ-۴۷پ)، ۲۴ سطر [ف: ۳۳/۱ - ۱۳]
۳۶. اراک؛ دهگان؛ شماره نسخه: ۱۴۱/۱
فاقد منهج اول (فی غرض المنطق) است، از «منهج الثانی فی الالفاظ الخمسه المفرده» آغاز میشود؛ خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ افتادگی: آغاز؛ کاغذ: لیمویی، جلد: تیماج قهوهای با لایه مقوا، ۸۲گ (۱ر-۸۲پ)، ۱۷ سطر، قطع: وزیری، اندازه: ۱۵×۲۲سم [ف: ۱ - ۱۸۲]
۳۷. اراک؛ دهگان؛ شماره نسخه: ۶۷/۱
خط: نسخ، کا: محمد مومن بن حیدر الملکی، بیتا، جا: بلده حیدرآباد کلکنده؛ کاغذ: لیمویی، جلد: مقوای خاکستری، ۹۹گ (۲پ-۱۰۰پ)، ۱۷ سطر، قطع: وزیری، اندازه: ۱۵×۲۲سم [ف: ۱ - ۸۵]
۳۸. تبریز؛ ملی؛ شماره نسخه: ۳۵۲۴
آغاز: بالفکر هیهنا ما یکون عند اجماع الانسان؛ انجام: مزكياً لنفسه و هو ذو معجزة من الانبیاء او کرامة من الاولیاء
خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ افتادگی: آغاز (به قدر هفت سطر از نسخه چاپی و یکبرگ نسخه خطی) و انجام (سی و نه سطر)؛ محشی با علامت «هـ ح» و گاهی مطالب را با «قال الشارح» آغاز میکند؛ جلد: چرمی سیاه، ۱۹۷گ، ۱۰ سطر، اندازه: ۱۲×۲۰سم [ف: ۱-۶۰]
۳۹. تهران؛ شهشهانی، حسین؛ شماره نسخه: بدون شماره
بخش منطق؛ بیکا، بیتا [میراث اسلامی: ۵ - ۵۹۶]
۴۰. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۴۲۸۰/۲۰
المقامات العارفین؛ خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ بیکا، بیتا؛ جلد: تیماج قهوهای ضربی با ترنج با زمینه مذهب با نقش گل، مجدول، ۲گ (۴۶ر-۴۷ر)، ۲۱-۳۹ سطر، اندازه: ۱۵×۲۵سم [ف: ۳۸ - ۳۹۵]
۴۱. تهران؛ مروی؛ شماره نسخه: ۱۹/۵
بیکا، بیتا؛ قطع: رحلی [ف: ۲۷۱]
۴۲. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۵۸۷۶/۵
خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ افتادگی: انجام (در نمط سوم افتاده)؛ کاغذ: ترمه، جلد: میشن سیاه ضربی، ۷۶گ (۱۵۴پ-۲۲۹پ)، ۲۱ سطر، اندازه: ۱۹/۵×۲۵/۷سم [ف: ۹ - ۸۷]
● الاشارات و التنبيهات (ترجمه) / فلسفه / فارسی
al-išārāt wa-t tanbīhāt (t.)
فارسی، عبدالسلام بن محمود، - ۶۲۶؟ قمری
fārsī, ‘abd-os-salām ebn-e mahmūd (- 1230)
وابسته به: الاشارات و التنبيهات؛ ابن سینا، حسین بن عبدالله (۴۲۸-۳۷۰)
متن از ابوعلی سینا و ترجمه گویا از عبدالسلام بن محمود بن احمد فارسی است. این ترجمه به انوری نیز نسبت داده شده است. دکتر مهدوی در مورد این ترجمه چنین میگوید: «نسخههای ترجمه ... به دو وجه است: ۱. شامل ترجمه منطق و طبیعیات و الهیات؛ ۲. که ترجمه منطق را ندارد، در عوض قبل از شروع به ترجمه قسمت طبیعیات و الهیات مقدمهای در علت ترجمه و بیان «چند قضیت از قضایاء اولی» که در اصل عربی نیست آورده شده است. اختلاف این دو وجه در ترجمه طبیعیات و الهیات جزئی است و شاید مربوط به اختلاف نسخه از حیث قدمت باشد والا در آنجا که از حیث ترتیب فصول، ترجمه با اصل تفاوت دارد این تفاوت در هر دو وجه هست،