۱۲. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۶۳۴۲/۵
خط: نستعلیق، کا: تاری وردی، تا: ۱۱۶۷ق؛ در حواشی نوشتههایی است گویا از ابوالخیر فارسی مؤلف رساله که در برخی از نسخ در متن رساله است؛ کاغذ: فرنگی آهار مهره، جلد: تیماج قرمز بدون مقوا، ۱۲۵ص (۷۵-۱۹۹)، ۱۵ سطر، قطع: خشتی، اندازه: ۱۳/۵×۲۰سم [ف: ۱۹ - ۳۶۷]
۱۳. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۶۳۲۸/۱
این نسخه انجام ندارد و در پایان نسخه قاعده در معلوم کردن جزء شمسی بهخط کاتب افزوده شده؛ بیکا، تا: قرن ۱۳؛ کاغذ: فرنگی آهار مهره، جلد: تیماج مشکی بدون مقوا، ۶۷ص (۲-۶۸)، قطع: خشتی، اندازه: ۱۵/۵×۲۱/۵سم [ف: ۱۹ - ۳۳۸]
۱۴. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: ۱۱۲۱/۱
آغاز: برابر؛ انجام: آنچه باشد قوس النهار بود پس قوس النهار بر پانزده قسمت کنند آنچه
تا «سطر سوم» را دارد؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: ۱۲۶۹ق؛ افتادگی: انجام؛ مهر: حاج سید سعید؛ کاغذ: هندی، جلد: تیماج مشکی، ۱۶گ (۱-۱۶)، ۱۴ سطر (۶/۵×۱۳)، اندازه: ۱۱×۱۷/۵سم [ف: ۳ - ۱۵۵۲]
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۲۱۳۸-ف
نسخه اصل: همان نسخه بالا [فیلمها- ف: ۱ - ۱۰]
۱۵. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۵۵۴۴
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق تحریری، بیکا، تا: ۹ رجب ۱۲۲۹ق؛ افتادگی: آغاز؛ محشی با امضای مطهر؛ واقف: عماد فهرستی؛ کاغذ: فرنگی آهار مهره، جلد: پارچهای، ۳۰گ، مختلف السطر، اندازه: ۱۴/۷×۲۳سم [ف: ۸ - ۳۳]
۱۶. تهران؛ مفتاح؛ شماره نسخه: ۳۸۳/۲
خط: نستعلیق، بیکا، تا: ۱۲۴۹ق [نشریه: ۷ - ۲۳۶]
۱۷. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۱۵۷۲/۶
آغاز: خوب ترین صورتی که از حجره خیال به بارگاه متعال جلوه گر آید؛ انجام: این کواکب نقش کند
در یک آغاز و بیست و سه سطر و انجام؛ خط: نستعلیق، کا: عبدالله بن ابی الخیر، تا: دوشنبه ۱۷ ذیقعده ۱۲۷۷ق؛ کاغذ: پستهای، جلد: میشن سیاه لایی، ۱۹ سطر [ف: ۵ - ۲۹۹]
۱۸. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۱۵۷۸/۱-۹/۱۲۸
آغاز: برابر؛ انجام: و اینها را باید شناخت و موضع از فلک باید دانست چه در اکثر اسطرلابهای نقش کنند تم
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ جلد: گالینگور قهوهای، ۵۸گ، ۱۵-۲۳ سطر، اندازه: ۱۱×۱۸سم [ف: ۱ - ۳۵۶]
۱۹. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۸۸۶۱/۱-۵۹/۸۱
آغاز: زمانی از روز گذشت باید که درجه آفتاب را بر متنطره ارتفاع وقت نهند آنگاه نگاه کنند که نظیرش به کدام خط افتاده است
از ما قبل «سطر پنجم در معرفت میل آفتاب از معدل النهار ...» تا آخر کتاب؛ خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ افتادگی: آغاز؛ ۳۲گ (۳۲-۱)، ۱۷ سطر، اندازه: ۱۴×۲۰سم [ف: ۱ - ۳۵۶]
۲۰. مشهد؛ الهیات؛ شماره نسخه: ۱۴۸۱۳/۳
آغاز: برابر
خط: نسخ و نستعلیق، بیکا، بیتا؛ جلد: تیماج مشکی عطف تیماج قهوهای، ۷۳ص، قطع: پستی [ف: ۲ - ۱۱۰]
● اسطرلاب مسطح / هیئت / فارسی
ostorlāb-e mosaṭṭaḥ
رکن الدین آملی، رکن الدین بن اشرف، ۸۰۰ق/ ۹ قمری
rokn-o-dīn-e āmolī, rokn-od-dīn ebn-e ašraf (1398-15c)
مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۲۲۰۷۶
آغاز: بسمله، حمد و ثنای بیعد و حد واجب التعظیمی راجل جلاله؛ انجام: و اجزای ارتفاع تا خط آفاقی تا به ظل سلم به روی بود
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۰ [رایانه]
● الاسطرلاب المغنی / اسطرلاب / عربی
al-usṭurlāb-ul-muġnī
تشریح اسطرلاب مغنی و چگونگی کار با آن وسیله است. در استیعاب بیرونی درباره انواع اسطرلاب و از جمله آن، اسطرلاب مغنی بررسی شده است.
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۸۱۳/۱۲-ط
آغاز: بسمله الحمدلله رب العالمین ... و بعد فهذه رساله ملخصه فی العمل بالاسطرلاب ... نصفها شبکه و الاخرى ارضها شکازیه و الخط المستقیم المار بالقطبین یسمی افق الاستواء؛ انجام: خارج المنطقه من کواکب الشبکه السماک الاعزل وسط الغفر. کفة المیزان. تمت
بیکا، بیتا؛ کاغذ: آهار مهره سفید فرنگی و ترکی، جلد: تیماج مشکی، ۲ص (۱۴۷-۱۴۸)، ۱۹، ۲۲و ۲۵ سطر، قطع: خشتی، اندازه: ۱۵/۵×۲۰/۵سم [ف: ۲۳ - ۱۰۷]
اسطرلاب منظوم ← الاسطرلاب
● الاسطرلاب (منظوم) / اسطرلاب / عربی
al-ostorlāb (manzūm)
فاسی، قاسم بن عبدالقادر
fāsī, qāsem ebn-e ‘abd-ol-qāder
منظومهای است در یکصد و هجده بیت که قواعد اسطرلاب