۱. ارتفاع؛ ۲. دانستن طالع ارتفاع و عمل تعدیل درجه شمس و تعدیل مقنطرات و تعدیل درجه طالع در اسطرلابهای غیر تام؛ ۳. دانستن ارتفاع از طالع؛ ۴. معرفت دائره قوس النهار و قوس اللیل و ساعات مستوی ... . مؤلف آن را به نام خاصی نخوانده و صاحب «الذریعة» آن را «آغاز و انجام» نام نهاده است. در «سطر» ۱۶ قاعده رؤیت هلال را به نظم پارسی درآورده است و مطلع نظم این بیت است: «در شبی کان شب بود دیدار ماه ×× جزء خورگاه غروب ای نیکخواه / بر افق نه از سوی مغرب روان ×× پس مری کن در بر اجزایشان»
آغاز: خوبترین صورتی که از حجره خیال به بارگاه متعال جلوه گر آید ... و بعد فقیر غنی ابوالخیر محمد بن محمد الفارسی در این صحیفه، صحیفه اسطرلاب مسطح و سایر ادواتش بیانی لایق ... مینماید و طالبان را از ابواب و اساطیر قدیم ... مستغنی میسازد
انجام: چه در اکثر اسطرلابات این ستارها نقش کنند والله اعلم بالصواب
[دنا ۸۰۷/۱ (۲۱ نسخه)؛ الذریعة ۳۵۸/۲ و ۶۷/۷ و ۷۲/۱۱؛ نسخههای منزوی ۲۳۴/۱؛ فهرستواره منزوی ۲۸۱۳/۴]
۱. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۹۰۱۶/۲
خط: نستعلیق، کا: سلیمان موسوی، تا: قرن ۱۰؛ جلد: تیماج مشکی بدون مقوا، ۵۶گ (۲۱پ-۷۶پ)، ۱۵ سطر، اندازه: ۱۲/۵×۲۰/۵سم [ف: ۲۳ - ۱۷۰]
۲. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۷۸۸۱/۱
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق، کا: شاه محمود، تا: قرن ۱۱؛ دارای اشکال و جدول؛ جلد: تیماج قرمز عطف تیماج مشکی، ۶۰گ (۴پ-۶۳ر)، ۱۷ سطر، اندازه: ۱۴/۵×۲۲/۵سم [ف: ۲۰ - ۲۱۵]
۳. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۵۲۸۲/۱
آغاز: برابر؛ انجام: چه اکثر در اسطرلابها این کواکب نقش کنند و بتجربه سخن باید گفت و الحمد لواهب العقل و مفیض العلم، بعد از آن اسامی کواکب مذکورست.
خط: نسخ، بیکا، تا: اواخر قرن ۱۰ و اوایل قرن ۱۱؛ کاغذ: حنایی آهار مهره، جلد: مقوایی، ۵۶ص (۱-۵۶)، ۲۲ سطر (۱۸/۵×۲۱/۳)، اندازه: ۱۹/۷×۲۵/۵سم [ف: ۸ - ۳۷۹]
۴. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۱۹۸۱/۱
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ کاغذ: نخودی آهار مهره، ۵۵گ، ۱۷ سطر [ف: ۱۰ - ۲۱۶]
۵. تهران؛ نوربخش؛ شماره نسخه: ۸۷۰/۲
آغاز: برابر؛ انجام: (اسامی کواکب بیست گانه است از عین الثور تا کف الخضیب و پس از آن میگوید:) این کواکب را باید شناخت
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ کاغذ: سمرقندی شکری، جلد: تیماج مشکی با ترنج، ۹۵گ (۱۲-۱۰۶)، ۱۲ سطر، قطع: رقعی، اندازه: ۱۳/۵×۲۱سم [نشریه: ۱۳ – ۲۶۴]
۶. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۶۳۴۳/۲
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ با نقاشی نزدیک به یکدیگر، صفحات مجدول؛ کاغذ: دولت آبادی شکری آهار مهره، جلد: تیماج قرمز ضربی، ۱۰۵ص (۱۹۴-۲۹۸)، ۱۹ سطر، قطع: وزیری باریک، اندازه: ۱۴×۲۴سم [ف: ۱۹ – ۳۶۸]
۷. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۸۲۱/۱-ط
آغاز: برابر؛ انجام: چه در اکثر اسطرلابها این کواکب نقش میکنند.
خط: نستعلیق، بیکا، تا: ۱۰۴۰ق؛ کاغذ: کاهی رنگ، جلد: مقوایی با عطف تیماج قرمز، ۶۸ص (۱-۶۸)، ۱۶ سطر، قطع: خشتی، اندازه: ۱۴×۲۰سم [ف: ۲۳ – ۱۱۵]
۸. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۹۵۴
آغاز: برابر؛ انجام: چه در اکثر اسطرلابها این کواکب نقش کنند. و الحمد لواهب العقل و مفیض العلم.
خط: نستعلیق، کا: حسن بن بیک حاجی لطف الله یزدی، تا: چهارشنبه جمادی الثانی ۱۰۷۱ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج مشکی تازه، ۴۱گ، ۲۶-۳۰ سطر (۱۲×۱۸)، اندازه: ۱۵×۲۳سم [ف: ۴ – ۸۳۰]
۹. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۶۳۳۰/۲
خط: نستعلیق، بیکا، تا: ۱۰۸۷ق؛ کاغذ: اصفهانی شکری، جلد: تیماج قرمز سجاف عطف قهوهای و حاشیه قرمز روشن، ۲۲ص (۱۲۰-۱۴۱)، ۱۷ سطر، قطع: رقعی، اندازه: ۱۲×۱۹سم [ف: ۱۹ – ۳۴۷]
۱۰. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۶۳۲۷
آغاز و انجام: برابر
خط: شکسته نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۲؛ در پایان نسخه یادداشتی است (برگ ۵۵پ) در تفصیل اقالیم سبعه به فارسی و در ذیل آن (در ص آخر نسخه) چند قطعه فارسی در معرفت برج قمر به قلم کاتب نسخه ثبت شده مطلع قطعه اول این است: «آنچه از ماه میرود بشمار ×× هر یکی را دوازده انگار / بعد از این طرح میکنش سی سی ×× تا به آنجا که مقصد است رسی / بعد از این بین که آفتاب کجاست ×× از دوم بر جش ابتدا کن راست»؛ کاغذ: اصفهانی آهار مهره، جلد: تیماج قرمز (بدون مقوا)، ۱۱۰ص، ۱۹ سطر، قطع: رقعی، اندازه: ۱۱×۱۶/۵سم [ف: ۱۹- ۳۳۷]
۱۱. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: ۲۲۸۳
آغاز: برابر؛ انجام: فایده در بیان معرفت ساعات معوجه گذشته از حین طلوع آفتاب با کوکب وزمان معین یا مانده از زمان معین تا حین غروب از ارتفاع آفتاب با کوکب هرگاه که از آفتاب
از ابتدا تا اواسط سطر بیست و دوم ادامه یافته است؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۲؛ افتادگی: انجام؛ دارای جداول نجومی، محشی؛ ۵۳گ، ۱۴ سطر، اندازه: ۱۲×۱۹سم [ف مخ: ۱ - ۱۵۰]