خط: نستعلیق شکسته تحریری، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ کاغذ: فرنگی شکری آهار مهره، جلد: تیماج عنابی ضربی با ترنج و سرترنج مجدول گرهی یکلا، ۳گ (۶۷پ و ۶۹پ)، اندازه: ۱۰/۶×۱۵/۹سم [ف: ۲۹/۲ - ۶۵۹]
● از گذشته ها / ادبیات / فارسی
az gozašte-hā
باصری حسین، مسیح بن محمد بیک
bāserī hoseyn, masīh ebn-e mohammad beyk
شامل مقالات و اشعار و داستانهای کوتاه طنزآمیز و بحر طویل فکاهی و انتقادی و اجتماعی و سیاسی از کتب و مجلات و جراید مربوط به دوره مظفرالدین شاه و پهلوی با نقاشی تابلوهای مربوط از خود مؤلف. دفترها و اوراق این کتاب که مؤلف به خط زیبا و نقاشی جالب نگاشته بود توسط آقای ناصر فرزان (همسر دختر وی) پس از مرگش در این جلدها فراهم آمده و برای آن مقدمه و شرح حال نگارنده تنظیم نموده است. جلد اول کتاب از ۱۳۱۹/۱۲/۱۹ تا ۱۳۲۰/۱/۱۱ ش و جلد دوم از ۱۳۲۰/۱/۱۲ تا آبان ماه ۱۳۲۰ش گرد آوری شده است.
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۸۶۲۱
جلد اول؛ خط: نستعلیق زیبا، کاتب = مؤلف، بیتا؛ با پانزده تابلو؛ جلد: تیماج مشکی، ۸۰گ، مختلف السطر ، اندازه: ۱۷×۲۰/۵سم [ف: ۲۲ - ۱۹۲]
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۸۶۲۲
جلد دوم؛ خط: نستعلیق زیبا، بیکا، بیتا؛ با چهارده تابلو؛ ۸۷گ، مختلف السطر ، اندازه: ۱۷×۲۰/۵سم [ف: ۲۲ - ۱۹۲]
● الازل / عرفان و تصوف / عربی
al-azal
ابن عربی، محمد بن علی، ۵۶۰ - ۶۳۸ قمری
ebn-e ‘arabī, mohammad ebn-e ‘alī (1166 - 1241)
رساله کوتاهی است در خصوص «ازل» که مراد از آن در بین عوام و خواص چیست.
آغاز: قال سیدنا و امامنا الشیخ الوارث المحقق العارف، محیی الدین أبی عبدالله محمد بن علی بن محمد بن العربی الحاتمی، الحمد لله الدائم الذى لم يزل بعطف الأبد.
انجام: و يدل على حكم عند النفاة فقد مشی فی الازل ما في غنية و مقنع لكل ذی قلب سليم و تم الكتاب.
چاپ: در رسائل ابن العربی، جزء اول (حیدرآباد دکن، مطبعة دائرة المعارف العثمانية: ۱۳۶۱)
[کشف الظنون: ۱/ ۸۴۴؛ معجم المؤلفين: ۴۰/۱۱]
۱. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۹۲۸/۸
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۹؛ مقابله شده با نسخهای که آن نسخه برای مصنف خوانده شد و مصنف به خط خود نوشته که ابوالفتح بن عبد الکریم در نهم جمادی الاول ۶۲۵ آن را خواند؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: مقوایی میشن تریاکی، ۵ص (۴۶-۵۱)، ۱۹ سطر (۱۳/۵×۹/۵)، اندازه: ۱۶/۵×۲۰/۵سم [ف: ۶- ۶۶۵]
۲. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۳۱۴۹/۷
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، کا: محمد بن حصار بک، تا: ۸۵۵ق؛ کاغذ: قرمز، ۱۴گ (۴۱پ-۴۴پ)، ۲۵ سطر ، اندازه: ۴×۹/۵سم [ف: ۳۳-۲۸۵]
● ازلية النفس و بقائها = بقاء النفس / فلسفه / عربی
azalīyyat-un-nafs wa baqā'-u-hā = baqā'-un-nafs
ابن کمونه، سعد بن منصور، - ۶۸۳ قمری
ebn-e kamūne, sa'd ebn-e mansūr ( - 1285)
سه مقاله است از ابن کمونه در اثبات ازلی و ابدی بودن نفس به صورت مستدل و منطقی، که هر یک سرآغازی متفاوت دارد. مقاله اول در اثبات ابدیت نفس است و دارای ۱۰ «فصل» میباشد، مقاله دوم در اثبات ازلیت نفس است و این که نفس نه مزاج است نه متولد از مزاج، در ۱۱ «فصل». مقاله سوم بنا به تطبیقی که استاد حائری با دو مقاله نخست انجام داده است، گویا گزینشی است از دو مقاله نخست (ن.ک: نسخه مجلس ش ۱۸۳۷/۶).
فصول مقاله اول عبارتند از: ۱. القول الشارح لمعنى اسم النفس؛ ۲. اثبات وجود نفس انسان؛ ۳. الواجب و الممكن و انقسام الموجود اليهما؛ ۴. فى ان الواجب الوجود لا يعدم ابدا؛ ۵. فى ان النفس الانسان قديمة؛ ۶. في ان لكل ممكن قديم علة قديمة؛ ۷. في ان عدم المعلول لاینفک عن عدم علته؛ ۸ فى ان جميع المكنات ينتهى فى سلسلة الحاجة الى الواجب الوجود لذاته؛ ۹. ترتيب هذه المقدمات مع مقدمات آخر بديهة ينتج ان نفس الانسان لا يعدم ابدا؛ ۱۰. ذكر ما وقفت عليه من حجج القائلين بابدية نفس الانسان.
ابن کمونه در این مقالات از براهین معروف و متداول سخن به میان نمیآورد و تنها به شرح و بسط برهان «اختراعی» خود و مقدمات آن بسنده میکند.
آغاز: (آغاز مقاله اول:) بسمله الحمدلله الذى نطقت بحكمته عجائب صنعه و وقفت افکار بريته دون تصور ماهيته. احمده حمد من ابصر اليقين بعين بصيرته فآثر طريق مسلوکه و محجته. .. فان الذى يتضمنه هذه المقاله هو اثبات ابدية نفس الانسان بطريق برهانى هو مما ادركته بفکری و لم اعرف انى سبقت اليه و يتم الغرض منها بايراد عدة فصول ( الفصل الاول) فى القول الشارح لمعنى اسم النفس. قد بين فى العلوم المنطقيه ان تصور الاشياء على قسمين نام و ناقص.