اسلحه ثقلیه ...
خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: ۱۳۱۱ق؛ افتادگی؛ انجام؛ عکس مؤلف در پشت طبله اول جلد الصاق شده؛ جلد: پارچه مخملی بنفش، ۷۰گ، ۱۲ سطر، اندازه: ۱۳×۲۱سم [ف: ۲۶ - ۴۴۹]
● ارکان الحکمة / عرفان و تصوف / فارسی
arkān-ol-hekmat
رسالهای در حکمت مبین و مبرهن «به حیثیتی که هیچ منتهی از آن مسایل درنگذرد و مبتدی را زود به مقصود رساند». این رساله به خواجه شرف الدین تقدیم شده و در ۱۱ «مسأله» تنظیم شده است.
آغاز: الحمدلله رب العالمین. .. بدان اسعدک الله فی الدارین که این مختصری است در حکمت مبین و مبرهن بحیثیتی که هیچ منتهی از آن مسایل درنگذرد و مبتدی را زود بمقصود رساند و از وسایل مختصرات
انجام: پس صفات را بر جناب حضرت او اطلاق کردن جز بطریق تفهیم و کامل دانستن عوام ذات او را هیچ فایده دیگر نیست بلکه او منزه است از تنزیه و تشبیه و هو عما یقول الظالمون علوا کبیراً.
قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: ۲۸۱۱/۳
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، کا: حسن بن سید کاظم طباطبایی، تا: قرن ۱۳؛ ۸گ، ۱۶ سطر، اندازه: ۱۰×۱۸سم [ف مخ: ۱ - ۱۳۴]
الارکان فی الحجر ← کتاب الارکان فی الحجر
● الارکانیة / کیمیا / عربی و عربی
al-arkānīye
جابر بن حیان، ۱۲۰ - ۱۹۸ ؟ قمری
jāber ebn-e hayyān (739 - 814)
بدون دیباچه. در ۴ «رکن»، در تدابیر: ۱. أن تأخذ ثلاث امراق جیر؛ ۲. أن تأخذ من الزاج الاصفر؛ ۳. تبییض الزرنیخ؛ ۴. تبییض الکبریت. با ترجمه زیرنویس فارسی.
تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: ۲۱۲/۱۶
آغاز: فصل من مسائل الجابر و تسمی بالارکانیة، لانها اربعة ارکان صفت الرکن الاول أن تأخذ ثلاث امراق جیر. .. (آغاز ترجمه:) فصل از مسائل جابر و نامیده اند؛ انجام: للاکسیر بمقدار الكحال. تمت ترجمه: از جهت اکسیر به مقدار سرمه
خط: نسخ پخته، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ زیرنویس نستعلیق تحریری پخته؛ ۶گ (۳۳۴پ-۳۳۹ر) [ف: ۱ - ۱۵]
● ارمغان / ادبیات / فارسی
armaqān
تسلیم، شمس الدین محمد، ق۱۳قمری
taslīm, šams-od-dīn mohammad (- 19c)
منشآت و مکاتباتی است ادبی، شامل عریضه به مولوی محمد لطفالله خان، به حافظ محمد کریم الله دهلوی، به خواجه عبدالرحمن، مولوی محمد سعدالله، قطب الدوله بهادر، به میرزا علی آقا، شاهزاده میرزا به میرزا حسن، به خواجه عبدالله از مادر بزرگوار خود، به سید اصغر علی از محمد نعیم خان، به منشی قمرالدین احمد، به خواجه عنایت الله از طرف زوجه شان، به سید حسن کاشانی، به میرزا علی شریف از سید عبدالحسین، به نواب اقبال الدوله بهادر از نواب شرف الدوله بهادر و بسیاری از مکاتیب دیگر همراه با اشعاری از مؤلف و جامع با تخلص تسلیم و اشعاری از شاعران دیگر. در آغاز از محمد واجد علیشاه با عنوان «محمدت شاه کیهان پناه محمد واجد علیشاه خلدالله ملکه» (این واجد علیشاه باید همان ابومنصور، ناصرالدین محمد واجد علیشاه بن امجد علیشاه مالک ممالک «اوده» در هندوستان باشد که در سال ۱۲۶۴ق یا ۱۲۸۳ق به حکومت رسیده و ظاهراً در سال ۱۲۹۱ق درگذشته است، وی صاحب دیوان اشعار است و شرح حالش در فرهنگ سخنوران، ص ۳۲ و الذریعة ۶۱/۹ و ۳۹۷/۶ آمده است) و علی نقی خان بهادر با عنوان «ستایش دستور اعظم نواب مدار الدولة علی نقی خان بهادر» (این علی نقی خان شاید همان علی نقی خان إبن قاسم خان بهادر شاهی لاهوری عظیم آبادی باشد، وی نیز صاحب دیوان اشعار است و لسانی تخلص میکرده، شرح حالش در تذکره شعرای کشمیر، ص ۴۹۳ آمده است) و استادانش آقا سید اکبر علی شیرازی و میرزا ناطق مکرانی (این ناطق مکرانی ظاهراً همان گل محمد خان ناطق مکرانی است، وی نیز از شاعران بوده و نامش در فرهنگ سخنوران (ص ۵۹۰) آمده و به سال ۱۲۶۴ق درگذشته) یاد نموده است. ظاهراً مشوق وی در نگاشتن و گردآوری این کتاب میرزا علیرضا صاحب الشرط بوده است. از این میرزا علیرضا صاحب الشرط در دیباجه «تذکرة الشعراء» نیز در رساله دیگر نسخه حاضر یاد شده و به درخواست وی دیباجه را نگاشته و به همین قرینه و قرائن دیگر، دیباجه «تذکرة الشعراء» و خاتمه «شرح مقامات حریری» نیز در همین نسخه باید از همین مؤلف باشد.
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۳۷۰۰/۳
آغاز: انشای ثنای سنیه سخن آفرینیست که دو دفتر نشأتین نظم و ترتیب قلم انداز نگاشته اوست. .. اما بعد، عرضه میدهد آسیمه رای هرزه درای ژولیده بیان کج مج زبان. .. پس از تسلیم بواسطه؛
انجام: که شب نشینی و دود چراغ خوردن جمع نیاید و السلام
خط: نستعلیق، بیکا، تا: اوایل سده ۱۳ق؛ مصحح، محشی،