نام کتاب و مؤلف به قرینه انجام نسخه تعیین شد؛ خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۰؛ افتادگی: آغاز؛ مصحح، محشی؛ جلد: تیماج قهوهای، ۲۲گ، ۹ سطر ، اندازه: ۱۲×۱۹سم [ف: ۴ - ۲۰۴۰]
۳. شاهرود؛ مدرسه اسماعیلیه؛ شماره نسخه: ۸۱/۴
بیکا، تا: غره رجب ۹۰۶ ق [ف: ۲۲]
۴. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۴۷۸۲/۲
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ جلد: تیماج مشکی ضربی گرهی بدون مقوا نرم، ۱۸گ (۳۴پ - ۵۲ پ)، ۲۱ و ۱۰ سطر ، اندازه: ۱۳×۲۰/۵سم [ف: ۴۱ - ۲۱۱]
۵. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: ۲۹۰۳/۲
آغاز: برابر؛ انجام: فلا يشترط والصفة المشبهه لايشترط عملها لاعتماد و اللام مثل «زيد حسن وجهه» و «جاء في الحسن وجهه» و الثلاثه يجوز اضافتها الى المعمول مثل
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ افتادگی: انجام؛ ۹گ، ۱۳ سطر ، اندازه: ۱۰×۱۷سم [ف مخ: ۱ - ۱۳۳]
۶. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۸۶۵۴ ض
بیکا، تا: با تاریخ ۱۰۰۶ق [د.ث]
۷. قزوین؛ فحول قزوینی؛ شماره نسخه: بدون شماره
آغاز و انجام: برابر
کا: ملا نسیمی بن نعمة الله کوستانی، تا: ۱۵ ذیحجه ۱۰۵۰ق [ف: ۵]
۸. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۳۷۷۹
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، کا: نعمة الله بن سعید عبدالله بن سید محمد بن سید حسین، تا: ۱۰۶۰ق؛ محشی؛ واقف حاج سید محمد، ۱۳۰۹ق؛ کاغذ: نخودی، جلد: مقوا رویه پارچه، ۱۸گ، ۹ سطر ، اندازه: ۱۴×۲۱سم [ف: ۱۲ - ۳]
قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۵۷۲
نسخه اصل: همان نسخه بالا [عکسی ف: ۲ - ۱۶۵]
۹. یزد؛ وزیری؛ شماره نسخه: ۱۱۸۲/۴
خط: نسخ، بیکا، تا: ۱۰۷۹ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج یک لا تریاکی، ابعاد متن: ۶×۱۳، اندازه: ۱۰×۱۹سم [ف: ۳ - ۸۸۶]
۱۰. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۳۷۸۰
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق متوسط، کا: محمد هاشم بن محمد طالب حسنی حسینی اردستانی، تا: ۱۱۰۴ق؛ محشی؛ واقف نادرشاه، ۱۱۴۵ق؛ کاغذ: نوعی ترمه، جلد: مقوا روکش پارچه، ۱۲گ، ۱۵ سطر ، اندازه: ۱۸/۸×۲۰سم [ف: ۱۲ - ۴]
۱۱. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۶۲۶۱
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق هندی، کا: محمد شرف بن حافظ محمد قایم، تا: ۱۱۶۳ق، جا: قصبه چمه چهته؛ مذیل است به رساله «تحفة الغلمان» در نحو در پنج صفحه که آغاز آن چنین است: «بسمله، الحمدلله و سلام علی عباده الذين اصطفی، اللفظ کلمة ان وضع لمعنی لاینقسم علیه»، انجام: «فی ایاه نحو ایا و اللواحق حروف و قيل هو اللواحق فقط». نسخه قدیمی نیست ولی در ورقهای که منضم به نسخه است و نیز در «شناسنامه» کتاب این احمدشاه را سهواً از ملوک بهمنی تصور کردهاند که در سال ۸۲۵ جلوس نموده و به همین جهت تاریخ تحریر آن را در همه جا ۸۲۶ نوشتهاند در حالی که این تاریخ مخالفت صریح دارد با ضوابط و موازین علمی و فنی نسخهشناسی، و تاریخ کتابت آن به هیچ وجه بهطور قطع و یقین مقدم بر قرن دوازدهم و از این طرف بدون ادنی شک و شبههای متأخر از آن نمیتواند باشد. حال ببینیم این احمد شاه که نسخه در سال دوم پادشاهی او کتابت شده کیست؟ این احمدشاه در یک کلمه هیچ کس جز احمد بهادر از سلاطین مغولی (نه ملوک بهمنی) هند نیست که در دوم جمادی الاول سال ۱۱۶۱ به سلطنت رسیده است و چون کاتب به اقرار خود نسخه را در سال دوم پادشاهی احمد بهادر نوشته پس لامحاله تاریخ کتابت آن ۱۱۶۳ خواهد بود (چندین ماه بعد از تحریر این حاشیه بهمناسبتی بعد از یک تصفح دقیق نسخه مهر کاتب در صفحه آخر از رساله دوم دیده شد که صریحاً واضحاً تاریخ مذکور را دارد نه یک سال جلوتر و نه یک سال عقبتر)، محشی؛ کاغذ: نخودی، جلد: پارچه، ۲۳گ، ۸ و ۹ سطر ، اندازه: ۲۲/۵×۱۵/۵سم [ف: ۱۲ - ۴]
۱۲. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: ۹۵۹/۱
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ مهر: حاج سید سعید؛ جلد: تیماج عنابی لایهای، ۲۱گ (۱-۲۲)، ۱۰ سطر (۱۲/۵×۷/۵)، اندازه: ۱۲×۱۸سم [ف: ۳ - ۱۳۱۵]
۱۳. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۹۷۴۷/۲
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ جلد: تیماج مشکی، ۲۰گ، (۳۸پ-۵۷پ)، اندازه: ۱۰/۵×۱۶سم [ف: ۲۵ - ۹۷]
۱۴. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۱۷۴۵/۱
آغاز و انجام: برابر
نام مؤلف به قرینه آغاز نسخه تعیین شد؛ کا: حاجی یحیی کشمیری فرزند ملا یوسف و چند کاتب دیگر، تا: ۱۲۲۱ق؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: میشن تریاکی مقوایی، ۳۴ص (۱-۳۵)، ۱۵ سطر (۵×۱۰)، اندازه: ۹×۱۶سم [ف: ۱۰ - ۳۲۵]
۱۵. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: ۴۷۶/۲
آغاز: احمدک یا من وهب لمن رفع یدیه نحوه بالسؤال مسئوله و فتح لمن امل احسانه بابه من غیر نصب حاجب واعطاه مأموله سبحانک انت المحمود؛ انجام: ساکنة عند یونس بالكسر عند بعضهم و حملوا علیه قوله تم و لاتتبعان و یمکن حمله علی کون النون عوضا عن الرفع و الفعل خبرا وارد مورد الانشاء فالقول بعدم الدخول فمخالفته للقیاس و استعمال الفصحاء احسن
خط: نستعلیق، کا: محمدبن سهرابعلی مازندرانی، تا: ۱۲۲۹ق؛ خطوط سیاه؛ جلد: تیماج قهوهای، مجدول، ۵گ، ۱۶ سطر ،