فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۲۹، ص ۷۰۹

۷۰۹ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۲۹
آغاز: برابر؛ انجام: فی الازمنة والاعصار ولم تغيره الحركات والادوار فيحدث مثل ما سبق لابعينه خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن ۱۲؛ مصحح، محشیبا نشان «منه دام ظله» ونیمه دوم با عناوین «منه ره»؛ تملک: آقا محمد خلیل، حسن خندقی؛ مهر: «العبد محمد مهدی حسنی حسینی» (مربع)، «عبده یحیی بن عبدالله الحسینی» (بیضوی)؛ جلد: تیماج، ۱۸۲گ، ۱۹سطر، اندازه: ۱۳×۱۹سم [محدث ارموی مخ: ۳-۱۴۵۲] ۷. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۰۹۷۸ خط: نسخ، کا: محمد حسین بن محمد هادی، تا: ۱۱۴۷ق؛ قطع: جانمازی [میراث شهاب: س۹ش۲-۲۳] ۸. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۰۳۲۲/۲ آغاز: و تهاجم عليها الاوهام بالتصرف و التکلیف و تزخرف الباطل فتدلس بالحق و تمول الکندب قيلبس بالصدق و تسوم الجهلة بسيماء العلماء و تزی العطله برای الحکماء؛ انجام: برابر خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: ۱۱۹۶ق؛ افتادگی: آغاز؛ محشی با عنوان«منه، منه ره، صح»؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج، ۶۶گ(۴۷ر-۱۱۲ر)، ۲۰سطر (۸/۵×۱۳)، اندازه: ۱۲×۱۷سم [ف: ۱۹-۴۴۲] ۹. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۲۹۵۳ آغاز: ... و الأدلاء علیک و سائلفصلک و رحمتک و وسائط جودک و رأ ، تک صلاة تکون بتأيدية حقهم ... اما بعد فاعلموا ايها المتفقدون طريق السداد و المسترشدوت سبيل الرشاد هداکم الله و ايانا لذلك؛ انجام: فقد اعتبرته وحده لامع العلة و بعد تمامها فکان الحدوث المسبوق بهذا لعدم هو الحدوث الذاتی لا قسماً آخر و ایضاً فلم ... تا اواخر باب نخست؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۱۳؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مصحح، محشی با نشان «منه دام ظله، منه عفى عنه»؛ تملک: محمد هادی به سال ۱۳۰۰ق، آیت الله «عبدالله موسوی سبزواری مشهور به برهان از مشایخ اجازه حضرت آیت الله العظمی مرعشی نجفی با یادداشت مفصل ایشان؛ مهر: «احمد» (بیضی)؛ جلد: پارچه‌ای، ۱۶۳گ، ۱۴سطر (۶×۱۴)، اندازه: ۱۲×۲۱سم [ف: ۳۲-۸۴۲] ۱۰. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳۶۶۲/۲ آغاز و انجام: برابر در نسخه ما باب دوم نیست، عنوان‌های بندها «مصباح» است؛ خط: نستعلیق، کا: شریف لاهیجانی، تا: پنج‌شنبه ۶ ربیع الثانی۱۲۲۸ق؛ محشی با نشان «منه ره»؛ جلد: تیماج تریاکی، ۶۷گ(۴۵پ-۱۱۱ر)، ۲۲سطر (۹×۱۶) [ف: ۱۲-۲۶۷۳] ● مصاحب الخلوات / اخلاق / فارسی mosāheb-ol xalavāt حلال خور، فریدون بن محمد قاسم، - ۱۲۴۵ قمری halāl xor, fereydūn ebn-e mohammad qāsem (- 1830) اهدا به: فتح علی شاه قاجار (۱۲۱۱-۱۲۵۰ق) تاریخ تألیف: ۱۲۱۴ق کتابی است در اخلاق، مشتمل بر یک «مقدمه»،شش«باب» و یک «خاتمه» با نثری آمیخته به نظم: مقدمه: در اختیار مصاحب و قواعد صحبت، در دو مجلس؛ باب ۱. صفات سلاطین و اخلاق خواقین، در سی و نه فائده؛ ۲. اکتساب اخلاق حمیده و افعال پسندیده،در چهل و نه فائده؛ ۳. اجتناب از صفات قبیحه و خصال ذمیمه در سی و یک فائده؛ ۴. فوائد متفرقه حکیمانه و نکات مستحسنه، در شصت فائده؛ ۵. بی‌اعتباری روزگار و بی‌وفایی دنیای غدار، در دوازده فائده؛ ۶. ذکر بعضی از کلمات معجز آیات پیامبر و ائمه هدی علیهم السلام و برخی از سخنان حکمت بیان پیامبران ما تقدم و حکمای یونان و ملوک عجم؛ خاتمه: در تاریخ اتمام کتاب و مناجات باری تعالی. در منابع آمده، نام کتاب به حساب جمل، موافق تاریخ تألیف آن نیز هست. وی در پایان دوبیتی دارد: «... و از محاسن اتفاق تاریخ اتمام با عدد اسم کتاب بحساب ابجد موافق افتاد چنانکه از این قطعه معلوم می‌گردد: شد تمام این مصاحب الخلوات ×× چون بالطاف قادر منان/ سال تاریخش از خرد جستم ×× گفت از نام نیک اوست عیان»که مطابق با سال ۱۲۱۴ق می‌شود. با این حساب این‌که آقا بزرگ نام کتاب را «مصاحبة الخلوات» ضبط کرده نادرست است (وی از نسخه مهدی شوشتری نقل کرده که گویا در آنجا چنین ضبطی داشته). (جواد بشری) آغاز: بهترین رفیقی که جذبه التفاتش گمگشتگان وادی ضلالت را به سر منزل هدایت کشاند ... مصاحبی که کام تلخ کامان خلوت تنهایی را شربت صحبت چشاند ... انجام: شد تمام این مصاحب الخلوات ×× چون به الطاف قادر منان / سال تاریخش از خرد جستم ×× گفت از نام نیک اوست عیان [الذریعه ۹۵/۲۱؛ فهرستواره منزوی ۶۰۸/۶] ۱. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: ۱۲۰۹ آغاز و انجام: برابر خط: شکسته نستعلیق، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ مجدول، با سرلوح؛ تملک: اعتضاد السلطنه در ۱۲۹۴؛ واقف: سپهسالار، ۱۲۹۲ق؛ جلد: تیماج، ۵۵گ، ۱۴ سطر (۸/۵×۱۵/۵)، اندازه: ۱۴×۲۱/۵سم [ف: ۵-۵۷۸] ۲. رشت؛ جمعیت نشر فرهنگ؛ شماره نسخه: ۳۶۲م خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: چهارشنبه ۳ ذیقعده ۱۲۱۰ق؛ مجدول؛ جلد: مقوایی، ۱۸ص، ۱۴ سطر (۹×۱۶/۵)، اندازه: ۱۳/۵×۲۱/۵سم [رشت و همدان: ف: -۱۱۷۰] ۳. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۸۵۲۸/۱ آغاز و انجام: برابر خط: نسخ، کا: محمد حسن، تا: ۷ محرم۱۲۳۶ق؛ جلد: تیماج،
۷۰۹

گزارش اشکال یا پیشنهاد