۳۴ نفر است. در رساله حاضر از مشایخ رجال، نزدیک به ۵۹۰ و از مشایخ زنان، نام ۳۲ نفر ذکر شده است.
تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۸۲۱/۲
آغاز: ابو هاشم الصوفی قدس الله سره، ذوالنون مصری قدس الله سره، اسرافیل از قدیمانست، ابو الاسود راعی قدس سره؛ انجام: حاربه حبشیه، امرأة اصفهانیة، امرأة فارسیة. السلام و الاکرام
بیکا، تا: ۱۲۹۳ق؛ جلد: مذهب، ۱۱گ (۵۶پ-۶۶پ)، اندازه: ۱۴×۲۴سم [ف: ۱۳-۳۱۵]
● مشتاق الطالبین / عرفان و تصوف / فارسی
moštāq-ot tālebīn
صوفی بخاری، محمد صابر بن محمد یعقوب، ق۱۳ قمری
sūfī boxārī, mohammad sāber ebn-e mohammad ya‘qūb (- 19c)
تاریخ تألیف: ۱۲۵۰ق
در سیر و سلوک و مشاهدت سالک که هفت است (همان هفت مقام سالک که در شلاق الجاهلین خود گزارش کرده است) سپس فائدهای در بیان فراق، با سربندهای «بشنو ای عزیزم».
[کتابخانه گنج بخش منزوی ۷۹۹/۲؛ مشترک پاکستان ۱۹۲۴/۳]
قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۲۲۱۵/۵
آغاز: بنام آن ناظری که بی بصیرتان گمگشتگان وادی عرفان را راهنما به کوی جانان است
نسخه اصل: کتابخانه گنج بخش - پاکستان ۳۷۹؛ خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ مجدول، با سرلوح رنگین؛ ۲۴ص (۱۵۸-۱۸۱) [عکسی ف: ۶-۲۷۲]
● مشتاق نامه / شعر / فارسی
moštāq-nāme
مثنوی صدر الممالک است.
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۴۰۲۱/۲
آغاز: شاه فیاض ای امیر حق شناس ×× ای جهان معرفت ای فخر ناس؛ انجام: چون سرود غیب دادم این پیام ×× لب به بستم قصه کوته و السلام
خط: شکسته نستعلیق، کا: تویسرکانی، محمد جعفر بن محمد باقر، تا: یکشنبه ۲۹ محرم ۱۲۹۸ق؛ جلد: تیماج، ۴گ (۵۴پ-۵۷ر)، ۸سطر (۵×۱۲)، اندازه: ۱۱×۱۸سم [ف: ۱۳-۳۰۱۴]
● مشتاقیه / شعر / فارسی
moštāqīye
بیگدلی، رشید خان، ق۱۳ قمری
bīgdelī, rašīd xān (- 19c)
رشیدخان بیگدلی در غزلیات خود به صورتهای اخگر، رشیدالدین و بیدل (؟) تخلص کرده است. اشعارش از نظر گاه شناخت تاریخ دوران ناصرالدین شاه حائز اهمیت مینماید.
مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۰۳۷۳/۱
آغاز: اندرین غمخانه نشکفت ار بسی شادیم ما ×× زانکه در راه فنا شاگرد استادیم ما؛ انجام: تا چرخ بپاید، بپاید خسرو ×× تا ماه بتابد، میبتابد رخ شاه
خط: نستعلیق و شکسته نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ جلد: مقوایی، اندازه: ۱۰×۱۷سم [ف: ۹-۳۱۲]
● المشتبه من الاسماء و الانساب = مشتبه النسبة / رجال / عربی
al-muštabah min-al asmā' wa-l ansāb = muštabah-un nisba
ذهبی، محمد بن احمد، ۶۷۳ - ۷۴۸ قمری
zahabī, mohammad ebn-e ahmad (1275 - 1348)
در بیان و ضبط أسماء و أنساب و کنی و القابی که از نظر وضعی متفق اند و از ناحیه نطق مختلف، به ترتیب حروف معجم. از گفتههای ازدی و ابن ماکولا و ابن نقطه و ابی العلاء فرضی و جز اینان گرفته شده است.
آغاز: الحمد لله الذی لم یتخذ ولداً و لم یشرکه فی الملک أحد أبداً و لم یکن له ولی من الذل علی استمرار المدی.
چاپ: در دو جزء، قاهره، ۱۳۸۱ق، تحت عنوان «المشتبه فی الرجال: اسمائهم و انسابهم»
[کشف الظنون ۱۶۹۱/۲؛ فهرست خطی عربی اسکوریال ۳/۲۸۰]
شروح و حواشی:
۱- الذیل المشتبه؛ سلامی، محمد بن رافع (۷۰۴-۷۷۴)
۱. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳۵۷/۱-ف
نسخه اصل: حراجچی اوغلی ش ۳۲۱؛ خط: نسخ، کا: ابراهیم بن محمد بن خلیل حلبی طرابلسی ابن العجمی، تا: سهشنبه ۶ ربیع الاول ۷۷۶ق، جا: شرفیه؛ مقابله شده با اصل مؤلف و با نسخه نوشته ابوالمحاسن محمد بن لی خشنی که آن را بر مؤلف خوانده و با اصل او مقابله کرده؛ ۱۸۴گ (۱-۱۸۴)، ۲۰سطر [فیلمها ف: ۱-۴۵۸]
۲. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۹۰۹عکسی
آغاز: برابر؛ انجام: و اسحق بن ابراهیم البغوی المحدث لولو شیخ البخارین.
نسخه اصل: اسکوریال -مادرید، ش ۱۷۸۱؛ خط: نسخ، بیکا، تا: ۹ شوال ۷۸۸ق؛ مصحح؛ ۲۳۹گ، ۱۷سطر [عکسی ف: ۲-۳۹۰]
۳. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۲۲۴۱/۱