منافع بعض الادوية المركبة من الكمادات و الضمادات و غيرهما: فخرالدين احمد خجندی؛ ۵۹. المفتاح: ابوالفرج ابن هندو، این یکی با بعدی پس از «الفوائد المعزية» است؛ ۶۰. رسالة فيها نكت من مخفيات الرموز فی الطب (الفوائد): بختیشوع بن جبرئیل رونی؛ ۶۱. ابدال الادوية المستنبطة من كتاب المقاصد، مقصد ۳۰ آن است؛ ۶۲. كيفية حفظ الصحة و بيان مايناسب من الادوية و الاشربة و الاغذية في كل سن من الاسنان و شخص من الاشخاص (الفوائد المعزية في القواعد الطبية): محمد بن ابی المجد طبیب به نام شیخ اویس بهادر خان در مقدمه و دو مقاله، مقدمة فى ماهية الصحة و اقسامها، مقاله ۱ اسباب سته ضروریه در نه باب، مقاله ۲ قوی الاغذية و الاشربة و مايتعلق بهما و الطيب و الملابس، در ده باب؛ ۶۳. الادوية المفردة المسهلة في الامراض: نجیب الدین محمد سمرقندی (مؤلف الخمسة النجيبية (الاسباب و العلامات، اصول التركيب، اغذية المرضى، الادوية المفردة المسهلة في كل مرض من الامراض المختار استعمالها في اكثر البلاد، القرابادين المرتبة على نهج وقوع الامراض من الراس الى القدم در این دفتر چهار تا آمده نه الاسباب و العلامات که مشهور است؛ ۶۴. قوانين استعمال الادوية القلبية: از همو؛ ۶۵. تشريح العين و تعيين طبقاتها و رطوباتها: از همو، با شکل؛ ۶۶. الادوية و الاغذية و الاشربة الموافقة لكل مرض مرض (از خمسه نجیبيه)؛ ۶۷. اغذية المرضى: از همو؛ ۶۸. القرابادين على ترتيب علل الراس الى القدم: از خمسه نجیبیه همو نوشته؛ ۶۹. اصول التركيب: از همو، در ۱۹ باب؛ ۷۰. تشريح العظام: عمادالدین محمود شیرازی نواده فخرالدین احمد پزشک سلطان یعقوب نسب او بدین گونه است: عمادالدین محمود بن قطب الدين مسعود بن عماد الدین محمود بن فخرالدین احمد، او در جوانی خدمت شاه طهماسب و در پیری در آستانه قدس و پزشک زایران رضا (ع) بوده و در اواخر قرن نهم مرده است، پسرش محمد باقر اکنون در مشهد پزشک است و کتابخانه بی مانندی داشت که اوزبکان به غارت به ترکستان و ماوراء النهر برده اند في القول المشهور بين الجمهور ان العظام لاحس لها و اوردما عليه و له و اورد فيها ما وضح على و سنح لدى»؛ ۷۱. رسالة في تدبير الصحة بالمطعم والمشرب من املاء حنين بن اسحق العبادی، از روی خط ابن امين الدولة ابن التلميذ بیک واسطه؛ ۷۲. اعمار الادوية المفردة و المركبة: زهری اندلسی؛ ۷۳. انتخاب من لقط المنافع: ابوالفرج عبدالرحمن بن الجوزی (پیش از ۷۰۹) در باب؛ ۷۴. تقويم الادوية و الاغذية: محمد بن علی اسفراینی در دو باب و خاتمه، باب نخستین در ده فصل، دومی در هفت فصل، داروها در جدول گذارده شده با نامهای عربی و یونانی و فارسی داروها و نیمی از کتاب در جدول نیست و به نثر است.
[فهرستواره منزوی ۳۴۱۰/۵]
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۳۶۰
خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: ۱۰۰۴-۱۰۰۹ق، جا: یزد و اصفهان و اصفهان؛ محشی، دارای چهار تصویر: ۱. شکل قدح در تذكرة الكحالين، ۲. شکل جماع در باب ۷ مقاله ۱ كيفية حفظ الصحة و بیان ما يناسبها از ابن ابی المجد، ۳. تصویر چشم، ۴. شکل حقنه در باب ۱۵ اصول التركيب خجندی، با اعتراف نامه فروش ملامحمد شریف دلکه به دوازده تومان تبریزی به وکالت حاجی علی طبیب با صلح به پنجاه هزار دینار تبریزی در جمادی الاول ۱۲۲۲؛ تملک: محمد زکی پسر محمد محسن در ۱۲۲۱؛ خریداری محمد حسین بن محمد علی در ۱۱۲۲؛ جلد: تیماج، ۸۲۸گ، ۳۵سطر (۱۱×۲۰)، اندازه: ۱۸×۳۲سم [سنا: ف: ۱-۱۸۴]
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳۵۲۶-ف
نسخه اصل: همان نسخه بالا [فیلمها ف: ۲-۱۷۲]
● مجمع النوادر / تاریخ جهان / فارسی
majma‘-on navāder
بنبانی، فیض الله بن زین العابدین، ق ۱۰ قمری
banbānī, feyz-ol-lāh ebn-e zeyn-ol-‘ābedīn ( - 16c)
اهدا به: سلطان محمود شاه بن محمد شاه
تاریخ تألیف: ۹۰۳ق
از ملک القضاة صدر جهان فیض الله بن زین العابدین بن حسام بنبانی مؤلف دستور الحفاظ در تفسیر (بروکلمان ذیل ۶۱۰/۲) و تاریخ صدر جهانی (ا. ستوری ۱۰۹/۱) و خلاصة الحكايات (دیباچه کتاب حاضر). ا. ستوری از این کتاب و کتاب خلاصة الحكايات در شمار مؤلفات اویاد میکند (به نقل از مجمع النوادر تالیف محمد اقبال به زبان اردو) و نسخهای از آن نشان نمیدهد (ج ۱۲۳۸/۱). فیض الله بنبانی این کتاب را در چهل نادره (= نوادر) پرداخته و فهرست مندرجات آن را او خود در دیباجه چنین میآورد: مقدمه در بیان فضائل حضرت رسالت و خلفاء راشدین، ۱. نوادر رسائل عربیه، ۲. نوادر سلاطین، ۳. نوادر وزراء، ۴. نوادر علماء، ۵. نوادر دبیران، ۶. نوادر فضلاء، ۷. نوادر متفرقه، ۸ نوادر نکات، ۹. نوادر حكماء، ۱۰. نوادر نحاة، ۱۱. نوادر شعراء، ۱۲. نوادر اقتباس، ۱۳. نوادر کلام انبیا و صحابه و حکما به عربی، ۱۴. نوارد کلام حکماء به فارسی، ۱۵. نوادر اتفاقات، ۱۶. نوادر انقلاب زمانه، ۱۷. نوادر حیل، ۱۸. نوادر الفرح بعد الشده، ۱۹. نوادر اعراب و دهاقین، ۲۰. نوادر تعبیر خواب، ۲۱. نوادر اسخیا، ۲۲. نوادر بخلا، ۲۳. نوادر صبیان، ۲۴. نوادر زنان، ۲۵. نوادر قصاص، ۲۶. نوادر تصحیفات، ۲۷. نوادر مصلیان، ۲۸. نوادر متنبهان، ۲۹. نوادر طفیلیان، ۳۰. نوادر سائلان، ۳۱. نوادر ابوالعینا، ۳۲. نوادر ابن جصاص، ۳۳. نوادر اشعب طما، ۳۴. نوادر مجانین، ۳۵. نوادر مزاح، ۳۶. نوادر حکایات صوفیه. خاتمه در سبب تألیف این کتاب و دعاء پادشاه اسلام.
مؤلف در خاتمه چنین میآورد: «چون کتب متقدمان مطالعه