فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۲۲، ص ۴۱۷

۴۱۷ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۲۲
خط: ثلث، بی‌کا، تا: قرن ۱۲؛ ۵ص (۱۵۱-۱۵۵) [عکسی ف: ۱ - ۱۵۳] ۶. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: ۲۱۳۱/۴-عکسی آغاز و انجام: برابر خط: نسخ خوش، بی‌کا، تا: قرن ۱۳؛ ۴ص (۱۰۴-۱۰۷) [عکسی ف: ۱ - ۱۵۳] ۷. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۳۰۹۶/۴۰ آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق، کا: ابوالقاسم حسینی فرزند میرزا عزیز، تا: قرن ۱۳؛ محشی؛ ۲گ (۲۰۲پ-۲۰۳ر)، اندازه: ۱۵×۲۱سم [ف: ۳۳ - ۱۹۲] ۸. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۵۵۶/۲ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۱۳؛ جلد: مقوایی، ۲گ (۲۳ر-۲۴پ)، ۲۰سطر (۶×۱۱)، اندازه: ۱۱×۱۸سم [ف: ۸ - ۱۷۷] ۹. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۷۳۸۰ ض بی‌کا، بی‌تا [د.ث. مجلس] ● عبرة اللبیب بمصرع الکئیب / ادبیات / عربی ‘ibrat-ul labīb bi-maṣra‘-il ka’īb ابن نبیه، علی بن محمد، - ۶۱۹ قمری ebn-e nabīya, ‘alī ebn-e mohammad (- 1223) تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۷۶۵۱ بی‌کا، تا: با تاریخ ۹۹۸ق [د.ث. مجلس] ● عبرة للناظرین = سفرنامه خراسان / سفرنامه / فارسی ‘ebrat-on le-n-nāzerīn = safar-nāme-ye xorāsān گزارش سفر یکی از مستوفیان دربار و از نوکران دستگاه امیر تومان کشیکچی باشی است در رکاب همیونی از تهران به مشهد خراسان در سال ۱۲۸۴ و بازگشت از آنجا به تهران. وضع آن روزی دربار و رفتار بزرگان و لشکریان آن روزگار به شوخی و طنز یا آشکارا از آن پیداست. نام کتاب در ص ع است. در آن از میرزا عباس حکیم سمنانی پسر دایی مؤلف و از آقا میرزا محمد حسن حکیم باشی سمنان برادر او و در گذشت او یاد شده و شعر خود او هم در آن هست. فهرست فصل‌های آن: ۱. بیان قرض نمودن تنخواه به جهت تدارک سفر؛ ۲. بیان شرح حالات در گرفتن نوکر؛ ۳. بیان پیش آمد و قایعات از عرض راه و تفصیل حالات سرکار امیر تومان؛ ۴. بیان ورود به مشهد مقدس و وقایعات اتفاقیه آنجا از ناخوشی میرزا محمد و رسومات امیر تومان و مراجعت از آنجا به تهران؛ خاتمه در بیان شکر نعمت جناب آقای محمد مهدی خان کشیکچی باشی. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۴۳۰۳ آغاز: هو. مکن اندیشه من کوش که این مایه غم حیف باشد که بر آن خاطر محترم گذرد؛ انجام: و خانه دردمندان بتاریخ شهر ... ۱۲۸۴ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: ۱۲۸۴ق؛ جلد: روغنی مذهب، ۱۹۴گ، ۱۱ سطر (۶×۱۲)، اندازه: ۱۱×۱۸سم [ف: ۱۳ - ۳۲۷۰] ● عبرة للناظرین / ادبیات / فارسی ‘ebrat-on le-n-nāzerīn نثر ادبی پر استعاره و سنگین در گزارش این مطلب که هفتم محرم سال ۱۱۸۸ برابر با نوروز بوده و در محرم این سال «شهباز خان» که از بزرگان اهالی آذربایجان بوده و در دستگاه محمد کریم خان زند خدمت می‌کرده، فوت کرده و جنازه‌اش را به نجف اشرف منتقل نموده و در سوم صفر همان سال دفن نموده‌اند و مردم آذربایجان از غم از دست دادن وی بسیار اندوهگین بوده‌اند. شیراز؛ شاهچراغ؛ شماره نسخه: ۹۹۹ آغاز: بدان ای خسرو کامگار و ای عزیز عالی مقدار که این صحیفه ای است زرنگار از الفاظ رنگین و عبارات شیرین بمفاد عبرة للناظرین خط: نستعلیق شکسته، بی‌کا، تا: قرن ۱۳؛ مجدول؛ ۲۳گ، اندازه: ۱۲/۵×۲۲سم [ف: ۳ - ۶۳] ● عبرة للناظرین لتکمیل الناقصین / نحو، صرف / عربی ‘ibrat-un li-n-nāẓirīn li-takmīl-in nāqiṣīn عبدالله بن محمد ‘abd-ol-lāh ebn-e mohammad مختصری است در صرف و نحو مرتب بر «مقدمه» و سه «باب» و «خاتمه» که در آن مطالبی نیز از حکمت الهی و طبیعی و نجوم و احکام و علوم غریبه و حدیث و کلام و اخلاق و اخبار و آداب مشق و تجوید و غیره به‌مناسبت یا بی‌مناسبت آورده شده، و در این خصوص مؤلف در اکثر موارد به قدری پراکنده‌گویی کرده که کتاب را به‌کلی از موضوع اصلی خود بیرون برده است. (غلامعلی عرفانیان) مؤلف الذریعة این کتاب را دیده و بدون ذکر نام مؤلف آن را توصیف کرده است. آغاز: بسمله الحمدلله الفرد الازل الابد و الشکرلله الواحد الاحد الصمد الذی لم یلد و لم یولد ... مقدمة اعلم ان الصرف و النحو علمان انا محتاجون الیهما بقدر الکفایة حتی عرفنا الحروف و الکلمة و ما یتعلق بها و ینسب الیها بطور الاختصار لا التطویل الذی استحضرت بعد زمان قد صرفت العمر فی کلمات الزمخشری و الاخفش و امثالهما من آرائهم المنحرفة و دلائلهم المنکشفة من قوانین لاتکونون قطعیة بل ضوابطهم و دلائلهم ابیات معنکبوتیة ... انجام: فهذه العبادة عبادة المحب للمحبوب بالانقطاع و الوداع
۴۱۷

گزارش اشکال یا پیشنهاد