فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۲۲، ص ۴۱۴

۴۱۴ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۲۲
مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۲۳۴۲ آغاز: بسمله، حمدله و الصلاة و السلام على الصادع و الصادق الأمين و آله الميامين؛ انجام: و علموا أنهم بعد لم يتمكنوا من غصب الفقراء و المساكين ... خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن ۱۳؛ واقف: میرزا موسی خان، ۱۲۶۱؛ ۱۸۶گ، ۱۲ سطر، اندازه: ۱۴×۲۴سم [ف: ۲۱ - ۹۵۳] ● العباسية في المنطق / منطق / عربی al-‘abbāsīyya fī-l manṭiq لاری، محمد، ق ۱۲ قمری lārī, mohammad (- 18c) تاریخ تألیف: گویا پس از ۱۱۵۰ق رساله مختصری در قواعد منطقی که به جهت شخصی به نام «عباس» در یک «مقدمه» و سه «مقاله» دارای فصول و یک «خاتمه» نوشته: المقدمة: فی غاية المنطق و ماهیته و موضوعه؛ مقاله ۱. التصورات؛ ۲. القضايا؛ ۳. الحجة؛ الخاتمة: فی مواد الاقيسة. آغاز: حمداً لك يا من خلق الانسان علمه النطق و البيان و عرفه طريق التصديق بصفاته المقدسة بالحجة و البرهان. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۵۶۹۱/۱ آغاز: برابر؛ انجام: و أبصر أعينهما لرؤية حقائق الاشياء و طول عمرهما مادام الارض و السماء بحق أصحاب الكساء ... خط: نسخ، بی‌کا، تا: در عصر مؤلف؛ مصحح؛ ۲۱گ (۱پ- ۲۱ر)، ۱۷ سطر، اندازه: ۱۴/۵×۲۰/۵سم [ف: ۱۵ - ۸۸] ● العباسية فی النحو / نحو / عربی al-‘abbāsīyya fī-n naḥw لاری، محمد، ق ۱۲ قمری lārī, mohammad (- 18c) عوامل نحوی را با شواهد مختصر آورده، به جهت همان «عباس» نام که رساله سابق برای وی تألیف شده بود، در هفت «باب» که پنج باب آن در عوامل اسمی و دو باب در عوامل فعلی و هر کدام دارای انواع و یک «خاتمه» در عوامل معنوی می‌باشد. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۵۶۹۱/۲ آغاز: ان أحسن كلام يخرج من اللسان و أملح كلمات يركبه البيان حمد الله خالق النطق فى الانسان؛ انجام: و الثاني عامل المبتدأ و الخبر فان رفعهما بالابتداء و هو ... خط: نسخ، بی‌کا، تا: در عصر مؤلف؛ افتادگی: انجام؛ ۷۸گ (۲۱پ-۹۸پ)، ۱۷ سطر، اندازه: ۱۴/۵×۲۰/۵سم [ف: ۱۵ - ۸۸] ● عباسی و بندر لنگه / سفرنامه / فارسی ‘abbāsī va bandar-e lenge سدید السلطنه، محمد علی بن احمد، ۱۲۹۱-۱۳۶۲قمری sadīd-os-sāltane, mohammad ‘alī ebn-e ahmad (1874-1943) در هفت «بخش». تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۴۹۸۲/۳-ف نسخه اصل: دانشگاه ۲ و ۹۳۸۹/۱ [در فهرست تنها عنوان «التدقیق فی سیر الطریق» معرفی شده]؛ بی‌کا، بی‌تا [فیلمها ف: ۳ - ۱۲۰] ● عباسیه / حکومت و سیاست، اخلاق / فارسی ‘abbāsīye واعظ استرآبادی، سلطان حسین بن سلطان محمد، ۹۸۷؟ - ۱۰۸۲ قمری vā‘ez-e estarābādī, soltān hoseyn ebn-e soltān mohammad (1580 - 1672) اهداء به: شاه عباس دوم این کتاب در اخلاق پادشاهان و وظایف پادشاهی است دارای یک «استشهاد» و یک «اكتشاف» و سه «مقدمه» و چهار «فصل» و «خاتمه». مؤلف این کتاب را به نام شاه عباس دوم کرده و در دیباچه از او و از نام کتاب یاد می‌کند. مؤلف در فصل چهارم (= در حکایات متفرقه) داستان سلیمان و بلقیس را که در قرآن است به شرح آورده و اشعار بسیار از منظومه (بحر متقارب) سلیمان و بلقیس نظام استرآبادی را که ظاهراً «نگین سلیمان» نام دارد در آن گنجانیده و گاه چند صفحه از کتاب را به نقل ابیات این مثنوی اختصاص داده است. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۳۰۰-فیروز آغاز: الحمد لمالک الملک و خالق العباد ... اما بعد از ادای حمد قادر مختار ... چون نواب ملک احتجاب ... شاه عباس الحسینی ... الثانی ... در اوان شباب منظور نظر عاطفت حق سبحانه گردید ... اقل عباد سلطان حسین واعظ دار المومنین استرآباد ... صفحه ای چند از کلمات حکمت آیات ملوک کلام در طریق سلوک با خاص و عام انشاء و املاء می‌نماید مسمی به رساله عباسیه؛ انجام: ابتدای رساله شکرالله ×× انتهایش دعای دولت شاه / سایه دولتش مخلد باد ×× بنبی و آله الا مجاد خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۱۲؛ دارای سر لوح، مجدول، در ذیل آخرین صفحه اشعاری است به قلم شکسته نستعلیق لطف علی بن آقا محمد شهیر به لله مورخ ۱۲۶۱ و محمد بن محمد مهدی خان شیرازی؛ جلد: تیماج قرمز، ۳۷۲ص، ۱۷ سطر، اندازه: ۲۱/۵×۱۱/۵سم [ف: ۲۱ - ۱۴۰] ● عبدالعظیم الحسنی (ترجمه) = ترجمة عبدالعظیم
۴۱۴

گزارش اشکال یا پیشنهاد