فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۲۲، ص ۴۱۱

۴۱۱ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۲۲
وجه كان و إلا يلزم صحة صلاة من ظن كون صلاة الصبح أربع ركعات و عمل علی وفقه و لايخفی فساده و كونه خلاف الواجب على المشافهين أن لايحضروا عند المعصومين عليهم السلام و يأخذوا حكم الله تعالى منه عليه السلام؛ انجام: لايجوز المسامحة و العمل بأى ظن يحصل ما لم يطمئن اليه النفس بحيث لم يبق لها تزلزل فى الأمر الذى يعلمه و يدل على ذلك ايضاً قولهم عليهم السلام، لاعمل إلا بالنية و نحو ذلك فتأمل فى هذا المقام فانه من مزال الأقدام. خط: نستعلیق، کا: محمد علی بن محمد حسین ساروی مازندرانی، تا: ۱۲۳۴ق، جا: كربلا؛ کاغذ: فرنگی، ۲گ (۴۳پ-۴۴ر)، ۲۵ سطر، اندازه: ۱۰×۱۵سم [ف: ۳۹ - ۳۴۴] ● العبادة الحقيقية / عرفان و تصوف / عربی / فارسی al-‘ibādat-ul ḥaqīqīya رشتی اصفهانی، محسن بن محمد رفیع، ۱۲۱۵-قرن ۱۳ قمری raštī esfahānī, mohsen ebn-e mohammad rafī‘ (1801-19c) در بیان عبادت حقیقی و اطاعت واقعی که از صاحب شرع وارد شده، خصوصاً آنچه درباره نماز از صاحب شریعت نقل شده است. با اشعاری از عارفان و صوفیان معروف به فارسی. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۲۲۳۵/۳ آغاز: احمده وأصلی علی أحمده و بعد فيقول الإثم ... ان هذه ارجوزه غليها لولدى وفلذه كبرى فلان حفظه الله بطرز اله العرفان و مذاقهم؛ انجام: میان جان و جانان وصل و هجران ×× من آن خواهم که آن جانان پسندد. خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، ۳گ (۷پ-۱۰ر)، اندازه: ۱۹×۲۸سم [محدث ارموی مخ: ۲ - ۹۹۴] ● العبادة فی المكان المغصوب / فقه / عربی al-‘ibāda fī-l makān-il maġṣūb قزوینی، حسین بن محمد ابراهیم، ۱۱۲۶؟-۱۲۰۸ قمری qazvīnī, hoseyn ebn-e mohammad ebrāhīm (1714 - 1794) تاریخ تألیف: ذیحجه ۱۱۸۴ق آغاز: بعد الحمدلله علی نعمائه و الصلاة و السلام ... هذا ما جرى به القلم بعون من عم الانسان ما لم يعلم فی حكم العبادة فی المكان المغضوب. انجام: نعم ملازمة الاحتياط طريق منجاة و وسيلة السعادات و الحمدلله ولى النعمات و الصلاة على رسوله و آله التقاة. ۱. اصفهان؛ مدرسه صدر بازار؛ شماره نسخه: ۷۸۹/۳ آغاز و انجام: برابر خط: نسخ، کا: محمد شفیع بن عبدالحمید حسینی، تا: ۱۱۹۰ق؛ ۱۰گ (۲۸پ-۳۷ر)، اندازه: ۱۵×۲۱سم [ف: ۳ - ۵۹۰] ۲. قم؛ زنجانی (آیة الله)؛ شماره نسخه: ۷۶/۶ آغاز: برابر خط: نستعلیق، کا: باقر بن حاج امین کاشانی، تا: ۱۱۹۴ق؛ ۴گ (۱۵۳پ-۱۵۷ر)، قطع: خشتی [چند نسخه-ف: - ۲۲۱] ● العبادلة / عرفان و تصوف / عربی al-‘abādila ابن عربی، محمد بن علی، ۵۶۰ - ۶۳۸ قمری ebn-e ‘arabī, mohammad ebn-e ‘alī (1166 - 1241) سخن در این رساله از حقایق و اسرار صاحبان اسم عبدالله یا عبدالرحمان یا عبد ربه و نظائر اینها است؛ محیی الدین خود از این کتاب در فهرست مصنفات یاد کرد و گورگیس عواد چند نسخه از کتاب العبادله ابن العربی را در موزه عراق (بخشی از کتاب) برلین و قاهره نشان داده است. چاپ: القاهرة، مكتبة القاهرة، تحقیق عبدالقادر احمد عطا، الطبعة الاولی، ۱۹۶۹ [دنا ۴۱۸/۷؛ مجله مجمع العلمی العربی: ۳۹۷: ۳۰ فهرست دارالکتب ۳۴۷: ۱ فهرست ازهر ۳، ۶۱۸ و برلین: ۲۹۷۹] ۱. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۳۹۲۰/۱۸ انجام: پایان ملتقطات از عبادله: و ما يعرف هذا الاقليل من العارفين و قال انتهى محيط الدائره على نقطه ابتدائها فالخواتم اعیان السوابق و ان كان بينهما امد انزله بعون الملك الوهاب. نسخه دو بخش ناتمام از کتاب العبادله است بخش اول پس از پایان تأویل سوره توحید - منقول از کاشی - بلافاصله بدون هیچ گونه سرآغازی شروع می‌شود: «من العبادله منهم يوسف بن عبدالصمد قال الرجل من عرف الفريقين»، بخش دوم به دنبال بخش اول و با این عنوان آمده است: «زبدة ملتقطه من كتاب العبادله للشيخ الاكبر رضى الله عنه تكلم فيها على الحقائق بالنسبه الى الاسماء المنزله منهم عبدالله بن محمد قال كثرة الطرق من اجل تعدد الحقائق»؛ بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: شکری، جلد: تیماج، ۲۲ص (۷۴۶-۷۲۴)، اندازه: ۱۳/۵×۲۱سم [ف: ۱۰ - ۱۹۶۶] ۲. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۳/۳-ف نسخه اصل: موزه تونیه ۵۹۳۱؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا [فیلمها ف: ۱ - ۴۰۱] عبارات جمع من علماء الامامية فی زيد بن على ← منزلة زيد بن على عند علماء الامامية ● عباراتی از سید حیدر آملی / عربی
۴۱۱

گزارش اشکال یا پیشنهاد