قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۶۸۳۹/۴
آغاز: الحمدلله رب العالمین ... اما بعد فقد من الله على بعض الفقراء بتوسط فیض الاولیاء المجاهدین هداية الطريق؛ انجام: و اجعلنا من الراضين بقضائك و حكمك یا ارحم الراحمين و نجنا من جور الظالمين
کا: ابوتراب قزوینی، بیتا؛ جلد: تیماج قهوهای، ۸گ (۵۰پ- ۵۷پ) [ف: ۱۸ - ۳۳]
● شریعت و طریقت و حقیقت / عرفان و تصوف / فارسی
šarī‘at va tarīqat va haqīqat
نعمة الله ولی، نعمة الله بن عبدالله، ۷۳۰؟ - ۸۳۴ قمری
ne‘mat-ol-lāh-e valī, ne‘mat-ol-lāh ebn-e ‘abd-ol-lāh (1330 - 1431)
[دنا ۱۱۸۴/۶؛ فهرستواره منزوی ۶۱۳/۷]
۱. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۴۹/۸
بیان شریعت و طریقت و حقیقت؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۲؛ کاغذ: سفید، جلد: تیماج قهوهای، ۱۷ص (۳۸-۵۴)، ۲۰ سطر (۷×۱۳)، اندازه: ۱۱×۱۸سم [سنا: ف: ۱ - ۷۴]
۲. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۴۹/۱۰
در شریعت و طریقت به روش پرسش و پاسخ؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۲؛ کاغذ: سفید، جلد: تیماج قهوهای، ۵ص (۶۰- ۶۴)، ۲۰ سطر (۷×۱۳)، اندازه: ۱۱×۱۸سم [سنا: ف: ۱ - ۷۴]
● شریعت و طریقت و حقیقت / عرفان و تصوف / فارسی
šarī‘at va tarīqat va haqīqat
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۵۹۷۲/۱
در چند باب با عنوانهای «اگر ترا پرسند - جواب بگو» در آن از درویشی هم گفتگو شده است؛ خط: نستعلیق، کا: حسین بن حاج محمد ترشیزی، تا: ۱۸ ذیقعده ۱۰۹۴ق؛ کاغذ: سپاهانی، ۱۶گ (۱-۱۶)، ۱۷ سطر (۷×۱۴)، اندازه: ۱۲×۱۸سم [ف: ۱۶ - ۱۷۱]
● شریعت و طریقت و معرفت و حقیقت / عرفان و تصوف / فارسی
šarī‘at va tarīqat va ma‘refat va haqīqat
نورعلیشاه، محمد علی بن عبدالحسین، ۱۱۶۰؟ - ۱۲۱۲ قمری
nūr-‘alī-šāh, mohammad ‘alī ebn-e ‘abd-ol-hoseyn (1747 - 1798)
در حدود دویست بیت میباشد ولی عبارت و مطالب آن عادی نیست و خیلی به کتب افسانه و داستان شباهت دارد و قرینهای که از نورعلیشاه باشد از خود رساله به دست نیامد. این رساله داستانی است از اسرار طلب و سلوک، تجلی و سریان حقیقت و ولایت و راز پیری و مریدی و پارهای از آداب تصوف عامی و شاید برای خواندن در نقالیهای و سخنوریهای صوفیانه است. نشانههای دقیقی از منابع و مکتبهای مختلف در آن به چشم میخورد. (مثلاً در سخن درباره آفرینش آدم و سرشت او از گل و از ازیل = شیطان) و نیز نشانیها و اصطلاحات علی اللهی. از جمله نامهایی که در این داستان یاد شده: هفت شاهزاده (سلطان بابوس (ظ ناووس)، سید محمد کوره سوار، سید بوالوفاء سید حبیب شاه، سید شهاب الدین، سید مصطفی و میر)، استاد محمد دمشقی، رزبانو خاتون، سلطان صحاک، پیر علی، بن یامین، ایوت باغبان، شیخ عیسی و خانه او در پردیور و شاه بابا خوشین.
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۱۵۸/۹
خط: نسخ، کا: محمد علی بن سید عرب حسینی، تا: ۱۲۳۱ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج، اندازه: ۱۰/۵×۱۵/۵سم [ف: ۳ - ۴۳۴]
شریعت و طریقت و معرفت و حقیقت (رساله در بیان) ← سرانجام نامه
الشریف المرتضی ← مفخرة الشيعة الشريف المرتضى
● الشريفية = ارجوزة في المنطق / منطق، شعر / عربی
aš-šarīfiyya = urjūzat-un fī-l-manṭiq
کاشفی، جعفر بن ابی اسحاق، ۱۱۸۹ - ۱۲۶۷ قمری
kašfī, ja‘far ebn-e abī-eshāq (1775 - 1851)
تاریخ تألیف: ۱۲۱۱ق؛ محل تألیف: نجف
منظومهای است در ۳۴۰ بیت شامل قواعد منطقیه با عناوین «قانون، قانون» و دارای ده «باب» و «خاتمه». در ابیات پایانی نام مؤلف هم نام با امام ششم (ع) معرفی شده: «و ناظم المسائل المهمة ×× خوطب باسم سادس الائمة».
آغاز: بسم الآله فتح كل الالسنة ×× و الحمد لله جميع الازمنة / قد عجزت عن حمده الفحول ×× مادرى الموضوع و المحمول ... / واقدم العلوم علم المنطق ×× لان هذا منشاء التنطق / الموسوى ابن ابى اسحاقا ×× يكشف عن منطقة النطاقا ... / حررتها مثنى التصنيف ×× للنجف الاشرف للشريف / منه الى تصنيفها رعيت ×× فاالشريفية قد سميت ...
انجام: انى اذا خوطبت بالنداء ×× ج و عين قبل قا و الراء / فالحمد لله يكون اهله ×× لا قاصرا بل بالغا اهلا له / ثم صلوة الله فى المدام ×× على النبى الهادى الانام / و آله البررة الاطهار ×× من مبدء الليل الى النهار / و الختم فى الف مضى من هجرة ×× و المأتين ثم احدى عشرة
[دنا ۱۱۸۶/۶ (۱۸ نسخه)؛ الذریعة ۱۸۸/۱۴؛ التراث العربی المخطوط، ج۸ ص۱۵۳-۱۵۴]
شرح و حواشی: