mūsavī xosrošāhī, mohammad bāqer ebn-e hāšem (-20c)
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۷۲۷۵/۵
آغاز: بسمله سبحان من لا شبیه له فی ذاته و لا شریک له فی ملکه ... فیقول المسکین المستکین محمد باقر بن هاشم ... ان هذه وجیزة خطر بالبال فی ارث الشیعة؛ انجام: فاشتراطها و لا وجه له ثم ذلك بعون الله ... و الحمدلله تعالی اولاً ... من سنه سبع و خمسین و ثلثمائه و الف و انا الاحقر محمد باقر بن هاشم الموسوی الخسروشاهی ۱۳۵۷.
خط: نسخ، کاتب = مؤلف، تا: قرن ۱۴؛ مصحح؛ جلد: تیماج قرمز، ۳۰ص (۱۶۰-۱۸۹)، اندازه: ۱۷×۲۰/۵سم [ف: ۴۷/۲ - ۱۱۰]
● شریعت بیان / کلام و اعتقادات / فارسی
šarī‘at-e bayān
مانند اساسنامهای حزبی و امروزی است برای یک طریقت که ادعای فراگیر بودن همه ادیان و مکاتب را دارد و هر چه آنها نتوانستهاند آشکارا بگویند این شریعت آن را بیان میکند. از آیات قرآن و احادیث استفاده کرده، تأویلها کرده است از نقطه و حروف و صلواتی که بر آنها درست شده سخن گفته است و نمازهایی که در اوقات پنجگانه است، اما پس و پیش کرده است شبیه کتب بابیه و بهائیه است، کتاب «بیان» یا «احکام بیان» آنها نیست.
قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: ۳۸۶۰
آغاز: شریعت بیان ترتیب منتظم ومقرری است در حوادث کونیه که خداوند سبحانه مدار ترقی عالم کون و اجسام را بر آن نهاده؛
انجام: و ایشان را در چنان عصر از دست اجانب خلاصی نمود و بعد چه [مشامت] نوع اخلاق تباه واعتقاد فاسد بود که دوازده هزار افغان از اول ایران تا آخر آن را تارج نمودند و ملت فرانسه
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ افتادگی: انجام؛ جلد: مقوا، ۶۵گ، ۱۹ سطر، اندازه: ۱۸×۲۲سم [ف مخ: ۳ - ۱۲۸۶]
● شریعة الشیعة و دلائل الشریعة = شرح المفاتیح / فقه / عربی
šarī‘at-uš šī‘a wa dalā’il-uš šarī‘a = š.-ul mafātīḥ
فتونی اصفهانی، ابوالحسن بن محمد طاهر، - ۱۱۳۸ قمری
fotūnī esfahānī, ab-ol-hasan ebn-e mohammad tāher (-1726)
وابسته به: مفاتیح الشرایع؛ فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی (۱۰۹۱-۱۰۰۶)
شرحی است بر مفاتیح الشرایع فیض کاشانی. [دنا ۱۱۸۳/۶؛ الذریعة ۱۸۷/۱۴]
شیراز؛ علامه طباطبائی؛ شماره نسخه: ۱۴۷۳
آغاز: الحمدلله العلیم الخبیر و الصلاة علی محمد نبیه البشیر النذیر؛
انجام: هذا ما جینا به فی النجف الاشرف علی مشرفها السلام آخذا من الشارح - سلمه الله تعالی - علی ان ننقل من خطه و نصحح ثم نبعثه الیه حتی ناخذ من المقابلة آخر شهر رمضان المبارک عام الحادی و الثلاثین و المائة بعد الالف، و الحمد لله علی کل حال، کتب هذه الاحرف بیده الجانیة محمد بن علی الشوشتری
از اول کتاب تا مفتاح: «قیل تستحب فی شهر رمضان صلاة الف رکعة بالتوزیع»؛ خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ مصحح، محشی با نشان «منه عفی عنه»؛ ۷۴گ، اندازه: ۱۹/۵×۲۹سم [نسخهپژوهی: ۲ - ۱۸۹]
الشریعة النبویة فی شرح اللمعة الدمشقیة ← مطلع الانوار الغرویة فی شرح اللمعة الدمشقیة
● الشریعة النبویة من تفسیر اللمعة الدمشقیة / فقه / عربی
aš-šarī‘at-un-nabawīyya min tafsīr-il-lum‘at-id-dimašqīyya
وابسته به: اللمعة الدمشقیة فی فقه الامامیة؛ شهید اول، محمد بن مکی (۷۳۴-۷۸۶ق)
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۷۲۱
آغاز: بسمله. و به نستعین. الحمد لله رب العالمین ... و سلک بی نهج الرشد و الصواب انه الکریم الوهاب. قوله قدس سره: کتاب الصلوة. تطلق الصلوة لغة علی عدة معانی کالدعاء و الرحمة؛
انجام: و لیس ذلک من الحکایة المطلوبة فی الاذان (و قد تم الجزء الثالث من کتاب الشریعة النبویة فی شرح اللمعة الدمشقیة)
جزء سوم؛ خط: نسخ، کا: زین بن شیخ باقر بن شیخ محمد حسن بن شیخ زین نجفی، تا: ۱۲۵۰ق؛ مهر: «من کتب الاقل محمد باقر الاصفهانی»؛ تملک: میرزا موسی موسوی خرم آبادی در ۱۲۵۵، عبدالوهاب رضوی در مشهد؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج مشکی، ۱۵۳گ، ۲۷ سطر (۲۹/۵×۲۰)، اندازه: ۱۲×۲۳سم [ف: ۷ - ۲۷۵۲]
● الشریعة و الحقیقة / عرفان و تصوف / عربی
aš-šarī‘at-u wa-l-ḥaqīqa
حسینی قزوینی، ابوتراب بن محمد، ق ۱۳ قمری
hoseynī qazvīnī, abū-torāb ebn-e mohammad (- 19c)
در این که شریعت و حقیقت یک چیز است گر چه بعضی گمان کرده اند دو چیز است، و در آغاز بدگویی بسیار از علمای ظاهر کرده و آنان را جاهل نامیده و ضمناً آیه «و لقد من الله علیکم اذ بعث فیکم رسولا» را تفسیر صوفی مینماید.