فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۲۱، ص ۳۲۸

۳۲۸ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۲۱
۱۳۷۰/۱۱/۱۷ش و به خط خودش؛ جلد: پلاستیک، ۱۳۰گ، ۱۰ سطر، اندازه: ۱۶/۵×۲۱/۵سم [ف: ۲۳ - ۱۶] صاحب الزمان ← پیشاهنگ صاحب الزمان صاحب الزمان ← ابواب احوال صاحب الزمان ● صاحب الزمان (ع) / کلام و اعتقادات / فارسی sāheb-oz-zamān تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۹۴۶۹/۱۴۵ منقول از رساله اصول دین ملا احمد اردبیلی (قرن ۱۰ق)؛ خط: نستعلیق، کا: محمد طاهر اراسنچی، تا: ۵ شوال ۱۱۰۷ق؛ ۱ص (۳۲۹) [مختصر ف: - ۶۸۰] صاحب الشفاعه ← ذات الشفای کردی ● صاحب الغار فی المرو / فارسی sāheb-ol qār fe-l marv عارف منشی، محمد، ق ۱۴ قمری 'āref-e monšī, mohammad (- 20c) ۱. اصفهان؛ صارم الدوله (کتابخانه فرهنگ اصفهان)؛ شماره نسخه: ۹۵۱/۳ خط: نستعلیق، کا: محمد قلی نوری، تا: ۱۸ محرم ۱۳۰۲ق؛ ۱۳ سطر [ف: - ۸۱] ۲. اصفهان؛ صارم الدوله (کتابخانه فرهنگ اصفهان)؛ شماره نسخه: ۹۵۰/۳ آغاز: رساله علمیه عربیه که موسوم به «الانسان» و در ۱۵ روز یکدفعه در اسلامبول بطبع رسیده منتشر میشود؛ انجام: از حکایت او معلوم میشود که اسمش «احمد بدرالدین» بوده و اکنون عمرش نیز بحدود یکصد و چهل و سه رسیده است خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: ۱۳۰۹ق؛ ۹ص (۳۵-۴۳)، ۱۳ سطر (۱۰×۱۵)، اندازه: ۱۸×۲۲سم [ف: - ۷۷] ● صاحب فخ / تاریخ / عربی sāheb-e fax خرسان، طالب، ق ۱۵ قمری xarsān, tāleb (- 21c) بررسی تاریخی است از سال ۱۴۵ تا ۱۶۹ق و دوران حکمرانی موسی الهادی بن ابی جعفر منصور عباسی و شهادت برخی از اولاد اهل بیت علیهم السلام که در رأس آنان حسین بن علی بن حسن صاحب فخ می باشد که در ۸ ذیحجه ۱۶۹ در نزدیکی مکه در مکانی به نام بئر فخ به شهادت رسیده است. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۲۱۱۳ آغاز: الحمد لله الذی هدانا الى مناهج الایمان و الاسلام و ارشدنا الى معالم الحلال و الحرام و الصلاة و السلام علی نبینا نبی الرحمة؛ نسخه اصل: کتابخانه مولف - قم؛ خط: نسخ، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ ۴۰ص [عکسی ف: ۶ - ۱۳۹] ● صاحب الفنون (رساله) / کیمیا / عربی ṣāḥib-ul funūn (r.) افلاطون، ۴۲۷؟ - ۳۴۷ ؟ قبل میلاد aflātūn (-427 - -347) منسوب به افلاطون. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ض۱۰۷۹۵ خط: نستعلیق، کا: علی اکبر، تا: ۱۲۶۶ق، جا: تهران [الفبائی: ۳۷۸] ● صاحب نامه / شعر / فارسی sāheb-nāme محمود میرزا قاجار، ۱۲۱۴ - ۱۲۷۱ ؟ قمری mahmūd mīrzā qājār (1800 - 1855) مثنوی است در چهارده «مقاله» با دیباچه‌ای به نثر که در آن از خود سراینده و کتاب نام برده و از حسام السلطنه و والده امیرزاده که به دستور او این مثنوی سروده شده یاد شده است. [الذریعة ۱۰۱۱/۹ و ۲۳۳/۱۹؛ رجال ایران ۱۵/۴؛ دنا ۳/۷] تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۵۱۷۱ آغاز: هر سخن را بیان خدا باشد ×× جز خدا دیگری چرا باشد / جان و نطق و بقا بما او داد ×× سر و چشمان و دست و پا او داد؛ انجام: یاد من پیش صاحبش تو بکن ×× من همه از شما، شما از من خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۱۳؛ کاغذ: فستقی، جلد: رویه میشن، ۱۸گ، ۱۲ سطر، اندازه: ۱۳×۱۹سم [ف: ۳ - ۵۲۸] الصاحبی ← فقه اللغة و سنن العرب فی کلامها صاحبیه ← دیوان سعدی شیرازی ● صاحبیه / عرفان و تصوف / فارسی sāhebīyye غجدوانی، عبدالخالق بن عبدالجمیل، - ۶۱۷ ؟ قمری qojdavānī, ‘abd-ol-xāleq ebn-e ‘abd-oj-jamīl (- 1221) رساله‌ای است کوتاه در بیان مقامات مرشد خود، ابویعقوب یوسف بن ایوب همدانی (- ۵۳۸ق) (در برخی از نسخه‌ها ابویوسف یعقوب همدانی آمده). آغاز: بسمله الهی باخص صفاتک و بعز جلالک ... همی گوید ضعیف ترین ...
۳۲۸

گزارش اشکال یا پیشنهاد