آغاز: برابر؛ انجام: فالکافر من جهد نبوتی و العنيد من جهد ولاية على بن ابيطالب (ع). من كتاب انورا النعمانية
خط: نسخ، کا: حسن بن باقر رائی، تا: قرن ۱۳، جا: تبریز؛ مصحح، محشی، حاشیهای به خط آیت الله میرزا محمد علی بن میرزا ابوالقاسم اردوبادی تبریزی غروی (- ۱۳۸۰ق) در برگ سوم نسخه آمده؛ تملک: میرزا محسن غروی شریبانی به سال ۱۳۴۳ق، وی میبایست همان میرزا محسن بن آیت الله ملا محمد شریبانی تبریزی (درگذشته: حدود ۱۳۸۵ق) باشد؛ جلد: مقوا، ۹۶گ، ۱۸ سطر (۱۱×۱۶)، اندازه: ۱۷×۲۱/۵سم [ف: ۴۰ - ۶۶]
۳. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۳۹۰۳
آغاز: برابر؛ انجام: فأنت حر ففعل ذلك و هرب الفرزدق و نجی، و الحمدلله رب العالمين
خط: نستعلیق، بیکا، تا: رجب ۱۲۲۹ق؛ پس از کتاب قطعهای از نیمه دوم کتاب جامع الاخبار نوشته شده است؛ جلد: تیماج قهوهای [ف: ۱۰ - ۲۸۳]
۴. تبریز؛ ملی؛ شماره نسخه: ۳۲۰۳
آغاز: برابر؛ انجام: فلما فرغ ناول الا بريق محمد بن الحنفية و قال یا بنى لو كان هذا الابن حضرنى دون ابيه لصببت على يده و لكن الله عزوجل يابى ان يساوى بين ابن و اب اذ جمعهما في مكان قد صب الاب على الاب فلیصب الابن على الابن فصب محمد بن الحنفية على الابن ثم قال الحسن العسكرى فمن اتبع علياً فهو الشيعي
خط: نسخ، کا: ملک محمد، تا: ۱۲۴۵ق؛ مهر: «الواثق بالله محمد بن محسن»؛ کاغذ: فرنگی، جلد: چرمی، ۱۲۶گ، ۱۸سطر، اندازه: ۱۵×۲۱/۵سم [ف: ۲ - ۹۲۵]
۵. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۴۱۸۰
کا: حسین بن رجبعلی، تا: سهشنبه ۱۵ صفر ۱۲۴۷ق؛ جلد: تیماج مشکی، ۹۶گ، ۱۹ سطر، اندازه: ۱۴×۲۰سم [ف: ۱۱ - ۱۸۸]
۶. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۲۳۲۴
آغاز: برابر؛ انجام: فانت حر ففعل ذلك وهرب الفرزدق ونجی والحمدلله رب العالمين.
خط: نسخ، کا: حسنعلی بن رسول، تا: دوشنبه ۲۳ محرم ۱۲۴۷ق، جا: تبریز؛ مصحح، محشی؛ مهر: کاتب «الواثق بالله الغنى عبده حسنعلی» (مربع)؛ جلد: تیماج مشکی، ۱۰۸گ، ۱۹ سطر، اندازه: ۱۵×۲۱سم [محدث ارموی مخ: ۲ - ۹۴۴]
۷. مشهد؛ شیخ علی حیدر؛ شماره نسخه: ۲۱/۲
آغاز: برابر؛ انجام: لكن قد صب الاب على الاب فليصب الا بن على الابن فصب محمد بن الحنفية على الابن. ثم قال الحسن العسكرى (ع) فمن اتبع عليا فهو الشيعي
کا: ابن المؤلف محمد حسین، تا: ۲۶ ربیع الثانی ۱۲۵۵ق؛ جلد: چرم زرد، ۱۲۱گ (۸۶پ-۲۰۶پ)، ۱۷ سطر، اندازه: ۱۵/۵×۲۱/۵سم [مؤید: ۱ - ۵۶]
۸. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۹۲۵۰
آغاز: برابر؛ انجام: قال الحسن العسكرى فمن اتبع عليا في ذلك فهو الشيعى
خط: نسخ خوش، کا: حاجی آقا بن عبدالله التبریزی، تا: یکشنبه ۱۸ شعبان ۱۲۶۳ق، جا: تبریز؛ رکابهدار؛ یادداشت امانت گرفتن محمد باقر از حاجی میرزا علی امام جمعه تبریزی؛ جلد: تیماج مشکی، ۸۶گ، ۱۷ سطر، اندازه: ۱۷×۲۲/۵سم [ف: ۳۰ - ۳۴]
۹. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۴۵۴۳/۱
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ شاید به خط مؤلف؛ ۸۵گ (۱پ-۸۵ر)، ۱۷ سطر، اندازه: ۱۷×۲۲سم [ف: ۱۲ - ۱۱۹]
● الشهاب الثاقب و النجم العاقب / اصول فقه / فارسی
aš-šahāb-uṯ ṯāqib wa-n najm-ul ā‘qib
اخباری، محمد بن عبدالنبی، ۱۱۷۸ - ۱۲۳۲ ؟ قمری
axbārī, mohammad ebn-e ‘abd-on-nabī (1765 - 1817)
وی در کلام و الهیات و حدیث و فقه و اصول ید طولی داشت و به خوبی میتوانسته معارف و لطائف را با یکدیگر تطبیق دهد. میرزا محمد هشتاد مجلد در فنون مختلف عقلی و نقلی و شهودی تألیف نموده که مشهورترین آنها «تسلیة القلوب» اوست که کتابی کشکولی مشتمل بر هشتصد هزار بیت میباشد. نامبرده از اخباریان سرسخت است که در این کتاب عمل به احادیث اهل بیت را واجب و اجتهاد و عمل بر ظن و گمان را حرام دانسته و گفته است: «و چون حرمت اجتهاد و عمل بر ظنون و استعمال آن در استنباط و اثبات احکام فرعیه و ضعيه از جمله ضروریات مذهب امامیه ایدهم الله میباشد کما صرح به الصدوق ره في اعتقاداته و صحابه و تابعین همه مذهبی بر عمل به اخبار بوده و از تصرفات ظنیه سخت بیزار بوده اند قد دلت الايات البينات و الاخبار المتواترات على ما كانوا مؤيدات بالاجماعات المتفقات حيث لا يسع المتتبع انکار تلك البينات ...». (غلامی مقدم)
آغاز: الحمدلله الذى نصب المحجة و اعلامها و بينها بمصابيح الحجة و اتمامها ... اما بعد بر دانایان روشن ضمیر و هوشمندان صفا تخمیر.
انجام: وليكن هذا آخر ما اردنا جمعه و بیانه و الحمدلله سبحانه ...
[دنا ۱۲۶۹/۶]
۱. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۸۹۶۲/۲
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، کا: محمد بن محمد علی بن محمد خراسانی قائنی سرچاهی مشهدی، تا: ۲۱ رمضان ۱۲۵۰ق؛ مجدول؛ ۶۱گ (۳۸پ-۹۸ر)، ۲۶ سطر، اندازه: ۱۰×۱۵سم [ف: ۲۳ - ۱۳۱]
۲. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: ۲۰۷۶
آغاز: برابر انجام: و لما كان الفراغ من جميعها ضحية يوم الجمعة ... محمد بن عبدالنبی العامري العربی النجدی ثم الاسترآبادی