rāzī, mohammad ebn-e zakarīyā (866 - 926)
در آن از هرمس و ارسطو و ماریه و اسطویس و اسکندر و بطروس و مالیوس و بعنوس و ذی مقراط و اسطالس و سرخس و افلاطون و وزیر خالد و دمیوس و هرقل و جالینوس و مقدیس و بلسوس و وسم و ملاخس و اسطوط و اقراطیس و آندریای حکیم و ابوالوقرو سالم حرانی یاد شد.
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۰۸۷/۱۳
آغاز: بسمله. کتاب شواهد الحجر از مصنفات محمد ابن زکریای رازی فی حجره و تدبیره. حمد. صلوة. اما گفت بعده محمد ابن زکریا: بتحقیق که پیشتر گذشت از برای ما پیش از این کتاب هفت کتاب؛ انجام: در او هست کفایت از برای استشهاد بر آن چیزیکه اراده داریم ما پس هر آینه تمام کردیم کتاب خود را که مسمی است بشواهد.
بیکا، تا: با تاریخ ۱۲۸۹ق؛ این هشتمین کتاب است و کتابهای دیگر اینها است: اشیا در صناعت الهیه، حجر، تدابیر در حجر، اکسیر، مراتب شرف صنعت، راحت، تدابیری که آزمایشگر بدان نیازمند است (دیباچه)؛ ۱۳گ (۲۶پ-۳۸پ) [ف: ۴ - ۱۰۳۷]
● شواهد الحق فی القلب / عرفان و تصوف / عربی
šawāhid-ul ḥaqq-i fi-l qalb
ابن عربی، محمد بن علی، ۵۶۰ - ۶۳۸ قمری
ebn-e ‘arabī, mohammad ebn-e ‘alī (1166 - 1241)
شواهدی که در قلب بندگان نهاده شده و میتوان با آنها حق را یافت و خدای را شناخت. در این رساله بیست و هفت شاهد از آنها را با عناوین «باب، باب» شمرده شده است.
آغاز: بسمله. قال الشيخ الامام محيى الدين. هذا كتاب يتضمن ماياتى به شواهد الحق فى القلب من العلوم الالهيه ... و هذه هى الشواهد التى يبقى فى قلب العبد بعد الانفصال من مقام المشاهده. باب الاشتراك فى التقدير قال الشاهد يقع الاشتراك بين الحق و الخلق
انجام: قال ليس العجب منهذا البحر و انما العجب من الريح التى تموجه الاوان الريح انفاسك فكل سفينة لا يكون ريحها منها فهى فقيره فعليک بوحى السماء فى حق نفسک ... و بوحى العسلفى حق روحک و بوحى اللبن فيحق من تبلغه كلامک و لا يراک فانه ارضى و ارجی و انجي و استوفی الوارد و الحمدلله رب العالمين.
[دنا ۱۲۵۶/۶؛ کشف الظنون: ۱۴۳۱؛ دارالکتب ۳۵۴: ۱ برلین ۲۹۳۴ بغداد (اسعد طلس): ۱۳۲۳]
۱. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۸۵۵۶/۱۴
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، کا: حاجی عبدالله بن سید طه عرب، تا: قرن ۱۲؛ جلد: مقوایی، ۱۲گ (۲۷۰ر-۲۸۱پ)، ۱۵ سطر، اندازه: ۱۳×۲۲/۵سم [ف: ۲۲ - ۱۳۴]
۲. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۳۹۲۰/۱۶
آغاز و انجام: برابر
بیکا، بیتا؛ جلد: تیماج قهوهای، ۱۵ص (۷۰۰-۷۱۴)، اندازه: ۱۳/۵×۲۱سم [ف: ۱۰ - ۱۹۶۵]
شواهد خبیصی ← شرح ابیات خبیصی
● الشواهد الربوبية فى المناهج السلوكية / فلسفه، عرفان و تصوف / عربی
aš-šavāhed-ur rubūbīya fī-l manāhij-is sulūkīya
صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم، ۹۷۹ - ۱۰۵۰ قمری
sadr-od-dīn-e šīrāzī, mohammad ebn-e ebrāhīm (1572 - 1641)
ملاصدرا خلاصهای از افکار فلسفی خود را در مسائل اعتقادی و به شیوه فلسفی و آمیخته با عرفان، همراه با شواهد قرآنی و قواعد ربانی و مسائل عرفانی، در این رساله تحریر کرده است. آنچنان که مؤلف بیان داشته برخی از این مسائل، در دیگر کتب و رسائل ایشان تقریر شده اما بسیاری از آن ـ به جهت قصور طبایع غیر مهذب از درک آن ـ مورد اشاره ایشان قرار نگرفته؛ و در این رساله عده ای از آن مسائل، با براهین روشن بدون اطاله در دفع ایرادات و سوالات، تبیین و مطالب آن در مشاهد مختلف تنظیم شده است. در پنج «مشهد» و هر مشهد دارای چند «شاهد» و «اشراق»: مشهد ۱. الامور العامه؛ ۲. وجوده تعالی؛ ۳. علم المعاد؛ ۴. اثبات حشر جسمانی؛ ۵. نبوت.
آغاز: الحمدلله الذی تجلی لقلوب العارفين باسرار المبدأ و المعاد و جعل نور معرفته نتيجة ایجاد الارواح و الاجساد ... وسميتها بالشواهد الربوبية فى المناهج السلوكية ... الشاهد الاول: في الوجود و فيه اشراقات. الاشراق الاول فی تحققه: الوجود احق الاشياء بالتحقق ...
انجام: علم صلاة كل واحد من المخلوقات وتسبيحه، علم ان النبوة سارية فى كل موجود لكنه لايطلق اسم النبى و الرسول الاعلى واحد منهم و على الملائكة خاصة ... فانه مشتق من الالوكة و هی الرسالة.
چاپ: همراه با حواشی ملاهادی سبزواری، با تصحیح و تعلیق و مقدمه استاد جلال الدین آشتیانی، توسط دانشگاه مشهد، ۱۳۴۶ش؛ در سال ۱۳۸۲ با تحقیق و تصحیح سید مصطفی محقق داماد، تهران، بنیاد حکمت اسلامی صدرا، ۱۳۸۲ش
[دنا ۱۲۵۶/۶- ۱۲۶۰ (۱۵۵ نسخه)؛ الذريعة ۲۴۳/۱۴ و ۱۴۴/۶ و ۳۳۹/۱۳؛ شرح؛ کتابشناسی جامع ملاصدرا ص ۳۴۰ و۲۵۷-۲۷۰؛ معجم المطبوعات ۱۱۷/۴؛ مشار عربی ۵۷۶]