قاسم بن محمدرضا، تا: ۱۸ شعبان ۱۱۰۰ق؛ مصحح؛ جلد: تیماج قرمز، ۳ص (۴۳۸-۴۴۰)، اندازه: ۱۱/۵×۱۸/۵سم [ف: ۳۲ - ۲۲۱]
۲. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۰۹۳۸/۶
بیکا، تا: قرن ۱۳؛ قطع: جانمازی [میراث شهاب: س۹ش۲ - ۲۸]
۳. مشهد؛ الهیات؛ شماره نسخه: ۶۸۶/۳
کا: محمد تقی دزفولی، تا: ۱۲۵۹ق؛ کاغذ: نخودی، جلد: تیماج مشکی، ۱گ، اندازه: ۱۹/۵×۲۹/۵سم [ف: ۱ - ۵۱۶]
۴. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۴۹۵/۱-۳/۱۱۵
آغاز: بسمله فصل فی شفاعة نبینا لاشک مما یجب الایمان به لتواتره و وقوع الاجماع علیه ثبوت الشفاعة لسیدنا و مولانا محمد صلی الله علیه فی اراحة الناس من الموقف و اختصاصها به فامر مستفیض مشهور من الصحاح ففی روایة انس وابی هریرة؛ انجام: و شفعهم لجوزوا ان یکون غیره من سائر الرسل مثله فی ذلک
فایده کوتاهی است در اثبات جواز شفاعت برای پیامبر گرامی اسلام (ص) برگرفته از روایات اهل سنت، گویا فصلی از کتابی است؛ خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ افتادگی: انجام؛ ۲گ، ۲۳ سطر [ف: ۴ - ۲۰۲۹]
● شفاعت / کلام و اعتقادات / فارسی
šafā‘at
تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۱۷۸۳۸
نسخهای در شناخت ائمه؛ بیکا، بیتا؛ انتقالی از کتابخانه پهلوی - مجموعه نوازی؛ اندازه: ۱۶/۲×۲۰/۵سم [رایانه]
● الشفاعة الختمیه / کلام و اعتقادات / فارسی
aš-šafā‘t-ol-xatmīyya
تهرانی، محمد رضا، ق ۱۴ قمری
tehrānī, mohammad rezā (- 20c)
دارای «مقدمه» و سه «باب» و «خاتمه»: مقدمه مشتمل بر پنج «فصل»: ۱) بیان معنای ختمیت، ۲) اثبات ختمیت رسول اکرم (ص) به ادله نقلی، ۳) اثبات ختمیت به ادله عقلی مشوب به نقلی، ۴) اثبات ختمیت به ادله عقلی، ۵) بیان افضلیت رسول اکرم (ص) به طریق دیگر غیر از خاتمیت؛ باب ۱. تحقیق معنای شفاعت و رسالت و تقسیم هر یک به دو قسم؛ باب ۲. اثبات شفاعت برای آن حضرت؛ باب ۳. معنای حساب و کیفیت آن؛ خاتمه در تحقیق اینکه جمیع امور اخرویه از سؤال قبر و صراط و میزان و تطائر کتب و حوض و وسیله و لواء و غیر آنها که رسول اکرم (ص) خبر دادهاند صاحب و مالک و متصرف همه آنها آنجناب است یا بالتصدی و المباشرة و یا بالاستخدام و الاستتباع.
آغاز: بسمله. پس از حمد و سپاس حضرت داور دادگر و پس از ستایش و نیایش دادار جهان آفرین جهان پرور ...
انجام: الحمدلله رب العالمین تمت هذه الرساله [دنا ۱۲۰۹/۶؛ فهرستواره منزوی ۳۸۸/۹]
۱. قم؛ فیضیه؛ شماره نسخه: ۹۶۰
خط: نستعلیق، بیکا، تا: ۱۲۴۲ق؛ ۳۰گ، ۱۹ سطر، اندازه: ۱۶×۲۲سم [ف: ۲ - ۷۸]
۲. قم؛ فیضیه؛ شماره نسخه: ۱۱۱۷/۱
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ جلد: میشن قهوهای، ۱۹ سطر، اندازه: ۱۶×۲۲سم [فهرست عراقی: ۱ - ۳۶۶]
● الشفاعة و من یشفع له یوم القیمة / کلام و اعتقادات / عربی
aš-šafā‘a wa man yušfa‘ la-hū yawm-al qīyma
ناجی، ابراهیم بن محمد، ۸۱۰ - ۹۰۰ قمری
nājī, ebrāhīm ebn-e mohammad (1408 - 1495)
تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۷۷۱/۴
آغاز: قال شیخنا المملی کان الله له فی الدنیا و الاخرة الشیخ ابراهیم الناجی املاء من لفظه الحمدلله الذی علمنا مالم نکن نعلم؛
انجام: و انه يقال له سل تعط واشفع تشفع
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۹، جا: دمشق؛ کاغذ: دولت آبادی، جلد: میشن قهوهای، ۲گ (۲۰۶پ-۲۰۷پ)، اندازه: ۱۳/۸×۱۸سم [ف: ۵ - ۱۷۲]
شفای خانی ← شفاء المریض
● شفعه / فقه / فارسی
šof‘e
مجموعه سؤالاتی و جوابهایی است با عناوین «اگر بگوئی تو، میگویم من» در بحث فقهی شفعه. ظاهراً ترجمه رسالهای است به عربی در این بحث.
قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۳۶۴۳/۲
آغاز: بدانکه متفق شده است کلمه اهل قبله یعنی اتفاق کرده اند علماء اهل اسلام بر ثبوت شفعه؛ انجام: از جهت آنکه شرعیت شفعه از برای دفع ضرر است پس مندفع نشود به ضرر.
خط: نستعلیق، بیکا، تا: ۱۰۸۴ق؛ مصحح؛ ۷گ (۵۱پ-۵۷پ)، ۱۴ سطر، اندازه: ۱۵×۲۱سم [محدث ارموی مخ: ۱ - ۴۷۰]
● الشفق الفلق / هیئت / عربی
aš-šafaq-ul-falaq
بیرجندی قاینی، محمد علی بن محمد اسماعیل، ۱۲۲۴ - ۱۳۰۵ قمری