آغاز: برابر؛ انجام: و لا حول ولا قوة الا بالله العلی العظیم ... و الحمد لله رب العالمين
خط: نسخ مغربی، بیکا، تا: ۱۲۹۳ق؛ کاغذ: شکری، جلد: تیماج، ۱۹ سطر (۱۱×۱۷/۵)، اندازه: ۱۷/۵×۲۲/۳سم [رایانه]
۱۱. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۲۵۹۳۲
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، کا: امین بن طاهر بن طیب، بیتا [رایانه]
۱۲. یزد؛ وزیری؛ شماره نسخه: ۳۸۰۲
آغاز: برابر
خط: نسخ، کا: احمد بن ابراهیم التملی، بیتا؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوایی روکش کاغذ، ۲۴۰گ، ۲۲ سطر (۱۰×۱۵)، اندازه: ۱۶×۲۱سم [ف: ۵ - ۱۸۰۱]
۱۳. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۵۶ معزی
آغاز: و لا یدخل علیه ال اشار الی ذلک بقوله مالم یضف الی اخره فشملت ... الی نحو المزيد و غير المزايدة نحو الحسن؛ انجام: ثم قال وفک حیث مدغم فیه ... لكونه بمضر الرفع اقترن یعنی انه اذا التحق بالمدغم فيه ما يوجب ...
خط: نسخ معرب، بیکا، بیتا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ رکابهدار، دارای یادداشتی در ۲۳ ذیحجه ۱۳۲۱ دال بر نام کتاب و مؤلف ظاهراً به خط محمدطاهر معزی؛ تملک: محمد بن محمدرضا با مهر «اللهم صل على محمد و آله محمد» (مربع)؛ جلد: تیماج قهوهای، ۲۳۲گ، ۲۰ سطر (۹×۱۵)، اندازه: ۱۴×۱۹/۵سم [ف: ۳۹ - ۳۶]
● شرح الفیه ابن مالک / نحو / فارسی
š.-e alfīyya-ye ebn-e mālek
؟ جرجانی، علی بن محمد، ۷۴۰ - ۸۱۶ قمری
Jorjānī, ‘alī ebn-e mohammad (1340 - 1414)
وابسته به: الخلاصة فی النحو = الفية ابن مالک = الالفية فی النحو؛ ابن مالک، محمد بن عبدالله (۶۰۰-۶۷۲)
در نسبت آن به میر سید شریف تردید بسیار است.
آغاز: الحمدلله رب العالمین و العاقبة للمتقین و صلى الله علی سید الاولین و الآخرین محمد و آله و اهل بیته، قال محمد هو ابن مالک ... یعنی گفت محمدی که او پسر مالک است حمد و ستایش می گویم ...
۱. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۷۵۶۳
آغاز: برابر؛ انجام: چون افتتاح کتاب خود بحمد و صلوة کرده بود اراده نمود که ختم او بحمد خدا و صلوة بر رسول او که محمد است و بر آل او که کرام و گزیده اند نماید.
در فهرست از تویسرکانی دانسته؛ خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ تملک: حسن بن آقا علی مدرس؛ جلد: تیماج مشکی، ۱۶۳گ، ۱۴ سطر، اندازه: ۱۵/۵×۲۰/۵سم [ف: ۲۶ - ۵۴]
۲. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۸۶۵۱-۵۸/۱۰۱
آغاز: برابر
از اول تا بحث منع صرف؛ خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ افتادگی: انجام؛ تملک: ابوالقاسم موسوی به تاریخ ۱۲۹۷؛ ۱۸۲گ، ۱۴ سطر، اندازه: ۱۲×۱۹سم [ف: ۵ - ۲۴۶۶]
● شرح الفية ابن مالک / نحو / عربی
š.-u alfiyyat-i ibn-i mālik
نویری، محمد بن محمد، ۸۰۱ - ۸۵۷ قمری
novayrī, mohammad ebn-e mohammad (1399 - 1454)
وابسته به: الخلاصة فی النحو = الفیة ابن مالک = الالفیة فی النحو؛ ابن مالک، محمد بن عبدالله (۶۰۰-۶۷۲)
شرح گزیده الخلاصة الالفیة ابن مالک است با افزودن عروض و قافیه، گزیده و شرح هر دو از نویری است. او شرح المقدمات الکافیة فی النحو و الصرف و العروض و القافیة هم دارد.
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۸۲۳۷
آغاز: متن: قال الحقیر المشرف الذی مفتقر محمد و بالنویری اشتهر.شرح: الحمدلله الذی نحا بمن احبه نحو الطاعات و صرفه احسن تصرف فی الافعال و المقالات؛ انجام: متن در نسخه: عده بحرف الجرول نصب ارفع ... نقلا و قیل کی ان ان لیس اختلف. انجام: صدت لک طایرا و صدتک ... (میان این دو بند که دومی آن در آغاز صفحه آخرست باید افتاده باشد) الفعلین ... فلیلزم [انتهى الى هنا كلام الشارح رحمه الله تعالى].
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۰؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: مقوا، ۱۷۶گ، ۱۹ سطر (۱۰×۱۲/۵)، اندازه: ۱۳×۱۸سم [ف: ۱۷ - ۸۱]
● شرح الفیه ابن مالک / نحو / فارسی
š.-e alfiyya-ye ebn-e mālek
تویسرکانی، محمد علی بن ملابابا، ق ۱۱ قمری
toyserkānī, mohammad ‘alī ebn-e mollā-bābā (- 17c)
وابسته به: الخلاصة فی النحو = الفیة ابن مالک = الالفیة فی النحو؛ ابن مالک، محمد بن عبدالله (۶۰۰-۶۷۲)
ترجمه وشرح مزجی است در غایت ایجاز و اختصار کاشف مغلقات و فاتح مبهمات (به تعبیر مؤلف) بر الفیه ابن مالک طائی. شارح در ابتدا بیت یا ابیات الفیه را میآورد، پس از آن به فارسی ترجمه نموده و در برخی موارد توضیح و شرح مختصری بر آن میافزاید.
آغاز: بسمله، الحمد الله رب العالمین و العاقبة للمتقین ... اما بعد بر ضمائر صافیه اصحاب سخن و ابصار ثاقبه ارباب حکم پوشیده نیست که اصل علوم دینیه.
انجام: و آله الغر الکرام البررة ... چون فارغ شد از آنچه عرض او بود از احکام نحو و صرف ... و بر آل او که کرام و برگزیده اند نمایند تا کتاب او واسط بین الحدین باشد و قد تمت الرسالة