کلمات او را با عنوان «قال الشيخ المجيب سلمه الله تعالى فی جواب سئوال ...» و توضیحات خودش را با عنوان «اقول» میآورد.
قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۷۶۷-۵/۵۷
آغاز: بسمله حمدله وصلاة ... أما بعد فقد اوصل إلى كتاباً موسوماً برسالة «ألف سئوال بلغة الفرس» سئوالاً و جواباً في الاحكام الشرعية الفرعية؛ انجام: انما هو بعد زوال عين النجاسة فما دامت عينها باقيةً محكومة بالنجاسة واتمام فقه تلك الفروع خارج عروضه هذه الرسالة والله اعلم.
خط: نسخ، کاتب = مؤلف، تا: قرن ۱۴؛ مصحح؛ ۴۶گ، ۱۵-۱۷ سطر، اندازه: ۱۵/۵×۲۳سم [ف: ۵ - ۲۴۵۳]
شرح الالفیة ← اصول الدین
شرح الالفیة ← حاشیة الالفیة
شرح الألفية ← شرح الفیه ابن مالک
شرح الالفیة ← الالفیه (ترجمه)
شرح ألفیه ← اوضح المسالک الی الفیة ابن مالک
● شرح الالفیة / فقه / عربی
š.-ul-alfīyya
خادم جابلقی، عبدالعلی بن محمود، ق ۱۰ قمری
xādem-e jābalqī, ‘abd-ol-‘alī ebn-e mahmūd (- 16c)
به دستور: سلیمان میرزا فرزند شاه تهماسب صفوی
این شرح را به امر سلطان حیدرآباد سلیمان میرزا فرزند شاه تهماسب صفوی که از طرف آن پادشاه به حکمفرمایی حیدرآباد منصوب بود نوشته و در دیباچه میگوید که شاهزاده این شرح را به جهت خواهر خود پری خانم خواسته است. ترجمه و شرحی فارسی از او بر الفیه معرفی شده است.
مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۲۴۸۳
آغاز: بسمله، لك الحمد یا ذالجود و المجد و العلی تبارکت تعطی من؛ انجام: لايخفی ان رواية عمار آخرها صريح فی العضو. کتاب طهارت میباشد؛ خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ افتادگی: انجام؛ محشی؛ واقف: ابن خاتون عاملی، ۱۰۶۷ق؛ جلد: مقوا با روکش پارچه، ۸۷گ، ۱۷ سطر، اندازه: ۱۲×۱۷سم [ف: ۲۰ - ۲۴۷]
● شرح الالفیة (مختصر) / فقه / عربی
š.-ul-alfīyya (mx.)
حسینی سبزواری، محمد بن میر علی
hoseynī sabzevārī, mohammad ebn-e mīr ‘alī
وابسته به: المقاصد العلیة فی شرح الرسالة الالفیة؛ شهید ثانی، زین الدین بن علی (۹۱۱-۹۶۵)
شرح الفیه شهید ثانی را در این رساله مختصر نموده است.
بیرجند؛ دیانی؛ شماره نسخه: ۱۴۲/۵
آغاز: الحمدلله الذی جعل الصلاة عماد الدین و صیرها بحکمته معراج المومنین و امرهم بتعلم حدودها و احکامها
خط: نستعلیق، کا: علی بن محمد علی تلوینی، تا: شنبه غره محرم ۱۱۲۹ق؛ جلد: تیماج قهوهای، ۱۱گ (۱۴۷ر-۱۵۷ر)، اندازه: ۱۲/۵×۱۸سم [ف: - ۱۱۰]
● شرح الالفية / نحو / فارسی
š.-ol-alfīyya
غیر همانند:
۱. شیراز؛ علامه طباطبائی؛ شماره نسخه: ۱۴۸۵
آغاز: و لیتنی فشا و لیتنی ندرا ... در این دو بیت بیان احکام نون وقایه میکند
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۲؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ اندازه: ۱۲/۵×۲۱سم [نسخهپژوهی: ۲ - ۱۷۶]
۲. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۸۲۶/۲
آغاز: و الصرف تنوین تمکن صرف ×× عن مفرد مجرد لاینصرف صرف تنوین تمکن است منع شده است از اسم مفرد مجردی که غیر امکن است؛ انجام: و لایجوز ذکر فعل القسم ×× فی التاء کالو او بتعویض نمی. و آشکار است برهنه بودن مکان ورود قسم ... تا عوض از واو آمده است.
متن جز خلاصه الفیه ابن مالک است و شرح به فارسی است و در آن آمده «مصنف دام ظله» و «مصنف ادام الله تعالی ظله فرمودند»؛ خط: شکسته نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوا، ۶۲گ (۷پ-۶۸ر)، ۱۸ سطر (۱۰×۱۹)، اندازه: ۱۳×۲۴سم [ف: ۸ - ۴۲۳]
شرح الفية ابن مالک ← جواهر الفرائد
شرح الفية ابن مالک ← الدرة المضيئة فی شرح الالفية
شرح الفية ابن مالک ← البهجة المرضية فی شرح الالفية
● شرح الفية ابن مالک = شرح الخلاصة فی النحو / نحو / عربی
š.-u alfīyyat-i ibn-i mālik = š.-ul xulāṣa fī-n naḥw
ابن ام قاسم، حسن بن قاسم، - ۷۴۹؟ قمری
ebn-e omm-e qāsem, hasan ebn-e qāsem (- 1349)
وابسته به: الخلاصة فی النحو = الفیة ابن مالک = الالفیة فی النحو؛ ابن مالک، محمد بن عبد الله (۶۰۰-۶۷۲)
در این شرح متوسط مزجی، بیشتر به توضیح ابیات میپردازد و گاهی اقوال نحویین را نیز میآورد.
آغاز: الحمد لله و الشکر له و صلاته علی اشرف نبی أرسله سیدنا