فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۱۹، ص ۶۹

۶۹ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۱۹
[هدیة العارفین ۲: ۵۵؛ اعلام زرکلی ۸: ۲۸۸-۲۸۹] مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۵۳۵۷ آغاز: بسمله، اما بعد حمدالله اهل الحمد و مستحقه و السلم علی خیرته من خلقه محمد النبی و آله و صحبه فان شرف المطالب معتبر بشرف المطلوب، و قدر الخاطب مستفاد من قیمة المخطوب؛ انجام: الغرض المطلوب منه فلیکن هذا ختمه و المحمود المستکفی خط: نسخ بی نقطه، کا: حسین بن عمر بن احمد ماردینی، تا: سه‌شنبه ۲۱ صفر ۶۸۰ق، جا: مراغه؛ خط و امضا و مهر شیخ در سه موضع مشهودست، و در یک موضع عبارت این است: «وقع انتقاله لی فی محروسة اصفهان حمیت عن حوادث الزمان، العبد بهاءالدین» و بالای همان صفحه مسطور است که: «این کتاب منجمله کتبی است که مفقود شده بود و در عهد تولیت جناب جلالتمآب آقای عضدالملک متولی باشی سرکار فیض آثار داخل کتابخانه مبارکه شد، بتاریخ شهر جمیدی الاول ۱۲۸۲»؛ مهر: فضل الله الحسینی؛ واقف: شیخ بهائی؛ کاغذ: حنایی، جلد: تیماج مشکی، ۱۹-۲۰ سطر (۱۳/۵×۸/۷) [ف: ۸ - ۲۰۰] شرح الاقالیم السبعة ← هفت اقلیم ● شرح الاقالیم السبعة = جغرافیا / جغرافیا / فارسی š.-ol-aqālīm-os-sabʻa = joqrāfīyā تاریخ تألیف: یک‌شنبه ۷ نوروز = ۱ جمادی الثانی ۱۲۳۴ق؛ محل تألیف: تهران از دانشمندی که می‌خواست برای کتب‌خانه مبارز الدین محمد طرحی برکشد و این رساله را به فارسی در دو «باب» ساخته است: نخستین در دو فصل، دومی در هفت «وصل». در آغاز آمده که افلاطون به دستور اسکندر که «طرح ربع مسکون و اشکال صور اقالیم و بلاد» را خواسته بود آن را کشیده و ارسطو را نزد او فرستاده و او وزیرش شد، اسکندر در ۷۷۰ سال پیش از هجرت، جهانگیری کرده است. تهران؛ مهدوی؛ شماره نسخه: ۵۴۳/۱ خط: نستعلیق، کا: محمد حسن بن محمد جعفر طبیب، بی‌تا [نشریه: ۲ - ۱۲۲] شرح اقرب الطرق ← الاصول العشره (ترجمه و شرح) ● شرح الاکر لمنائوس و ثاوذوسیوس / ریاضیات / عربی š.-ul ukar li-minālāws wa ṯāwḏūsīyūs یزدی، محمد باقر بن زین العابدین، ق ۱۱ قمری yazdī, mohammad bāqer ebn-e zayn-ol-ʻābedīn (- 17c) تهران؛ فرهاد معتمد؛ شماره نسخه: ۱۱۷/۱۷ بی‌کا، تا: سه شنبه ربیع الثانی ۱۲۵۴ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج مشکی، ۱۷ سطر (۷/۵×۱۳)، اندازه: ۱۵×۲۱سم [نشریه: ۳ - ۲۲۸] ● شرح الالغاز / معما / عربی š.-ul alġāz طبیب، علی المعلی بن محمد tabīb, ‘al-al-mo‘alā ben mohammad ۱. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳۵۰۶/۴-ف آغاز: کسائی ابوعثمان ثوبان فی الوغی و هل ینفع الثوب الرقیق لدى الجرب نسخه اصل: گویا از نسخه ای از اصفهان؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: ۲۵ رجب ۱۰۷۰ق [فیلمها ف: ۲ - ۱۵۶] ۲. قم؛ مدرسه رضویه؛ شماره نسخه: ۸۹/۴ آغاز: بسمله. حمدله. و بعد فیقول اقل عبادالله على المعلى بن محمد بن عبدالله الطبيب الاوژى (؟) وفقه الله تالى لما يحب و يرضى لما رايت المتعلمين مشتغلین بحفظ ابیات شتى مفصلة من جملة الاعراب و اللغة و المعنى ممتحنين بها خواطر الالباب منهم، يقال لها الالغاز اردت ان اشرح لها شرحا يبين وجوه الاعراب بحيث يستفيد منه خط: نسخ، کا: عبدالله بن الشيخ محيى الدين بن الشيخ عبداللطيف بن الشيخ علی بن ابی جامع عاملی حارثی همدانی، تا: ۲۵ رجب ۱۰۷۰ق؛ ۲۳گ (۲۰ر-۴۲پ)، ۱۵-۱۶ سطر، قطع: بیاض رقعی [چند نسخه-ف: - ۵۷] شرح الغاز ابن الفارض ← المنحة العارضية على الغاز الفارضية ● شرح الغاز الابیات / معما / عربی š.-u alġāz-il abyāt قطعه ای از کتابی ادبی است شامل باب دوم در ذکر ابیات الغاز به ترتیب حروف قافیه آنها و بیان اعراب آنها. این ابیات از اشعار شعرای عرب انتخاب شده است. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۷۲/۱-۱/۷۲ آغاز: بسمله. و به نستعین. الباب الثاني في الالغاز التي يطلب توجيه اعرابها واذكر ابيات الالغاز مرتبة القوافي على حروف الهيجا تسهيلاً لتناولها حرف الهمزة قال حسان بن ثابت الانصاری رضی الله عنه في الوافى؛ انجام: يقال طاف البيت وطاف به وكتب الف النصب على صورة النون للالغاز كما فصل سل عن عن في الوجه الاول لذلك ويحتمل ان شامل باب ثانی از حرف همزه تا حرف راء؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: انجام؛ محشی از «عبدالرحمن» و «قاسم» و «منه»؛
۶۹

گزارش اشکال یا پیشنهاد