۲. قم؛ معصومیه؛ شماره نسخه: -۳۸۵
در پایان میرسد به فصل هفده از فن دوم علم الهی (فی الجن و الشیاطین)؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۰؛ افتادگی: آغاز؛ وقف بر «روضه فاطمیه کاظمیه موسویه» و مدرسه آستانه برای طلبه آنجا به شرطی که از آنجا بیرون نبرند؛ مهر: «محمد رحیم بن محمد مهدی حسینی»مورخ ۲۰ محرم ۱۱۷۲؛ واقف: شاه عباس، ۱ ذیقعده ۱۰۳۷؛ جلد: تیماج قهوهای، قطع: وزیری [آستانه قم: - ۱۲۸]
۳. تهران؛ الهیات؛ شماره نسخه: ۷۰۵
خط: نسخ، بیکا، تا: ۹۲۱ق، آغاز نونویس؛ تملک: دری با تاریخ ۱۳۴۹؛ مهر: مویدالدولة؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: مقوایی عطف میشن، ۲۴۵گ، ۲۳ سطر (۹×۱۵)، اندازه: ۱۳×۲۰سم [ف: - ۵۶۵]
۴. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۸۳۹
آغاز: هذه الرساله قواعد هذا العلم و نشید مبانيه و نحيى من آثار القدماء ما كان باطلا ... فاعلم ان هذا العلم الذى نحن الآن بصدده و هو علم ما بعد الطبيعه منقسم بالقسمة الاولى الى فنين الفن الاولى فى العلم الكلى؛ انجام: و كذلك السحر فانه من جملة تأثيرات النفوس و الاوهام و الفرق بين نفوس العارفين و السحرة هيآت نفوس العارفين يستعمل فى الخير و اما الهيآت في نفوس ...
رساله پنجم (=ما بعد الطبیعه) است تا آخر و فقط فصل ۱۷ و چند سطر از پایان فصل ۱۶ (=مباحث خیر و شر) را ندارد؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ افتادگی: آغاز؛ نسخه در کتابخانه مرحوم تنکابنی بوده اما از وی نوشتهای در این نسخه وجود ندارد و گویا به خاطر ناقص بودن و نداشتن سرآغاز، آن را نشناخته؛ جلد: تیماج قرمز، ۳۹۸ص، ۲۴ سطر، اندازه: ۱۲/۵×۲۶سم [ف: ۵ - ۲۹۵]
۵. تهران؛ الهیات؛ شماره نسخه: ۲۴۲/۲
مقالتی است از آن؛ خط: شکسته نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ محشی با نشان «هـ ی، ۱۲ ظ»؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج سرخ، ۲گ (۴پ-۶ر)، ۲۴- ۳۳ سطر (۱۲×۲۲)، اندازه: ۱۷/۵×۲۷سم [ف: - ۱۴۳]
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۵۱۴۴-ف
نسخه اصل: همان نسخه بالا [فیلمها ف: ۳ - ۱۳۷]
۶. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۹۶۳/۲
آغاز: و ظاهره المسمى بالسطح فيأخذ قدرا من هذاالسطح الظاهر الذى ... الفصل الثالث فى البحث عن الهيولى و الصورة و تحقيق الحق فيهما. لما ثبت ان الجسم لايجوزان بتركب من الاجزاء المتناسبة؛ انجام: انواع السمك له دوف و لاحل و لك ... الرامور ... الدلفين ... فونس ... شيراناس ... و الباقى فمنقول عن المعلم الاول و اتباع الى زمن الشيخ الرئيس ... و بحث عن هيأتها و افعالها و ما آتاها البارى جل جلاله من العجايب، و وهبها من الغرائب. قد فرغ من تحريره فى يوم الخميس غرة شهر ذى حجةالحرام سنة الف و خمس عشر ... و سلم.
بخش طبیعیات از شجره الهیه است اما تمام رساله چهارم نیست و چنین پیداست که نسخه نخست کامل بوده و بعد ناقص شده است؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: ۱۰۱۵ق؛ کاغذ: اصفهانی شکری، جلد: تیماج قهوهای، ۲۸۶ص (۱۲-۲۹۷)، اندازه: ۱۳×۲۵سم [ف: ۹ - ۶۷۳]
۷. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: ۲۹۱۲/۲
آغاز: بسمله. من الشجرة الالهية لشمس الدين محمد صاحب تاريخ الحكماء قد علمت ان للاجرام السماوية نفوسا ناطقه مجردة عن المادة؛ انجام: و سلطنه الدلو الفى سنة و سلطنة الحوت الف سنة.
بیکا، تا: ۱۲۶۶ق؛ بندی است از این کتاب؛ ۳گ (۲پ-۴پ) [ف: ۵ - ۱۳۶]
۸. تهران؛ حقوق؛ شماره نسخه: ۱۱۲/۵ - ب
بخشی است از این رساله در این که اجرام سماوی را نفوس ناطقه مجرده است؛ بیکا، بیتا؛ ۵گ (۲۶پ-۳۱ر) [ف: - ۵۰۹]
● شجره امامزادگان مدفون در کاه فشان / انساب / فارسی
šajare-ye emāmzādegān-e madfūn dar kāhfešān
شجره نامه و احوالات امامزادگان کاه فشان (کاشان) است که از روی دستخط نائینی و آن هم از کتاب «بحرالانساب» موجود در کتابخانه نجف استنساخ شده است.
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۷۳۰۶/۱
آغاز: باب اول در بیان احوال خیریت مآل فرزند ارجمند کامکار نورچشم سعادتمند نامدار اعالی و اعاظم جناب موسی کاظم شاهزاده اسماعیل است؛ انجام: و محل دفن خواجه تاج الدین و اولاد آن بزرگوار در سمت یسار وقوع یافته و این سواد از بحرالانساب قلمی گردید و سواد مطابق اصل است و خلافی ندارد.
خط: نستعلیق، بیکا، تا: چهارشنبه ۲۲ جمادی الاول ۱۳۰۴ق؛ جلد: تیماج قهوهای، ۱۵گ (۱پ-۱۵پ)، ۱۴ سطر، اندازه: ۱۳×۲۲سم [ف: ۲۵ - ۲۹۴]
● شجرة الامانی / بلاغت / فارسی
šajarat-ol amānī
محمد حسن قتیل بن درگاهی کایتهای، - ۱۲۴۰؟ قمری
mohammad hasan qatīl ebn-e dargāhī kāyte'ī (- 1825)
تاریخ تألیف: ۱۲۰۶ق
مؤلف از هندوان مسلمان شده است؛ در استعمال کلمات از نظم و نثر که آن را به اشاره سید امان علی ساخته است در شش فرع و در هر فرع چند ثمره است: فرع ۱. بیان ماهیت کلمه و تقسیم آن، در چهار ثمره؛ فرع ۲. ذکر ضرورت کلمه و حذف آن در کلام، یک ثمره.
آغاز: فصیح ترین کلامی که از جوش صفا گوهر شاهوار و لولوی آبدار را در عرق خجالت نشاند حمد صورت پرداز معنی