مقاله چهارم و بخشی از مقاله پنجم؛ بیکا، بیتا؛ جلد: تیماج قهوهای، ۱۱گ (۴۴ر-۵۴ر)، ۲۳ سطر [ف: ۳۶ - ۴۵]
۱۲. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۲۵۱۲
آغاز: برابر؛ انجام: فان الشاب اذا كان هكذا ثم شرع فی ان يتعلم الحكمة امكن ان لا يصير فيلسوف زور و لاحكيم بهرج و لا باطل وفقنا الله و اياكم ايها المحصلون لاتكون هكذا ان شاء الله تعالى و الله اعلم بالحقيقة.
خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ جلد: تیماج سرخ، ۱۹۳گ، ۲۱ سطر، اندازه: ۱۲×۲۰سم [ف: ۳۶ - ۲۱]
● سر المکتوم (ترجمه) / هیئت / فارسی
serr-ol-maktūm (t.)
وابسته به: السر المكتوم فی مخاطبة النجوم؛ فخر رازی، محمد بن عمر (۵۴۴-۶۰۶ق)
متن از مولانا محمد فخرالدین رازی، که برخی به امام فخرالدین رازی، محمد بن عمر (- ۶۰۶ق) نسبت دادهاند. در اختربینی و طلسمها. نسخه عربی آن چاپ شده است. نسخه دستنویس آن در کتابخانه دایرة المعارف ش ۸۵۱ در ۱ «مقدمه» و ۴ «مقاله» و هر مقاله در بخشهای کوچکتر «فصل» یا «باب» است. چند ترجمه فارسی از آن در دست هست (نک: مشترک ۲۸۰/۱) یکی از آنها به روزگار سلطان شمس الدین ایلتتمش (۶۰۷-۱۲۱۰/۶۳۳-۱۲۳۵م) به دستور پسرش فیروزشاه رکن الدین که بعدها یکی سال ۶۳۳-۶۳۴ق بر تخت شاهی نشست. در دیباچه و انجامه نسخه در دست نام آن سلطان و پسرش نیامده است، و نیز نام مترجم را ندارد. و نام نگارنده متن «سلطان الائمة ... امام المذهبين ... فخرالملة و الدين الرازی» آمده است و در میانه (ص ۱۰۳) از وی به «مولانا فخرالملة والدين علامة العالم و العلما» یاد میکند. با سربندهای «مقاله» و هر یک به بخشهای کوچکتر: مقاله یکم در بیان آنچه چاره نیست از دانستن آن، در چند فصل. فصل اول در دلایل تاثیرات کواکب، سپس فصل (بی شماره) در بیان آنکه چرا فلک را بر دوازده برج قسمت کرده اند، فصل در بیان آنکه به هر یک از این برجها چه اضافت کردهاند.
آغاز: حمد بی حد و ثنای بی عد، مر واجب الوجودی راست که وجود جمله موجودات ممکن از فیض جود بی علت اوست و شکر و سپاس مبدعی را که امتزاج روح لطیف با جسم کثیف ... اما بعد، این انتخابی ست از ترجمه کتابی که مولانا الاعظم ... الرازی (رح) تصنیف فرموده اند و آن را سرالمکتوم ...
[الذریعه ۱۷۰/۱۲ «سر مکتوم فی مخاطبة النجوم» که آن را از محمد فخرالدین میدانند و نه «فخر رازی»؛ فهرستواره منزوی ۲۹۶۵/۴ «سرالمکتوم» چند ترجمه؛ حاجی خلیفه، ۹۸۷/۲: که آن را از «فخر رازی» دانسته و نیز نام شخص سومی را برده؛ مشترک ۲۸۰/۱ «ترجمه سرمکتوم؛ کنز مختوم» چند ترجمه فارسی آن؛ غزالی نامه، ۲۳۵ «السر المكتوم فی اسرار النجوم؛ اسرار النجوم» که از «فخر رازی» دانسته است]
تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: ۱۷۸۴/۱-عکسی
آغاز: برابر؛ انجام: و آن پنج درجه را میته خوانند، یعنی مرده. و العلم عندالله.
خط: نسخ خوش، کا: علی بن محمد کرمانی، تا: قرن ۱۳؛ ۱۱۷ص (۲-۱۱۸) [عکسی ف: ۱ - ۲۰۷]
● سر المکتوم (ترجمه) / هیئت / فارسی
serr-ol-maktūm (t.)
وابسته به: السر المکتوم فی مخاطبة النجوم؛ فخر رازی، محمد بن عمر (۵۴۴-۶۰۶)
یزد؛ وزیری؛ شماره نسخه: ۳۵۷۳/۳
آغاز: عقد اللسان مجرب بلشههلش الكشا اصل بحق غاشیا ماشیا
خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ کاغذ: دولت آبادی، جلد: مقوایی روکش تیماج مشکی، ۲۸ص (۴۸-۷۵)، ۲۱ سطر (۱۲×۲۲)، اندازه: ۳۱×۲۰سم [ف: ۵ - ۱۷۰۶]
● السر المکتوم و الدر المصون (مختصر) / کیمیا / عربی
as-sirr-ul-maktūm wa-d-durr-ul-maṣūn (mx.)
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۰۹۳۷/۳
خط: نسخ، بیکا، تا: اواخر قرن ۱۳ یا اوایل قرن ۱۴؛ قطع: جیبی [میراث شهاب: س۹ش ۲ - ۳۵]
● السر المکتوم و الدر المنظوم / عرفان و تصوف، شعر /عربی
as-sirr-ul maktūm wa-d durr-ul manẓūm
بکری صدیقی، محمد بن محمد، ۸۹۸؟ - ۹۵۲ قمری
bakrī seddīqī, mohammad ben mohammad (1493-1546)
منظومهای است عرفانی در ۱۲۸ بیت.
تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۴۲۰۵/۱۵
آغاز: بسمله. قال سيدنا ... شمس الدنيا و الدين ... بسم الا اله الواسع العليم ×× الواحد الرحمان و الرحیم؛ انجام: و اشرقت لذاته الانوار ×× و حتمت لسره الادوار
خط: نسخ، کا: محمد بن ابی المکارم سیوطی شافعی، تا: با تاریخ ۱۰۵۸ق؛ کاغذ: فستقی، جلد: رویه میشن قرمز، ۴گ (۵۶پ-۵۹ر)، اندازه: ۱۵/۲×۲۱سم [ف: ۷ - ۲۶۷]
● سر المکتوم و غریب العلوم / علوم غریبه / عربی
sirr-ul maktūm wa ġarīb-ul ‘ulūm
در مقدمه کتاب نام آن و مؤلف آن نیامده و در مقدمه چنین آمده: «... انی لم اجد فی المسالک كلها الطف و لا اکمل و لا