حاج میرزا محمد مهدی صاحب اصفهانی؛ جلد: تیماج قهوهای، ۲۲۸گ، ۳۰ سطر، اندازه: ۲۲×۳۲سم [ف: ۳ - ۱۷۴۱]
۲. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: ۱۸۹۶
آغاز: برابر
خط: نستعلیق خوانا، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ کاغذ: اصفهانی نخودی و آبی، جلد: تیماج قهوهای، ۶۱۷ص، ۲۳ سطر (۱۲/۵×۲۴/۵)، اندازه: ۱۹×۳۰/۵سم [ف: ۳ - ۱۲۲]
۳. اصفهان؛ مكتبة الزهراء؛ شماره نسخه: ۲۰۶
خط: نستعلیق، بیکا، تا: ۱۲۶۲ق؛ از ورثه مرحوم حاج علی اکبر صالحی بوسیله آقای دکتر زهرائی؛ ۳۰۸گ، ۲۳ سطر، اندازه: ۱۹×۳۰/۵سم [ف: - ۱۲۸]
۴. قم؛ فیضیه؛ شماره نسخه: ۴۰
خط: نستعلیق، کا: محمد جعفر متخلص به خرم قزوینی، تا: ۱۲۶۹ق، جا: عباس آباد گنجه؛ از روی نسخه چاپی آن؛ ۴۰۰گ، ۲۳ سطر، اندازه: ۲۴×۳۱سم [ف: ۲ - ۵۰]
۵. تهران؛ الهیات؛ شماره نسخه: ۱۴۵
خط: نستعلیق، کا: محمد رسول بن یعقوب سرابی از شاگردان میرزا ابوالحسن حکیم باشی، تا: ۶ صفر ۱۲۹۱ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج قهوهای، ۲۳۴گ، ۲۹ سطر (۱۳/۵×۲۶/۵)، اندازه: ۲۲×۳۴سم [ف: - ۵۲]
۶. همدان؛ دانشگاه بوعلی؛ شماره نسخه: ۳۰۴
آغاز: که بعد از معرفت طبی و قواعد و قانون او بعلمی و عملی بطریق متقدمان
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ افتادگی: آغاز؛ جلد: تیماج مشکی، ۷۰گ، ۱۶ سطر، اندازه: ۹/۵×۱۷سم [ف: - ۱۶۵]
● خلاصة الحكمة (مختصر) / طب / فارسی
xolāsat-ol hekma (mx.)
در همان صفحه نخست ذکری از قرابادین کبیر به میان آورده است و در ادامه پس از چند برگ (ص ۶) آمده است: «مختصری از خلاصه الحکمه» که مؤلف آن احتمالاً شرف الدین حسین طبیب شیرازی (قرن ۹) و یا بهادر خان میر محمد عقیلی است. قراین نشان میدهد تلخیصی از کار عقیلی شیرازی باشد که در بالا معرفی شد.
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۶۹۹۶/۱
آغاز: در بیان قوانین ادویه در ترکیب: بدان که ادویه مسهله بعضی مطبوخاتند و آنچه در حکم آنهاست مانند فقوعات و بعضی حبوبات و اقراص و؛ انجام: لیکن جفون زیاده متورم میشود بحدی که منشق شده خوناب سایل میشود با کثرت وجع. و نیع میوه رسیده را گویند شکافته میشود از کثرت رسیدگی کما قال الله تبارک و تعالی و سوره الانعام: «و جنات من اعناب ... »
خط: تحریری، بیکا، تا: ۱۳۰۶ یا ۱۳۰۷ق؛ افتادگی: آغاز؛ کاغذ: فرنگی، جلد: چرم قهوهای، ۱۸۲ص (۲ - ۱۸۳)، اندازه: ۱۱×۱۸سم [ف: ۴۷/۱ - ۱۱۴]
● خلاصة حلية الابرار / تاریخ معصومین / عربی
xulāṣat-u ḥilyat-il abrār
وابسته به: حلية الابرار فی احوال محمد و آله الاطهار؛ بحرانی، هاشم بن سلیمان (- ۱۱۰۷)
خلاصهای است از کتاب فوق و فقط چند باب آن را به طور متفرقه گردآوری کرده است.
قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۶۹۱/۲
آغاز: و بالاسناد عن ابی هريرة انه لقى الحسين (ع) فقال ارنی الموضع الذى قبله النبى (ص)
نسخه اصل: کتابخانه مدرسه سپهسالار-تهران ۷۵۲۷ [در فهرست سپهسالار به عنوان حلية الابرار معرفی شده نه خلاصه آن]؛ بیکا، بیتا؛ ۱۲گ (۱۶۶-۱۷۷) [عکسی ف: ۲ - ۳۲۲]
● خلاصة حياة الحيوان / طبیعیات / عربی
xulāṣat-u ḥayāt-il ḥayawān
دمیری، محمد بن موسی، ۷۴۲ - ۸۰۸ قمری
damīrī, mohammad ebn-e mūsā (1342 - 1406)
۱. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۶۵۰۲
آغاز: الحمدلله الذی شرف نوع الانسان بالاصغرین القلب و اللسان و فضله علی سایر الحيوان بنعمتی المنطق و البیان؛ انجام: و يلوذ الكفار و الظلمة و المنافقون بالمال كما يلوذ النحل بيعسو بها و من ههنا قيل ... امير النحل هذا ما انتهى اليه الغرض.
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ دارای سرلوح و کتیبه مرصع و مذهب، برگ ها مجدول، مصحح، با یادداشتی درباره کتاب حاضر و مؤلف آن به نقل از «کشف الظنون»؛ جلد: تیماج زرشکی، ۲۸۴گ، ۲۱ سطر، اندازه: ۱۶×۲۹سم [ف: ۲۰ - ۸۲]
۲. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۲۷۹۰۴
آغاز: الناقة الستروع الى وطنها، و الجمل الذى كالرهدنه و الرهدنه؛ انجام: مثلث الرا طاير كالعصفور بمكة كالرهدنه و الرهدنه
خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ افتادگی: آغاز و انجام [رایانه]
● خلاصة الحيات فی احوال الحكماء و الاعيان = خلاصة الحيوان = تاريخ حكماء / تراجم / فارسی
xolāsat-ol hayāt fī ahvāl-el hokamā' va-l a‘yān = xolāsat-ol hayvān = tārīx-e hokamā'
تتوی، احمد بن نصرالله، - ۹۹۶ ؟ قمری
tatavī, ahmad ebn-e nasr-ol-lāh (- 1588)