فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۱۳، ص ۷۳۳

۷۳۳ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۱۳
tamīmī, mohammad hoseyn ebn-e abū-mohammad (-) ترجمه‌ای است از خطبه امام زین العابدین (ع) که در روزهای جمعه در مدینه قرائت می‌کرده‌اند و مشتمل است بر اعتقادات ضروری انسان. زهان؛ مدرسه جعفریه زهان؛ شماره نسخه: ۱۳۹/۲ آغاز: الحمدلله رب العالمین ... اما بعد چون خطبه ای که حضرت امام زین العابدین (ع) در هر روز جمعه در مدینه طیبه در مسجد رسول خدا به آن موعظه فرموده اند خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ ۱۱گ (۸پ-۱۸پ)، اندازه: ۱۸×۱۱/۵سم [مدرسه جعفریه زهان: ف: - ۱۰۷] ● خطبه امام زین العابدین در مسجد شام / حدیث / عربی xotbe-ye emām zayn-ol-‘ābedīn dar masjed-e šām علی بن حسین (ع)، امام چهارم، ۳۸ - ۹۴ قمری ‘alī ebn-e hoseyn, emām-e čahārom (659 - 714) تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۱۳۱/۷-طباطبائی آغاز: بسمله الحمد لله القائم الذى لا بداية له بخشی از خطبه معروف امام سجاد علیه السلام است در مسجد شام؛ بی‌کا، تا: قرن ۱۳؛ ۲۵گ [ف: ۲۳ - ۵۷۷] ● خطبة امیرالمؤمنین (ترجمه) / شرح حدیث / فارسی xuṭbat-u amīr-il-mu’minīn (t.) رساله‌ای است مشتمل بر ترجمه خطبه منسوب به امیرالمؤمنین (ع) با مطلع «و الله ما دنیاکم عندی الاکسفر علی منهل» که آن را به خواهش جمعی از سادات ترجمه نموده است. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۸۶۹۸ آغاز: بسمله. حمد و ستایش و ثنا مخصوص خالقی است که انبیاء را برای ارشاد عباد فرستاده؛ انجام: فدعونی اکتفی من دنیاکم بمحلی خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۱۲؛ کلمات حضرت (ع) به نسخ خوش معرب؛ اهدایی: رهبری، فروردین ۱۳۷۲؛ کاغذ: نخودی کشمیری، ۱۰گ، ۱۲ سطر، اندازه: ۱۲×۲۰سم [اهدائی رهبر: ۲ اخبار ۱ - ۲۹۷] ● خطبه امیریه / عرفان و تصوف / فارسی xotbe-ye amīrīye همدانی، علی بن محمد، ۷۱۴ - ۷۸۶ قمری hamadānī, ‘alī ebn-e mohammad (1315 - 1385) رساله‌ای است مختصر در تشویق سالکان به قرائت اذکار با استشهاد به آیات قرآنی. [احوال میر سید علی همدانی ص ۲۰۱-۲۰۲] ۱. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۹۶۴/۳۳ آغاز: الحمد لله الذی جعل اللیل والنهار خلفه لمن اراد ان یذکر او اراد [أن یکون] شکوراً و تستر موائد نعیم الاذکار علی خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ ۲ص (۵۸۰-۵۸۱) [عکسی ف: ۳ - ۲۰۳] ۲. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳۲۴۵/۴-ف نسخه اصل: موزه بریتانیا ۱۶۸۴۰ .Add؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا [فیلمها ف: ۲ - ۱۰۷] ● خطبه اورنگ زیب / عربی xotbe-ye owrang zīb تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۴۱۳۷/۲ آغاز: بسمله. الحمدلله الذی اعز الاسلام بنصره و اذل الکفر بقهره؛ انجام: و اشکروه یزدکم و لذکر الله اکثر، و الله یعلم ما تصنعون. که در آن پس از پیامبر و حضرت امیر از پادشاهان و امیران هند ستایش شده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: ۱۰۴۱-۱۰۵۰ق؛ کاغذ: ترمه، جلد: رویه میشن یشمی، ۲گ (۱۰پ-۱۱ر)، اندازه: ۱۵/۹×۲۹/۵سم [ف: ۷ - ۲۱۲] خطبه بدون الف ← الخطبة المونقة ● خطبة البیان = خطبة الافتخار = الملحمة / حدیث / عربی xuṭbat-ul bayān = xuṭbat-ul iftixār = al-malḥama منسوب به علی بن ابی طالب (ع)، امام اول، - ۴۰ قمری (mansūb be) ‘alī ebn-e abī tāleb, emām-e avval (- 661) این خطبه منسوب به امام علی علیه السلام است که آن را در کوفه و به نقل برخی در بصره انشاء فرموده؛ سیدرضی آن را در «نهج البلاغه» و ابن شهر آشوب در «مناقب» ذکر نکرده‌اند. این خطبه چهار بخش است: ۱. دیباچه‌ای که در آن نام‌های خدا و پیامبر آمده است؛ ۲. گزارش آسیب‌ها و آزارها و ستم‌ها که در آینده رخ داده خواهد شد و امام آنها را پیش‌بینی می‌کند؛ ۳. پرسش سوید بن نوفل هلالی کافر خارجی از امام که بر بالای منبر جامع کوفه بوده و پاسخ او به سجع در ۲۶۸ نام در ستایش از خود و مردن همین سوید پس از شنیدن آن؛ ۴. آسیب‌ها و آزارهای آخر زمان و فرمانروایانی که خواهند آمد (نسخه‌های بدوی و غالب). این خطبه در نسخه‌ها یکنواخت نیست و به گفته برخی، بزرگ‌تر آنها نزدیک به ۵۰۰ بیت می‌شود و نسخه‌هایی از آن نزدیک به دو برابر می‌باشد. از نگریستن به آن به‌خوبی می‌توان دریافت که ساختگی است و گویا در سال‌هایی که بر
۷۳۳

گزارش اشکال یا پیشنهاد