سطر، اندازه: ۱۱×۱۷/۵سم [ف: ۲ - ۱۱۲]
● خسرو و شیرین / شعر / فارسی
xosro va šīrīn
چند مثنوی به این نام ولی نامشخص:
۱. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۳۸۴۴/۳۲
تنها دو صفحه از آن را آورده؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ ۲ص [ف: ۷ - ۹۲]
۲. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۲۷۹۱-۳۹/۱۷۱
آغاز: زجا جست از پی مهمان نوازی ×× کمر بست از برای چاره سازی / سرای خویش را پرداخت زاغیار ×× تهی کرد آن چمن را از خس و خار؛ انجام: فریب دل گلشن چون روی دلبر ×× شمیمش جانفزا چون موی دلبر / چو چشم یار نرگس در کرشمه ×× زلال خضر هرسو چشمه چشمه
تخلص شاعر هم دراشعار دیده نشد، باخسرو و شیرین نظامی مقابله شد، غیر از آن بود؛ خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ جلد: مقوای سفید، ۶۸گ، ۱۴ سطر، اندازه: ۱۳×۲۰سم [ف: ۳ - ۱۷۱۴]
۳. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: ۱۸۹۲
آغاز: خداوندا دلی ده شاد از اندوه ×× در او گنجایش غم کوه تا کوه / دلی از خار خار عشق پر نیش ×× ز هر نیشی دو صد جا پیشتر ریش؛ انجام: چشمه فیض از دل دانا طلب ×× گوهر سیراب ز دریا طلب / نغمه ناهید زناهید پرس ×× راه به خورشید ز خورشید پرس.
این مثنوی به روزگار جهانگیر (۱۰۱۴-۱۰۳۷) سروده شده است. جوان شد باردیگر عالم پیر ×× بعهد شاه نورالدین جهانگیر؛ خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ افتادگی: انجام؛ جلد: مقوا، ۱۵۲گ، ۱۵ سطر، اندازه: ۱۵×۲۴سم [ف مخ]
۴. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: ۴۱۵۶
آغاز: به فرمانت سفیدی وسیاهی ×× مطیع امرت از مه تا به ماهی / تو آن مهمان صاحبخانه سوزی ×× که درمهمان سرا آتش فروزی؛ انجام: گهی در کام شهد وگه شرنگ است ×× گهی با دل به صلح و گه به جنگ است / زجادویی به کشورهای عالم ×× اگر خواهد دوتن را مایل هم
عناوین این منظومه تقریباً شبیه به منظومه خسرو و شیرین نظامی است اما همو نیست؛ خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ مجدول، در ابتدای نسخه چند تحریر از قرائت و تجوید، بخشی از عقد الدرر ابو بدر سلمی شافعی، کلام فارسی از میرزا جواد شیرازی دعا، شعر، فقه، آیاتی در حقوق، تفسیرونامههایی به مدیر موسسه خاور؛ ۳۰۱گ، اندازه: ۱۰/۵×۱۷/۵سم [ف مخ]
۵. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۳۸۵۸/۴
آغاز: بنام آنکه ما را زندگی داد ×× وز آن پس مژده پایندگی داد؛ انجام: بود سال تاریخ آن کان نور ×× زهی جای عیس و مقام سرور
مثنوی مفصلی است در داستان خسرو و شیرین از شاعری مجهول که در سال ۱۰۶۹ق آن را سروده است؛ خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ جلد: گالینگور قهوهای، ۱۵گ (۱۸۷پ-۲۰۲پ)، ۱۶سطر [ف: ۳۷ - ۴۲۱]
۶. مشهد؛ شیخ علی حیدر؛ شماره نسخه: ۱۲۸۲
آغاز: چو شکر جام در لب برد در حال ×× بحیله از نظر غائب شد آن زال؛ انجام: چه شد کوباش کامی تا در کام ×× چوپانبود چه یک فرسخ چه یک گام
مثنویاتی در عشق و عاشقی از لسان خسرو و شیرین است؛ خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ افتادگی: آغاز؛ مجدول، با یک عکس مینیاتوری؛ ۱۰۷گ، ۱۵سطر، اندازه: ۹×۱۴/۵سم [مؤید: ۳ - ۲۳۶]
۷. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۸۸۱۱/۱-۵۹/۳۱
آغاز: خسرو شیرین اوجنی یاران ×× او یاران خاص عنبر چه داران؛
منظومه مفصلی است در داستان شیرین و خسرو، اغلب الفاظ اشعار این منظومه به فارسی و شاید هم به یکی از لهجههای فارسی ایران (گویا گیلانی یا مازندرانی) باشد؛ خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ ۳۷گ (۱-۳۷)، اندازه: ۱۷×۲۲سم [ف: ۳ - ۱۷۱۲]
۸. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۰۹۶۷/۱۰
بخش نشستن خسرو به پادشاهی؛ خط: نسخ معرب، بیکا، بیتا؛ ۷گ، ۱۰سطر (۱۰×۱۷)، اندازه: ۵/۵×۱۱/۵سم [ف: ۲۰ - ۵۶۱]
۹. اصفهان؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۴۷۲
غنائی، روزگار جهان گیر؛ خط: نستعلیق خوش، بیکا، بیتا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ متن زرافشان [نشریه: ۱۱ - ۸۹۶]
۱۰. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۱۷۶۴۰
بیکا، بیتا؛ انتقالی از کتابخانه پهلوی - مجموعه نوازی؛ ۱۸۱گ، اندازه: ۱۳/۷×۱۹سم [رایانه]
خسرو و گل ← گل و خسرو
خسوف ← احکام خسوف
● خسوف (مقاله در) / هیئت / فارسی
xosūf (maqāle dar)
حسینی، فخرالدین
hoseynī, faxr-od-dīn
به خواهش: زینل خان
محل تألیف: اصفهان
نسخهای با همین سرآغاز در دانشگاه تهران است که با نام «نوروز» آمده و از ابراهیم حسینی مدرس دانسته شده است محتملاً این دو رساله یکی باشد.